Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2008
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΜΕ ΕΠΑΝΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
-ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΥΧΟΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
-ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ <<ΔΕΛΤΙΟΥ ΕΠΙΚΝΔΥΝΟΤΗΤΗΑΣ>>
-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΚΑΒ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΦΗΜΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΜΕ ΑΛΛΑ ΝΟΣΚΟΜΕΙΑ
13 ΙΟΥΛΙΟΥ 2007 ΣΥΝΕNTEYΞΗ ΣΤΗ ΝΕΤ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ Κ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΒΛΑΧΟΥ: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
ΟΤΑΝ Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΡΕΙ ΤΙΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ
ΤΟ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ
12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2008 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΝΕΤ : ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΤΕΘΕΙ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΗΞΕΡΟ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟΜΑΤΑ , ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ ΤΟΥ Κ. Δ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ. ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΟΤΙ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ (ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ). ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΚΑΙ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ (ΚΑΙ ΟΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΕΥΘΥΝΗ ΠΡΟΚΥΨΕΙ )ΤΟΥ ΔΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟ ΜΟΝΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ.
Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2008
ΚΡΙΣΙΜΗ Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΥΡΙΟ

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008
ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Πανικός σε … όργιο αυθαιρεσίας
Σήμερα εξ’ αιτίας της πρωτοφανούς συμμετοχής των εργαζομένων του «ΑΤΤΙΚΟΝ» στην 48 ωρη απεργία που αποφάσισε η Γεν Συνέλευση των εργαζομένων, κάποιοι υπό το κράτος πανικού προσπαθούν να δείξουν ότι το χειρουργείο πρέπει να γίνει «τσιφλίκι» τους.Η ανεκδιήγητη Διευθύντρια του αναισθησιολογικού ,γνωστή σε όλους από την λογική των επιχειρημάτων και την ευγένεια που την διακρίνει, αφού κατά το παρελθόν εκτόξευε ύβρεις κατά του προσωπικού, τους απέλυε, τους μετέθετε δυσμενώς στην παραμεθόριο, τους εξακόντιζε τις χαρακτηριστικές χειρονομίες του δρόμου σαν αγενής νταλικέρης στην Εθνική ( μούντζες) και αφού χαστούκισε ειδικευόμενο ιατρό μέσα στην αίθουσα του χειρουργείου (αλήθεια ψυχίατρος την έχει δεί ποτέ; Η επιστήμη στις μέρες μας κάνει θαύματα) σήμερα οργίασε με την συνεργασία της Νοσηλευτικής Διεύθυνσης της γνωστής διπλής προσωπικότητας.
Στην απαίτησή της να ανοίξει δεύτερο τραπέζι χειρουργείου ενώ δεν υπήρχε προσωπικό, προσέτρεξε στοργικά για βοήθεια η Νοσηλευτική Διεύθυνση, μετακινώντας στο χειρουργείο νοσηλεύτρια που ήταν προσωπικό ασφαλείας στην ΓΧ την οποία είχε μετακινήσει εκεί πριν λίγες μόνο ημέρες σύμφωνα με το σοφό σχέδιο της διοικητικής ανεπάρκειάς της.
Στην θέση της νοσηλεύτριας της ΓΧ πήγε την νοσηλεύτρια που ήταν προσωπικό ασφαλείας στην Βραχεία Νοσηλεία με αποτέλεσμα η βραχεία νοσηλεία να μην έχει καθόλου προσωπικό ασφαλείας με ευθύνη μιας «ευγενικής» και μιας «διπλής».
Ωπα παιδιά . Δεν μπορεί να είσαστε τόσο πρόχειροι . Ακόμη και το όργιο θέλει την οργάνωσή του.
Διλήμματα ζωής και θανάτου (ΝΕΑ)
ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΑΜΠΙΝΗ*
*Ο Ανδρέας Καραμπίνης είναι γιατρός- εντατικολόγος, διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών.
Με δεδομένη τη σοβαρή έλλειψη κρεβατιών η επιλογή των ασθενών που έχουν ανάγκη από νοσηλεία στη ΜΕΘ αποτελεί ένα διαρκές ηθικό ζήτημα για τους γιατρούς
Η γενική εφημερία τελείωσε κακήν κακώς. Χίλιοι πεντακόσιοι ασθενείς επισκέφθηκαν τα επείγοντα εξωτερικά ιατρεία- 170 οι εισαγωγές. Πήραμε έναν πολυτραυματία 30 χρόνων από τη Χαλκίδα.
Κλασικό, καθημερινό τροχαίο ατύχημα σε επαρχιακή πόλη. Είναι οικοδόμος, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, που επιστρέφοντας κατάκοπος από τη δουλειά του αποκοιμήθηκε στο τιμόνι του αυτοκινήτου του...
Παρέμεινε οκτώ ώρες στο τοπικό νομαρχιακό νοσοκομείο, διασωληνώθηκε και, αφού δεν υπήρχε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, «πακεταρίστηκε» από το ΕΚΑΒ και μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Αθηνών που εφημέρευε. Δέκα άτομα με περιμένουν έξω από την Εντατική. Στα πρόσωπά τους διακρίνεις μια βαθιά θλίψη και αγωνία. Πριν καλά καλά ανοίξω την πόρτα του γραφείου είναι πάνω μου. Οι περισσότεροι κλαίνε για τον πολυτραυματία συγγενή τους. Οι πιο ψύχραιμοι διαμαρτύρονται για την κατάντια του συστήματος και για την «εγκληματική καθυστέρηση» στο επαρχιακό νοσοκομείο.
Όλοι τους μεροκαματιάρηδες. Αγνοί άνθρωποι, με αξιοπρέπεια.
Δεν καταλαβαίνουν γιατί η Πολιτεία δεν φρόντισε όπως έπρεπε τον άνθρωπό τους.
«Έλληνας φορολογούμενος είμαι σαράντα χρόνια» φωνάζει με λυγμούς ο πατέρας του ασθενούς.
Μέχρι και τους τοπικούς βουλευτές και πολιτευτές επιστράτευσαν, μου λένε, για να βρουν κρεβάτι στην Εντατική. Τους καθησυχάζω.
«Νέος είναι, θα τα καταφέρει» τους λέω με ειλικρίνεια και τους επισημαίνω ότι το πολιτικό μέσο δεν έπαιξε κανένα ρόλο για την εισαγωγή του στην Εντατική.
Κατά τη διάρκεια της πρωινής επίσκεψης ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν στο νοσοκομείο και άλλοι δύο διασωληνωμένοι στις παθολογικές κλινικές. Ένας εικοσιπεντάχρονος χρήστης τοξικών ουσιών σε κώμα από υπερβολική χρήση ηρωίνης και μια ηλικιωμένη με πνευμονία...
Δεν έχουμε διαθέσιμο κρεβάτι στη ΜΕΘ.
Αρχίζει μια επώδυνη διαπραγμάτευση για την πιθανή ανταλλαγή ασθενών. Έχουμε τη δυνατότητα να μεταφέρουν σε άλλο τμήμα του νοσοκομείου ασθενή μας σε χρόνια φυτική κατάσταση που δεν χρήζει πια εντατικής νοσηλείας και να επιλέξουμε έναν από τους διασωληνωμένους.
Η τεχνητή παράταση της ζωής προκαλεί καθημερινά στον εντατικολόγο συνειδησιακά διλήμματα, όπως: πόσο ηθικό είναι να παρατείνουμε χωρίς όρια τη μηχανοεξαρτώμενη ζωή και για πόσο;
Τραγικό προνόμιο. Η επιλογή είναι δύσκολη. Οι συνεργάτες μου διαμαρτύρονται που πρέπει να επιλέξουμε. Έπειτα από έντονη συζήτηση, έχω το τραγικό προνόμιο ως διευθυντής να επιλέξω.
Το κριτήριο είναι απλό και μας απελευθερώνει από συνειδησιακές αγωνίες: επιλέγουμε τον ασθενή που ήρθε πρώτος στο νοσοκομείο και αναθέτουμε στο ΕΚΑΒ να αναζητήσει σε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα κρεβάτι σε ΜΕΘ για τον δεύτερο διασωληνωμένο ασθενή.
Η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας είναι ένας «χώρος ζωής» όπου εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό με την αξιοποίηση της πιο σύγχρονης τεχνολογίας υποστηρίζει, αντιμετωπίζει και θεραπεύει ασθενείς με ανεπάρκεια ενός η πολλών οργάνων. Ταυτόχρονα όμως η ΜΕΘ είναι ένας χώρος με έντονη την παρουσία του θανάτου. Συχνά προβλέψιμου και δυστυχώς, παρά τις επιθετικές παρεμβάσεις, πολλές φορές αναπόφευκτου θανάτου.
Στη ΜΕΘ οφείλουν τη ζωή τους πολλοί ασθενείς, που επανήλθαν, παρά τις αρχικές σοβαρές βλάβες, στην οικογένειά τους και στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Σε κάποιους άλλους, όμως, με σημαντικές και μη αναστρέψιμες βλάβες, ο χώρος αυτός προσφέρει μόνο μία προσωρινή επιβίωση. Χωρίς προοπτική ζωής, δημιουργώντας συνειδησιακούς και ηθικούς προβληματισμούς για τους θεράποντες ιατρούς και την οικογένεια του ασθενούς και σημαντικό οικονομικό κόστος για την κοινωνία. Τα μηχανήματα υποστήριξης ζωτικών λειτουργιών δεν χαρίζουν θεραπεία, απλώς παρατείνουν ή παρεμποδίζουν τη διαδικασία θανάτου. Αυτή η τεχνητή παράταση της ζωής προκαλεί καθημερινά στον εντατικολόγο συνειδησιακά διλήμματα όπως: πόσο ηθικό είναι να παρατείνουμε χωρίς όρια αυτή τη μηχανοεξαρτώμενη ζωή και για πόσο; Ποιος έχει την ευθύνη της τελικής απόφασης της διακοπής ή της συνέχισης της υποστήριξης;
Πιέσεις. Πέρα από τα πολλαπλά επιστημονικά προβλήματα διαχείρισης αυτών των ασθενών, ο εντατικολόγος βρίσκεται αντιμέτωπος σε μόνιμη βάση με την πιεστική διεκδίκηση μιας κλίνης ΜΕΘ όχι μόνο από τις άλλες νοσοκομειακές ειδικότητες, αλλά και από συγγενείς των ασθενών, πολιτικούς και διοικητικούς παράγοντες. Η έλλειψη κρεβατιών εντατικής θεραπείας στη χώρα μας αποτελεί διαχρονικό ιατρικό, πολιτικό και κοινωνικό μείζον πρόβλημα από την αρχή της λειτουργίας του ΕΣΥ. Η Ελλάδα κατέχει στον ευρωπαϊκό χώρο την τραγική πρωτιά σε τροχαία ατυχήματα και είναι ταυτόχρονα τελευταία σε αριθμό διαθέσιμων κλινών ΜΕΘ σε δημόσια νοσοκομεία. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, το θέμα αυτό εμφανίζεται στον στίβο της καθημερινότητας όπου οι σημερινοί και οι χθεσινοί πολιτικοί διαχειριστές του προβλήματος διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Υπό αυτές τις συνθήκες η επιλογή των ασθενών που έχουν ανάγκη από νοσηλεία σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας αποτελεί ένα διαρκές ηθικό δίλημμα για τους θεράποντες, που η θέση τους παρομοιάζεται με αυτή του «τροχονόμου ζωής ή θανάτου».
Αναρωτιέμαι, μήπως θα έπρεπε οι πολιτικοί μας να διαθέσουν λίγες ώρες μιας ημέρας τους και να έρθουν να καθήσουν δίπλα μας, να ακούσουν τους νοσηλευτές, τους δυστυχισμένους συγγενείς, για να διαπιστώσουν και να κατανοήσουν το μεγέθος αυτού του ανθρώπινου δράματος; Τη λύση οφείλουν να τη δώσουν οι ίδιοι. Δεν αντέχουμε άλλο «ποντιοπιλατισμό».
Μελαγχολία και αγανάκτηση. Από το 1985 που πρωτοδιορίστηκα στο ΕΣΥ, στη ΜΕΘ του Λαϊκού Νοσοκομείου, το σκηνικό έχει ελάχιστα αλλάξει: Πολλές πολιτικές υποσχέσεις για αύξηση κλινών ΜΕΘ, συνεντεύξεις στις εφημερίδες και στην τηλεόραση.
Αυτό, όμως, που μου έχει απομείνει μετά από 22 χρόνια «κωπηλασίας» στις κρατικές ΜΕΘ είναι μια απέραντη μελαγχολία και αγανάκτηση για τη διαχρονική αδιαφορία και ανικανότητα του πολιτικού συστήματος της χώρας μας να λύσει αυτό το καθημερινό και ζωτικό θέμα της ανεπάρκειας κλινών ΜΕΘ.
Ο Ανδρέας Καραμπίνης είναι γιατρός- εντατικολόγος,διευθυντής της Μονάδας ΕντατικήςΘεραπείας στο Γενικό Κρατικό ΝοσοκομείοΑθηνών.
Πώς να πεις ότι ο άνθρωπός τους πεθαίνει;
Η ένταση δεν σταματάει ούτε στιγμή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι συνεργάτες μου με ενημερώνουν για τον επικείμενο θάνατο ενός ασθενούς και προβληματίζομαι πώς θα το ανακοινώσουμε στους συγγενείς. Νέος άνθρωπος, 58 ετών με πολλαπλά προβλήματα υγείας εδώ και πέντε χρόνια. Η γυναίκα του δεν έφυγε από το νοσοκομείο ούτε μια στιγμή τον τελευταίο μήνα, που νοσηλευόταν στη ΜΕΘ. Η ιατρική και νοσηλευτική ομάδα τη συμπάθησε ιδιαιτέρως για την καλοσύνη της και τη στωικότητα με την οποία αντιμετώπιζε το δράμα της.
Ο θάνατός του δημιουργεί συναισθηματικό αδιέξοδο στους νοσηλευτές.
Κακώς δεν τηρήσαμε τη δεοντολογική και συναισθηματική απόσταση με το οικογενειακό περιβάλλον.
Η ήμερα τελείωσε όπως άρχισε: με προβλήματα προς επίλυση. Φεύγοντας από το νοσοκομείο στο τέλος του απογεύματος παρατηρώ στο προαύλιο έναν νεαρό σε ένα αναπηρικό τροχήλατο καρότσι. Με αναγνωρίζει πρώτος. Με χαιρετά κάνοντας μεγάλες κινήσεις με τα χέρια του. Του ανταποδίδω τον χαιρετισμό. Δεν τον αναγνωρίζω. Έπειτα από ώρα συνειδητοποιώ ότι είναι ο Γιάννης Κ. νοσηλεύτηκε 115 ημέρες στη Εντατική ύστερα από τροχαίο δυστύχημα, όπου έχασαν τη ζωή τους οι δύο συνεπιβάτες του. Ακόμα και τώρα, απορούμε πώς επέζησε και δεν έχει μεγάλη αναπηρία. Αλλά για περιπτώσεις σαν αυτή του Γιάννη και μόνο, αξίζει κανείς να συνεχίζει
Ο ΣΠΥΡΟΣ ΣΤΑΪΚΟΣ ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗ "ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ" ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΑΣ
Σηκώθηκε από το κρεβάτι του , εκτός μονάδας πια , και κατέβηκε στο τμήμα επειγόντων για συμπαράσταση στη περιφρούρηση της εφημερίας. Ο βαριά τραυματισμένος πριν από μέρες συνδικαλιστης είναι τώρα καλά και όχι απλώς καλά αλλά διατηρεί και την αγωνιστηκότητα του σαν μια ζωντανή "διαφήμηση" των αγώνων του κινήματος του Αττικού νοσκομείου για πλήρη στελέχωση των μονάδων του νοσκομείων. Ευχαριστούμε για λογαριασμό όλων των εργαζομένων τη άριστη "δουλειά" των συναδελφων της μονάδας εντατικής από τους νοσηλευτές μέχρι το διευθυντή κ. Απόστολο Αρμαγανίδη.
Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2008
ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ


48ΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΥΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟΙ
ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΑΤΗΜΙΑΚΟΙ
ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΙ
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
ΓΙΑ ΤΑ ΣΟΙΧΕΙΩΔΗ:
-ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΟΥ ΑΓΝΟΕΙ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΙ ΣΑΝ "ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ" ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ "ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΥ"
-ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
-ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΦΟΒΟ , ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ
ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ...ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΔΥΟ ΗΜΕΡΟΜΙΣΘΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΣΕΙ
ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΑΣ
ΤΟ ΒΗΜΑ :"Λουκέτο» στα απογευματινά ιατρεία"
«Λουκέτο» μπαίνει στα απογευματινά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων, έπειτα από επτά χρόνια λειτουργίας. Ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης, θέλοντας να ελέγξει τους ειδικούς λογαριασμούς - μέσω ενός εξ αυτών των λογαριασμών λειτουργούν και τα απογευματινά ιατρεία - τους καταργεί, ενσωματώνοντάς τους στον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό θα σημάνει το κλείσιμο του συνόλου των απογευματινών ιατρείων, τα οποία όχι μόνο δεν επιβάρυναν στο ελάχιστο τη λειτουργία των νοσοκομείων, αντιθέτως τη διευκόλυναν, αφού συνέβαλαν στον περιορισμό του χρόνου αναμονής των περιστατικών στα τακτικά πρωινά ιατρεία. Ηδη τα απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων «Ερυθρός» και «Παμμακάριστος» κατέβασαν τα ρολά, ύστερα από σχετική ειδοποίηση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Σύμφωνα με εκπροσώπους των γιατρών, το κλείσιμο των απογευματινών ιατρείων θα οδηγήσει σε επιμήκυνση της λίστας αναμονής σε όλα τα τακτικά πρωινά ιατρεία, μηχανήματα θα πάψουν να λειτουργούν τις απογευματινές ώρες, ενώ γιατροί και λοιποί εργαζόμενοι θα χάσουν σημαντικό μέρος των εισοδημάτων τους.
Στον «Ευαγγελισμό» έκαναν απογευματινό ιατρείο μέσα στο νοσοκομείο 144 γιατροί και το ίδρυμα έβαζε στο ταμείο του 110.000 ευρώ κάθε μήνα
Την έντονη ανησυχία του για το θέμα της συνέχισης ή μη της λειτουργίας των απογευματινών ιατρείων εκφράζει με δηλώσεις του προς «Το Βήμα» και ο υπουργός Υγείας κ. Δ. Αβραμόπουλος. «Η ρύθμιση αυτή έχει προκαλέσει εύλογες ανησυχίες στα νοσοκομεία και εγκυμονεί κινδύνους για την ομαλή λειτουργία των απογευματινών ιατρείων» δηλώνει ο υπουργός και εξηγεί ότι πρόκειται για τους Ειδικούς Λογαριασμούς Νοσοκομείων με τους οποίους καλύπτονται ειδικές δράσεις των απογευματινών ιατρείων (ΜΕΘ-ΜΕΝ), καθώς και οι αμοιβές του προσωπικού που απασχολείται στα απογευματινά ιατρεία των νοσοκομείων.
«Η διάταξη αυτή ύστερα από παράταση που δόθηκε για έναν μήνα» αναφέρει ο κ. Αβραμόπουλος «θα ισχύει κανονικά από 24.11.2008. Εμείς ζητήσαμε από το υπουργείο Οικονομίας μια μεγαλύτερη παράταση ειδικά για τους λογαριασμούς των νοσοκομείων, που δεν έχει καμία σχέση με προμήθειες, αλλά όπως είπα και πριν με έκτακτες δράσεις και απογευματινές αμοιβές του προσωπικού. Είμαι βέβαιος» καταλήγει «ότι θα υπάρχει σωστή ανταπόκριση από το υπουργείο Οικονομίας, διότι μόνο με τον τρόπο αυτόν των ειδικών λογαριασμών μπορεί να υπάρχει ομαλή και γρήγορη καταβολή των αμοιβών, δίνοντας συγχρόνως και επαρκή κίνητρα στους γιατρούς για να παραμένουν αποκλειστικά στον χώρο των νοσοκομείων».
Αξίζει να σημειωθεί ότι στον «Ευαγγελισμό» έκαναν απογευματινό ιατρείο μέσα στο νοσοκομείο 144 γιατροί. Οι μηνιαίες εισπράξεις του νοσοκομείου, μόνο από τη συγκεκριμένη υπηρεσία, ανέρχονταν στο ποσό των 312.000 ευρώ, εκ των οποίων 110.000 ευρώ έμπαιναν στο «ταμείο» του «Ευαγγελισμού».
«Με την κατάργηση των ειδικών λογαριασμών τα νοσοκομεία κινδυνεύουν να στερηθούν τη μοναδική κερδοφόρο υπηρεσία τους» δηλώνει προς «Το Βήμα» ο διευθυντής Πυρηνικής Ιατρικής του «Ευαγγελισμού» κ. Ι. Ε. Δατσέρης.
Σε έγγραφό τους προς τον υπουργό Υγείας, με ημερομηνία 17.11.2008, οι γιατροί και οι εργαζόμενοι των νοσοκομείων του ΕΣΥ που υπηρετούν τον θεσμό των απογευματινών ιατρείων προειδοποιούν ότι με την κατάργηση του θεσμού αυτού δημιουργούνται άνισες συνθήκες παροχής υπηρεσιών Υγείας ανάμεσα στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα, που πλήττουν κυρίως τους οικονομικώς αδύνατους ασθενείς.
Συγκεκριμένα, στο έγγραφο αναφέρονται τα ακόλουθα:
«Ο θεσμός των απογευματινών ιατρείων (ΑΙ) στο ΕΣΥ εισήχθη με σκοπό την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων, για την καλύτερη παροχή υπηρεσιών στους ασθενείς του δημόσιου τομέα, στο πλαίσιο αναβάθμισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Τα ΑΙ και η προσωπική επιλογή του γιατρού εξυπηρετούν ασθενείς των δημόσιων ασφαλιστικών ταμείων που δεν είναι οικονομικώς εύρωστοι. Απευθύνονται στο ΕΣΥ ή επειδή το επιλέγουν ή επειδή αδυνατούν να καταφύγουν στον ιδιωτικό τομέα, του υψηλού κόστους. Η αξιολόγηση της λειτουργίας των ΑΙ από το 2002 ως σήμερα απέδειξε την επιτυχία του θεσμού και οφείλεται στην ικανοποίηση των ασθενών, που με ελάχιστη ιατρική αμοιβή διασφαλίζουν υψηλή ποιότητα υπηρεσιών υγείας και μάλιστα σε μια εποχή όπου η οικονομική κρίση καθιστά τον ιδιωτικό τομέα αποκλειστικό προνόμιο των ολίγων, οικονομικώς εύρωστων κοινωνικών τάξεων. Στην επιτυχία του θεσμού συνέβαλε το νομικό πλαίσιο λειτουργίας που εξασφάλισε τη διαφάνεια διαχείρισης, τη δίκαιη συμμετοχή των εργαζομένων του νοσοκομείου, αλλά και τη χρηματοδότηση της υλικοτεχνικής υποδομής στο νοσοκομείο από τα έσοδα, προς όφελος όλων των ασφαλισμένων στο ελληνικό Δημόσιο, κυρίως αδυνάτων, απόρων, αλλοδαπών και όχι μόνον ασθενών των ΑΙ.
Πολλοί από εμάς, επώνυμοι γιατροί, επέλεξαν με την ελάχιστη αμοιβή επίσκεψης στα ΑΙ να περιθάλπουν τους ασθενείς του ΕΣΥ, να προάγουν την κοινωνική συνοχή των εργαζομένων στο νοσοκομείο, να αποδίδουν με διαφάνεια στο κράτος το μέγιστο μέρος των αμοιβών και να συνεισφέρουν στην υποδομή του νοσοκομείου, προς όφελος όλων των ασθενών, με δημοσιονομική διαφάνεια και κοινωνική ευθύνη. Κατανοείτε την έκπληξή μας όταν ενημερωθήκαμε ότι υπογράψατε μαζί με άλλους υπουργούς τον νόμο υπ' αρ. 3697 ΦΕΚ 194, 25.11.2008, που αν εφαρμοστεί καταργεί ουσιαστικά τον θεσμό των ΑΙ στο ΕΣΥ και όλα τα οφέλη που απορρέουν από τον σύγχρονο τρόπο λειτουργίας και διαχείρισής του. Δημιουργούνται έτσι άνισες συνθήκες παροχής υπηρεσιών Υγείας ανάμεσα στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα Υγείας, που πλήττουν κατ' εξοχήν τους οικονομικώς αδύνατους ασθενείς, και μάλιστα στις χαλεπές εποχές που ζούμε. Πλήττονται επίσης και οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, πέραν των γιατρών, που στήριξαν τα ΑΙ της δημόσιας Υγείας με ανιδιοτέλεια, φορολογική και διαχειριστική διαφάνεια και σεβασμό στους θεσμούς, πολύ πριν από τον Ν. 3697. Η εφαρμογή του όχι μόνο δεν διασφαλίζει τα παραπάνω, αλλά αντίθετα, αν εφαρμοστεί για τα ΑΙ, ουσιαστικά τα καταργεί και ευνοεί έτσι απροκάλυπτα την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, συρρικνώνοντας τον δημόσιο τομέα. Το αδιαχώρητο της πρωινής λειτουργίας του νοσοκομείου, με εύσχημο τρόπο, θα εκδιώξει ασθενείς αλλά και γιατρούς του ΕΣΥ, επώνυμους και μη, προς τον ιδιωτικό τομέα Υγείας».
Η κυρία Αννα Εφραιμίδου, πρώην αναπληρώτρια καθηγήτρια, διευθύντρια του Ογκολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου «Αγιος Σάββας» και της Μονάδας Μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών, προειδοποιεί ότι η εξέλιξη αυτή «όχι μόνο θα οδηγήσει τα απογευματινά ιατρεία στο κλείσιμο, όχι μόνο τα δημόσια νοσοκομεία δεν έχουν έσοδα, αλλά τα χρήματα αυτά του ελληνικού λαού θα πάνε στον ιδιωτικό τομέα».
ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ : "ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ -ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 100 ΗΜΕΡΩΝ"
ΟΥΤΕ ΕΝΕΚΔΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: «Ακτινογραφία» του εφιάλτη
Με 100 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα «τρέχει» το χρέος στο ΕΣΥ απορρυθμίζοντας και υπονομεύοντας στην ουσία τη λειτουργία των νοσοκομείων στην Ελλάδα, όπου οι πολίτες βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για την υγεία τους, δαπανώντας το 6% του οικογενειακού τους προϋπολογισμού για εξετάσεις, γιατρούς και φάρμακα στον ιδιωτικό τομέα, τη στιγμή που ακόμα και στις ΗΠΑ το ποσοστό αυτό μόλις αγγίζει το 2%...
Το «άνοιγμα» στα οικονομικά των νοσοκομείων χρονολογείται από τη δεκαετία του '90 και καλύπτεται από τις κυβερνήσεις ανά διετία ή τριετία με ρύθμιση του χρέους με ομολογα, πρακτική την οποία ο καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, Γιάννης Κυριόπουλος, χαρακτήρισε εμβαλωματική, τονίζοντας ότι ούτε λύνει το πρόβλημα ούτε δίνει προοπτική για το μέλλον.Αναλυτικά στοιχεία και οικονομικά μεγέθη για την υγεία, σκιαγραφώντας μια εικόνα εφιαλτική που όλοι γνωρίζουμε, δίνει ο υπεύθυνος του τμήματος Υγείας του ΣΥΝ Δημήτρης Αδαμόπουλος: * Η χρηματοδότηση του ΕΣΥ συρρικνώνεται, από 3% του ΑΕΠ το 2004 έγινε 2,4% το 2008. Οι δαπάνες για την υγεία αποτελούν το 6% των τακτικών εξόδων του προϋπολογισμού, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρώπη των «27» είναι υπερδιπλάσιος, δηλαδή 13,6%.* Το χρέος των νοσοκομείων ήταν 2,2 δισ. ευρώ το 2004 και από τότε μέχρι σήμερα έχει εκτιναχθεί στα 4,4 δισ. ευρώ.* Οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας βρίσκονται στο 57%, όταν ο μέσος όρος στον ΟΟΣΑ είναι 25% και στην Ευρωπαϊκή Ενωση 28%. Οι επιδόσεις αυτές ξεπερνούν τις ΗΠΑ και συναγωνίζονται το Μεξικό.* Οι δαπάνες των νοικοκυριών για υγεία υπερβαίνουν το 6% του συνολικού οικογενειακού προϋπολογισμού. Στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ είναι κατώτερες του 2% και στις ΗΠΑ περίπου 3%.* Οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στον δημόσιο τομέα υγείας δεν ξεπερνούν τις 800 θέσεις τον χρόνο όταν οι συνταξιοδοτήσεις και οι αποχωρήσεις είναι τουλάχιστον 1.200.* Διαθέτουμε 3,8 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους όταν ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ενωση των «27» είναι 8,9 ανά 1.000 κατοίκους. Οι κενές θέσεις στο ΕΣΥ είναι 25.000 για νοσηλευτές και νοσηλεύτριες και 4.000 κενές θέσεις γιατρών.* Ακόμα και στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας, όπως ο «Ευαγγελισμός» και το «Αττικό», τα αποκαλούμενα και ναυαρχίδες του ΕΣΥ, λείπει τουλάχιστον το 40% του προσωπικού.* Στην Αττική η κατανομή των νοσοκομείων είναι άνιση, με συνωστισμό στο κέντρο 20 μεγάλων νοσοκομείων στον άξονα Βασ. Σοφίας και αρχής Μεσογείων και κανένα νοσοκομείο στην Ανατολική Αττική, μια περιοχή με μισό εκατομμύριο μόνιμους κατοίκους.* Μονάδες αιχμής όπως Εντατικής Θεραπείας, Αυξημένης Φροντίδας, Τεχνητού Νεφρού, Εμφραγμάτων, Νεογνών, αξονικοί, μαγνητικοί τομογράφοι, υπέρηχοι καθώς και μια σειρά κλινικών δεν λειτουργούν ή υπολειτουργούν λόγω μειωμένου προσωπικού. * Αρνητικά ρεκόρ κατέχουμε στο επίπεδο των παροχών αλλά και στους δείκτες υγείας:Είμαστε στην 23η θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε επίπεδο υπηρεσιών υγείας, έχοντας χάσει 9 θέσεις τα τελευταία 3 χρόνια.* Είμαστε η μία από τις δύο χώρες του ΟΟΣΑ στις οποίες σημειώνεται μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης.* Ερχόμαστε πρώτοι σε ενήλικες καπνιστές με 28,6% όταν ο μέσος όρος στον ΟΟΣΑ είναι 24,3%.* Είμαστε στην τετράδα κορυφής σε ποσοστό παχύσαρκου ενήλικου πληθυσμού με 21,9%, ενώ ο μέσος όρος στον ΟΟΣΑ είναι 14,6%.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 20/11/2008
Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008
ALPHA ΕΙΔΗΣΕΙΣ : ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ : ΕΣΚΑΣΕ Η "ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΟΥΣΚΑ" ΤΟΥ Κ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ : ΑΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ , ΑΛΟΙΜΟΝΟ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ !
ΓΙΑ ΤΟ Κ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟ : ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑΣ ΣΤΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΟ (ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΟ ΣΤΟΙΧΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ ΔΕΛΦΙΝΟΥ , ΜΗΠΩΣ ΜΕ ΤΑ ΜΙΣΑ ΛΕΦΤΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ;)
(Ναυαρχίδα : Να ευχαριστήσουμε το πολυπληθές τμήμα μοντάζ της ναυαρχίδας , οι υπερωρίες καταβάλλονται αμέσως σε μετρητά)
