Το νερό μαθαίνεται απ΄τη δίψα
Η Στεριά –απ΄το αρμένισμα στα Πέλαγα
Η Έκταση απ΄την οδύνη
Η Ειρήνη απ΄των πολέμων της το χρονικό
Η Αγάπη απ του τάφου το ανάγλυφο
Τα Πουλιά απ το χιόνι ( 93-Εμιλυ Ντίκινσον 1830-1886 )
Για τι κάθεσαι ήσυχη; Βλέπεις ότι ,ό τι και να κάνεις δεν βγαίνει τίποτα; Αποχαιρετάς καταστάσεις χωρίς να έχεις κουνήσει δακτυλάκι. Αφήνεσαι στη αδράνεια και στην απάθεια επειδή έτσι βιώνεις όλες τις καταστάσεις της ζωής σου. Με σκυμμένο κεφάλι και χωρίς να προβάλεις απαιτήσεις και δικαιώματα. Τρως αυτό που σε ταΐζουν. Μπορεί το αίμα σου να είναι ζεστό αλλά εσύ δεν κουράστηκες καθόλου να το ζεστάνεις. Το κάνει η μάνα φύση γενικά και ειδικά το σώμα και ο οργανισμός σου. Δεν σε ρώτησε κανείς αν θέλεις να είσαι έτσι. Εσύ απλά και σιωπηλά δέχεσαι ότι εμφανίζεται στην ζωή σου. Είναι αυτονόητο να κυλάει μέσα σου αίμα ζεστό. Ανήκεις στα πρωτεύοντα θηλαστικά αλλά διαφέρεις ,από τα υπόλοιπα όντα της τάξης σου, λόγω ικανότητας σου να παράγεις έναρθρο λόγο και αφηρημένες σκέψεις. Αξιοποίησε αυτή την δυνατότητα σου. Εσύ τεμπέλικο εξελιγμένο ζώο με ζεστό αίμα.
Ο αγώνας είναι μία επίπονη προσπάθεια ,ατομική η μαζική, απόκτησης δικαιωμάτων και κατακτήσεων σε όλα τα επίπεδα .Δημιουργεί συγκρούσεις .Δεν είναι περίπατος Απαιτεί θυσίες, κόπο, ιδρώτα και αίμα. Γίνεται συνειδητά για έναν σκοπό έχοντας θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα. Το ξεκίνημα ενός αγώνα δεν συνεπάγεται πάντα επιτυχίας και κοινωνικής αποδοχής. Ηρωικός ή μάταιος, καθημερινός ή πολυετής ,συστηματικός η επετειακός .Όταν ο σκοπός του αγώνα αφορά μία μεγάλη μάζα ανθρώπων επιβάλλεται η μαζική συμμετοχή. Δεν αρκεί ένα άτομο να αγωνιστεί για την ελευθερία της χώρας του πρέπει να τον ακολουθήσει όλος ο λαός. O Mohandas Karamchand Gandhi (1869-1948) το 1939 και το 1948 συνδύασε την καθιστική του διαμαρτυρία με την πολυήμερη απεργία πείνας. Η Ινδία κέρδισε σταδιακά την ανεξαρτησία της επειδή με το παράδειγμά του προέτρεψε σε κινητοποίηση όλης της χώρας. Η ηρωική του φυσιογνωμία και ο απλώς τρόπος με το οποίο διεκδικούσε δικαιώματα για την χώρα του δεν άρεσε στους βρετανούς και σε κάποιους άλλους. Ένας φανατικός Hindu τον σκότωσε το 1948.
Ως έλληνας πολίτης ταλαντεύεσαι ανάμεσα στην αδιαφορία και την αδράνεια και την μάχη για τα δικαιώματα σου που καταπατούνται καθημερινά. Μάτια έχεις και ξέρεις και να διαβάζεις .Διάλεξε! Δημοκρατία έχουμε ! Η κρύβεσαι μέσα στα παπλώματα του κρεβατιού σου και δέχεσαι σιωπηλά όλες τις αδικίες ή βγαίνεις στους δρόμους και διεκδικείς. Θα κάνεις την πάπια ή θα φωνάξεις; Μέση γραμμή δεν υπάρχει. Μην κάνεις ζαβολιές !Μην καμώνεσαι ότι ήσουν αγωνιστής ενώ έλαμψες δια της απουσίας σου σε όλες τις διαδηλώσεις. Μην κοκορεύεσαι ότι δεν πήγες στις εκλογές. Μην κριτικάρεις ανέξοδα το μνημόνιο ενώ δεν απέργησες ούτε μία ημέρα. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος και πρέπει να διαλέξεις μην είναι αργά .Ρίξε μια ματιά γύρω σου για να καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνος στην αδικία. Η μάνα πατρίδα σε περιμένει .Η ταν ή επι τας!
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευγενία Ηλιοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευγενία Ηλιοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010
ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ : Με τι να κάνουμε την δουλειά μας;

Τέρμα. Δεν μπορούμε να το κρύψουμε πλέον. Τελείωσαν τα ψέματα. Δεν έχουμε υλικά για τις καθημερινές αλλαγές των τραυμάτων στο νοσοκομείο ΚΑΤ που είναι κέντρο αποκατάστασης τραυματιών. Ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Ελλάδας. Κέντρο αναφοράς σε ότι αφορά στην τραυματολογία είτε σχετίζεται με εργατικά, οικιακά ή με τροχαία ατυχήματα Δεν έχουμε ελαστικούς επιδέσμους και ούτε ειδικές γάζες . Γάζες βαζελινούχες απλές ή εμπλουτισμένες με αντιβιοτικό που παίζουν σημαντικό ρόλο στην τοπική θεραπεία . Αφενός απαλύνουν τον πόνο στην αλλαγή και αφετέρου βελτιώνουν την επιθηλιοποίηση των τραυμάτων. Μετατραυματικών (που προκύπτουν μετά από ατύχημα )και μετεγχειρητικών που προκύπτουν μετά από χειρουργικές επεμβάσεις πάσης φύσεως.
Κάνουμε την καθημερινή επίσκεψη, ιατροί κα νοσηλευτές, και όταν πρέπει να αλλάξουμε τους ασθενείς που νοσηλεύονται στην κλινική η προϊσταμένη μας ,μας δηλώνει ότι δεν έχουμε με τι να τις κάνουμε. Σαν κλινική χειρουργική πρέπει να κάνουμε καθημερινές αλλαγές. Ο λόγος είναι συγκεκριμένος. Παρακολούθηση και έλεγχος της πορείας των τραυμάτων και άμεση επέμβαση σε περίπτωση όψιμων ή απώτερων επιπλοκών (αιμορραγία, αιμάτωμα ,επιμόλυνση).Οι ασθενείς ,που ζούνε στο πετσί τους, την πενία των υλικών (πονάνε περισσότερα στις αλλαγές) αναγκάζονται να αγοράσουν υλικά από τα φαρμακεία της περιοχής .Ασφαλισμένοι που πληρώνουν ,από την τσέπη τους ,υλικά που δεν αναγράφονται σε κανένα συνταγολόγιο. Όσοι μπορούνε τω κάνουνε οι άλλοι τι θα κάνουν;
Τα χρέη των νοσοκομείων μας προς στις Φαρμακευτικές Εταιρείες μέχρι 31.10.2009.ανέρχονταν σε 3,52 δις. Η τρόικα έμμεσα και ο υπουργός Υγείας άμεσα πιέζει αφόρητα, το τελευταίο διάστημα, για τον περιορισμό των δαπανών των δημοσίων νοσοκομείων. Τα χρέη των νοσοκομείων συνεχίζουν να τρέχουν ,με αστρονομικούς ρυθμούς ,και εκτιμάται ότι πλέον με εκείνα που δεν έχουν αποπληρωθεί από τα προηγούμενα έτη αγγίζουν τα 7,5 δις ευρω.(Ελευθεροτυπία 2.11.2010) Πολλοί διοικητές έχουν μειώσει την αγορά ακόμη και απαραίτητων υλικών για τα νοσοκομεία ενώ σε ότι αφορά στα χειρουργεία σε πολλά νοσηλευτικά ιδρύματα πραγματοποιούνται ήδη μόνο τα επείγοντα και ελάχιστα προγραμματισμένα ώστε να μειωθεί το κόστος λειτουργίας.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμος Υγείας (1946) ορίζει την υγεία σαν «η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας».Η έννοια της υγείας, δεν αποδίδεται μόνο από την ιατρική, αλλά και από άλλους παράγοντες όπως είναι το περιβάλλον, η οικονομία, η εργασία Παράγοντες σχετιζόμενοι με το σύστημα και τις υπηρεσίες υγείας και παράγοντες εκπαίδευσης υγείας επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων αλλά και την κοινωνική αναπαράσταση του διπόλου υγείας-ασθένειας .Υπάρχουν προβλήματα με την πληρωμή των εταιρειών αλλά πάμε από το κακό στο χειρότερο. Δεν είναι υποχρέωση του κράτους η προσφορά υπηρεσιών υγείας; .Η υγεία δεν είναι το υπέρτατο αγαθό; Η Ελλάδα ερνάει οικονομική κρίση και αναγκαστήκαμε να δεχτούμε την καθυστέρηση στις πληρωμές των εφημεριών μας αλλά όχι και να μην έχουμε με τι να κάνουμε την δουλειά μας .Δεχόμαστε ότι γινότανε σπατάλη σε κάποια υλικά αλλά εδώ μιλάμε για καθημερινότητα και όχι λουξ και πέντε αστέρων αλλαγή. Μήπως είναι καλύτερα να κλείσουμε τα δημόσια νοσοκομεία!
Ετικέτες
Αττικό Νοσοκομείο,
Ευγενία Ηλιοπούλου,
Ναυαρχίδα,
KAT
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Κάποτε ένας επίσκοπος που όταν ταξίδευε σκόρπιζε βαλανίδια στο δρόμοι για να προστατευτεί από τα λιοντάρια. Όταν του είπαν ότι δεν υπάρχουν λιοντάρια στην Αγγλία είπε ΄΄ είναι πιο αποτελεσματικά απ ότι νόμιζα (Ken Follett)
Η Κυριακή των διοικητικών εκλογών πέρασε άνετα ,χωρίς κανένα ευτράπελο αλλά με μία αποχή 50% κυρίως στην Αθήνα. Όπως συμβαίνει στις φοιτητικές εκλογές όλοι βγήκαν να πανηγυρίσουν την νίκη τους. Προφανώς εμείς οι ανίδεοι δεν ξέρουμε ποιοι ήταν οι στόχοι των διαφόρων υποψηφίων. Σε όλους μίλησε ο λαός και όλοι είναι έτοιμοι για την μάχη που θα ξεκινήσουν από την αυριανή ημέρα. Επίπονη διαδικασία οι εκλογές και μερικοί έχουν υποστεί μία ήττα ατιμωτική αλλά δεν βλέπουν κανέναν λόγω να μην συνεχίσουν. Ίσως αύριο θα είναι καλύτερη ημέρα!
Τα δύο μεγάλα κόμματα θριαμβεύουν. Καλά δεν βαρεθήκανε να λένε τα ίδια και τα ίδια; Να χρησιμοποιούν το ίδιο χιλιοειπωμένο δισκάκι; Η Αριστερά γλύφει τις πληγές της και συνεχίζει. Η κοινή λογική και με βάση μία πράξη συμψηφισμού λέει ότι οι αριστεροί κερδίσανε αλλά …Οι ΚΚΕ- δες πεισματικά επιμένουν ότι η νίκη είναι μόνο δικιά τους και δεν θέλουν να καρπωθούν άλλοι την αύξηση των ποσοστών τους. Οι χρυσαυγήτες κέρδισαν στον Άγιο Παντελεήμονα και αυτό μας τρομάζει
΄΄ Ό κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του
ταιριάζουν ΄΄ λένε οι κινέζοι και κάτι ξέρουν. Εμείς τι θα κάνουμε; Τόσα χρόνια επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό .Οι σωτήρες του λαού εκμεταλλεύονται τον λαό και βγαίνουν πάντα κερδισμένοι επειδή άλλοι πληρώνουν τα μάρμαρα. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Ή περιφερειάρχες ή οι δήμαρχοι αν θα ακολουθήσουν τις κυβερνητικές συνταγές θα ζημιώσουν τον λαό. Πέρασαν τόσα χρόνια και μυαλό δεν βάλαμε. Δεν πήραμε κανένα μάθημα; Επί των ψηφισάντων καθορίζονται τα ποσοστά επιτυχίας άρα τζάμπα κοκορεύονται μερικοί ότι νικήσανε.(Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνουν περίπου 50% )Οι στατιστικές δεν ισχύουν για αυτούς που φεύγουν αλλά για αυτούς που μένουνε και δίνουν την μάχη. Ο Γ .Α. Παπανδρέου ,σαν ένας άλλος επίσκοπος σκόρπισε τον φόβο (τα βαλανίδια) για καταστροφές και μερικοί τρομάξανε. Ήταν πράγματι αποτελεσματική μέθοδος για μερικούς αδιάβαστους. Τώρα (με ποσοστό διαφοράς από την Ν.Δ. μικρότερο το 2% )αναμασά τις απειλές του( τα δικά μου παιδιά ή πάμε για εθνικές εκλογές) και ελπίζει στις συνεργασίες και τους συμβιβασμούς για την δεύτερη γύρα. Και η κουτσή Μαρία ξέρει ότι οι χαμένοι είναι οι πράσινοι και οι μπλε και ότι στην ουσία ο λαός δεν θέλει κανένα μνημόνιο!
Η Κυριακή των διοικητικών εκλογών πέρασε άνετα ,χωρίς κανένα ευτράπελο αλλά με μία αποχή 50% κυρίως στην Αθήνα. Όπως συμβαίνει στις φοιτητικές εκλογές όλοι βγήκαν να πανηγυρίσουν την νίκη τους. Προφανώς εμείς οι ανίδεοι δεν ξέρουμε ποιοι ήταν οι στόχοι των διαφόρων υποψηφίων. Σε όλους μίλησε ο λαός και όλοι είναι έτοιμοι για την μάχη που θα ξεκινήσουν από την αυριανή ημέρα. Επίπονη διαδικασία οι εκλογές και μερικοί έχουν υποστεί μία ήττα ατιμωτική αλλά δεν βλέπουν κανέναν λόγω να μην συνεχίσουν. Ίσως αύριο θα είναι καλύτερη ημέρα!
Τα δύο μεγάλα κόμματα θριαμβεύουν. Καλά δεν βαρεθήκανε να λένε τα ίδια και τα ίδια; Να χρησιμοποιούν το ίδιο χιλιοειπωμένο δισκάκι; Η Αριστερά γλύφει τις πληγές της και συνεχίζει. Η κοινή λογική και με βάση μία πράξη συμψηφισμού λέει ότι οι αριστεροί κερδίσανε αλλά …Οι ΚΚΕ- δες πεισματικά επιμένουν ότι η νίκη είναι μόνο δικιά τους και δεν θέλουν να καρπωθούν άλλοι την αύξηση των ποσοστών τους. Οι χρυσαυγήτες κέρδισαν στον Άγιο Παντελεήμονα και αυτό μας τρομάζει
΄΄ Ό κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του
ταιριάζουν ΄΄ λένε οι κινέζοι και κάτι ξέρουν. Εμείς τι θα κάνουμε; Τόσα χρόνια επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό .Οι σωτήρες του λαού εκμεταλλεύονται τον λαό και βγαίνουν πάντα κερδισμένοι επειδή άλλοι πληρώνουν τα μάρμαρα. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Ή περιφερειάρχες ή οι δήμαρχοι αν θα ακολουθήσουν τις κυβερνητικές συνταγές θα ζημιώσουν τον λαό. Πέρασαν τόσα χρόνια και μυαλό δεν βάλαμε. Δεν πήραμε κανένα μάθημα; Επί των ψηφισάντων καθορίζονται τα ποσοστά επιτυχίας άρα τζάμπα κοκορεύονται μερικοί ότι νικήσανε.(Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνουν περίπου 50% )Οι στατιστικές δεν ισχύουν για αυτούς που φεύγουν αλλά για αυτούς που μένουνε και δίνουν την μάχη. Ο Γ .Α. Παπανδρέου ,σαν ένας άλλος επίσκοπος σκόρπισε τον φόβο (τα βαλανίδια) για καταστροφές και μερικοί τρομάξανε. Ήταν πράγματι αποτελεσματική μέθοδος για μερικούς αδιάβαστους. Τώρα (με ποσοστό διαφοράς από την Ν.Δ. μικρότερο το 2% )αναμασά τις απειλές του( τα δικά μου παιδιά ή πάμε για εθνικές εκλογές) και ελπίζει στις συνεργασίες και τους συμβιβασμούς για την δεύτερη γύρα. Και η κουτσή Μαρία ξέρει ότι οι χαμένοι είναι οι πράσινοι και οι μπλε και ότι στην ουσία ο λαός δεν θέλει κανένα μνημόνιο!
Σημείωση : Για την εικονογράφηση ανέλαβε την ευθύνη η Ναυαρχίδα με γράμμα σε ...σκουπιδοντενεκε της Πάτρας στη διασταύρωση των οδών Ρούφου-Κανκάρη και Βαλτετσίου γωνία!
Ετικέτες
Αττικό Νοσοκομείο,
δημοτικές εκλογές,
Ευγενία Ηλιοπούλου,
ΚΚΕ,
Ναυρχίδα,
ΝΔ,
ΠΑΣΟΚ
Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
ΛΑΒΑΜΕ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ : Το πικρό φακελάκι
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Η γιαγιά κοντοστάθηκε μπροστά στο ασανσέρ. Της κλινικής. Κοίταξε δεξιά και αριστερά και αφού διαπίστωσε ότι δεν την κοιτάζει κανένας σάλιωσε το ικανοποίησης ,το μικρό φακελάκι. Με το πενηντάρικο. Τόσα μπορεί να δώσει στον γιατρό. Τόσα μπόρεσε να βάλει στην άκρη. Αυτό το πενηντάρικο μεταφράζεται σε στερήσεις δύο εβδομάδων. Το γιαουρτάκι το πρόβειο ,που της αρέσει πάρα πολύ(εκεί δεν ανησυχεί για τα λιπαρά και τα χολεστερόλια.) θα το καταναλώσει σε δύο ημέρες. Το κέικ θα της λείψει αλλά ευτυχώς φρυγανιές υπάρχουν ,σε μεγάλη ποσότητα, στο σπίτι της. Τις βουτάει στο τσάι της και λέει και ευχαριστώ! Θα κόψει από τα φρούτα και από το κίτρινο τυρί και σίγουρα θα πάρει λιγότερα γλυκά. Το κρέας έτσι και αλλιώς το τρώει κάθε δύο εβδομάδες. Θα τα καταφέρει να επιβιώσει είναι συνηθισμένη στις στερήσεις.
Θέλει να του δώσει η ίδια το φακελάκι. Να διαβάσει την χαρά στο πρόσωπο του γιατρού. Να τον ευχαριστήσει που έκανε καλή δουλειά στο πρόσωπό της. Να δείξει την ευγνωμοσύνη της ότι δεν θα της μείνουν σημάδια. Πατημένα ογδόντα αλλά η κοκέτα γιαγιά πέρασε μεγάλη λαχτάρα με το πώς θα δείξει μετά από την επέμβαση .Δεν είναι χαζή, ξέρει ότι από το καρκίνο μπορείς να πεθάνεις αλλά όχι και στο πρόσωπο! Με μισή καρδιά έκατσε στο χειρουργείο για να την εγχειρήσει. Ο χειρουργός την είχε διαβεβαιώσει ότι όλα θα πάνε καλά και θα της μείνουν ελάχιστα σημάδια αλλά…ποτέ δεν ξέρεις. Μαχαίρι είναι και μπορεί να πέσει και λίγο πλάγια.
Ο γιατρός δεν της είχε ζητήσει τίποτα. Της εξήγησε ότι υπάρχει μία μικρή πιθανότητα να χρειαστεί και άλλο χειρουργείο αν θα διαπιστωθεί, στην ανατομο-παθολογική εξέταση , κακοήθεια. Χαμογελαστός και ευγενικός την κέρδισε με την πρώτη ματιά. Δεν αμφισβήτησε ,τις ικανότητες του και ούτε τις γνώσεις του αλλά δεν ήξερε πόσο βαθειά θα είναι η ρίζα του κακού στο μάγουλο της. Η γιαγιά περίμενε υπομονητικά να έρθει ο γιατρός ,στον όροφο, και να την εξετάσει.. Μόλις τον είδε τον πλησίασε και του ζήτησε να του μιλήσει. Εκείνος κατάλαβε ότι κάτι είχε ετοιμάσει και την οδήγησε στο ιατρείο. Της έκανε την αλλαγή τραύματος και μετά την καθησύχασε για τις ουλές. Όταν του έδωσε το φακελάκι αυτός της χαμογέλασε τιπικά και το πήρε χωρίς πολλές τσιριμόνιες. Άνοιξε ένα συρτάρι και το έριξε εκεί πάνω σε άλλους φακέλους. Η γιαγιά έριξε μια κλέφτικη ματιά στο συρτάρι και κατάλαβε πόσο ΄΄μικρή΄΄ ήταν σε σύγκριση με άλλους ασθενείς. Πικράθηκε.
Φεύγοντας ένιωσε ντροπή που δεν μπόρεσε να δώσει παραπάνω στον γιατρό. Που δεν μπόρεσε ,με το φακελάκι της, να τον κάνει ευτυχισμένο και δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει ανάμεσα στους τόσους ασθενείς του. Αν ήταν άλλες εποχές θα ήταν πιο γενναιόδωρη αλλά τελευταία έχουν στενέψει πολύ τα πράγματα. Δύσκολα τα φέρνει γύρα τώρα που όλα έχουν ακριβύνει τόσο πολύ. Ευτυχώς μένει σε δική της γκαρσονιέρα αλλιώς….Υπολόγισε στα γρήγορα πόσες στερήσεις θα έπρεπε να υποστεί αν θα ήθελε το φακελάκι να ήταν πιο μεγάλο. Αμέσως καταλαβε ότι δεν θα μπορούσε να κάνει πιο μίζερη την ζωή της από την ήδη υπάρχουσα. ΔΕΗ .ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, κοινόχρηστα, φάρμακα και κάπου κάπου σουπερμάρκετ. όλα αυτά της εξαφανίζουν την σύνταξη και αναγκαστικά τρώει από τα έτοιμα. Οι οικονομίες, που είχε κάνει για τα γεράματα, αρχίζουν και τελειώνουν και αυτές. Θυμήθηκε τα βράδια που περνάει μπροστά στη τηλεόραση και βλέπει στην οθόνη την χλιδή των πλουσίων. Μέτρησε τις ώρες που αντί να βγει έξω με τις λιγοστές φίλες της, για καφέ ή για κάνα γλυκό ,τις βγάζει στο παράθυρο και κοιτάζει λυπημένη τον κόσμο που περνάει . Αναλογίστηκε ότι ποτέ δεν θα μάθει ο γιατρός πόσο της στοίχησε η θυσία των πενήντα ευρώ. Που να ξέρει ο επιστήμονας και άνθρωπος ότι οι άθλοι του Ηρακλή είναι τίποτα σε σύγκριση με τους άθλους ενός συνταξιούχου που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας.
Η γιαγιά κοντοστάθηκε μπροστά στο ασανσέρ. Της κλινικής. Κοίταξε δεξιά και αριστερά και αφού διαπίστωσε ότι δεν την κοιτάζει κανένας σάλιωσε το ικανοποίησης ,το μικρό φακελάκι. Με το πενηντάρικο. Τόσα μπορεί να δώσει στον γιατρό. Τόσα μπόρεσε να βάλει στην άκρη. Αυτό το πενηντάρικο μεταφράζεται σε στερήσεις δύο εβδομάδων. Το γιαουρτάκι το πρόβειο ,που της αρέσει πάρα πολύ(εκεί δεν ανησυχεί για τα λιπαρά και τα χολεστερόλια.) θα το καταναλώσει σε δύο ημέρες. Το κέικ θα της λείψει αλλά ευτυχώς φρυγανιές υπάρχουν ,σε μεγάλη ποσότητα, στο σπίτι της. Τις βουτάει στο τσάι της και λέει και ευχαριστώ! Θα κόψει από τα φρούτα και από το κίτρινο τυρί και σίγουρα θα πάρει λιγότερα γλυκά. Το κρέας έτσι και αλλιώς το τρώει κάθε δύο εβδομάδες. Θα τα καταφέρει να επιβιώσει είναι συνηθισμένη στις στερήσεις.
Θέλει να του δώσει η ίδια το φακελάκι. Να διαβάσει την χαρά στο πρόσωπο του γιατρού. Να τον ευχαριστήσει που έκανε καλή δουλειά στο πρόσωπό της. Να δείξει την ευγνωμοσύνη της ότι δεν θα της μείνουν σημάδια. Πατημένα ογδόντα αλλά η κοκέτα γιαγιά πέρασε μεγάλη λαχτάρα με το πώς θα δείξει μετά από την επέμβαση .Δεν είναι χαζή, ξέρει ότι από το καρκίνο μπορείς να πεθάνεις αλλά όχι και στο πρόσωπο! Με μισή καρδιά έκατσε στο χειρουργείο για να την εγχειρήσει. Ο χειρουργός την είχε διαβεβαιώσει ότι όλα θα πάνε καλά και θα της μείνουν ελάχιστα σημάδια αλλά…ποτέ δεν ξέρεις. Μαχαίρι είναι και μπορεί να πέσει και λίγο πλάγια.
Ο γιατρός δεν της είχε ζητήσει τίποτα. Της εξήγησε ότι υπάρχει μία μικρή πιθανότητα να χρειαστεί και άλλο χειρουργείο αν θα διαπιστωθεί, στην ανατομο-παθολογική εξέταση , κακοήθεια. Χαμογελαστός και ευγενικός την κέρδισε με την πρώτη ματιά. Δεν αμφισβήτησε ,τις ικανότητες του και ούτε τις γνώσεις του αλλά δεν ήξερε πόσο βαθειά θα είναι η ρίζα του κακού στο μάγουλο της. Η γιαγιά περίμενε υπομονητικά να έρθει ο γιατρός ,στον όροφο, και να την εξετάσει.. Μόλις τον είδε τον πλησίασε και του ζήτησε να του μιλήσει. Εκείνος κατάλαβε ότι κάτι είχε ετοιμάσει και την οδήγησε στο ιατρείο. Της έκανε την αλλαγή τραύματος και μετά την καθησύχασε για τις ουλές. Όταν του έδωσε το φακελάκι αυτός της χαμογέλασε τιπικά και το πήρε χωρίς πολλές τσιριμόνιες. Άνοιξε ένα συρτάρι και το έριξε εκεί πάνω σε άλλους φακέλους. Η γιαγιά έριξε μια κλέφτικη ματιά στο συρτάρι και κατάλαβε πόσο ΄΄μικρή΄΄ ήταν σε σύγκριση με άλλους ασθενείς. Πικράθηκε.
Φεύγοντας ένιωσε ντροπή που δεν μπόρεσε να δώσει παραπάνω στον γιατρό. Που δεν μπόρεσε ,με το φακελάκι της, να τον κάνει ευτυχισμένο και δεν μπόρεσε να ξεχωρίσει ανάμεσα στους τόσους ασθενείς του. Αν ήταν άλλες εποχές θα ήταν πιο γενναιόδωρη αλλά τελευταία έχουν στενέψει πολύ τα πράγματα. Δύσκολα τα φέρνει γύρα τώρα που όλα έχουν ακριβύνει τόσο πολύ. Ευτυχώς μένει σε δική της γκαρσονιέρα αλλιώς….Υπολόγισε στα γρήγορα πόσες στερήσεις θα έπρεπε να υποστεί αν θα ήθελε το φακελάκι να ήταν πιο μεγάλο. Αμέσως καταλαβε ότι δεν θα μπορούσε να κάνει πιο μίζερη την ζωή της από την ήδη υπάρχουσα. ΔΕΗ .ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, κοινόχρηστα, φάρμακα και κάπου κάπου σουπερμάρκετ. όλα αυτά της εξαφανίζουν την σύνταξη και αναγκαστικά τρώει από τα έτοιμα. Οι οικονομίες, που είχε κάνει για τα γεράματα, αρχίζουν και τελειώνουν και αυτές. Θυμήθηκε τα βράδια που περνάει μπροστά στη τηλεόραση και βλέπει στην οθόνη την χλιδή των πλουσίων. Μέτρησε τις ώρες που αντί να βγει έξω με τις λιγοστές φίλες της, για καφέ ή για κάνα γλυκό ,τις βγάζει στο παράθυρο και κοιτάζει λυπημένη τον κόσμο που περνάει . Αναλογίστηκε ότι ποτέ δεν θα μάθει ο γιατρός πόσο της στοίχησε η θυσία των πενήντα ευρώ. Που να ξέρει ο επιστήμονας και άνθρωπος ότι οι άθλοι του Ηρακλή είναι τίποτα σε σύγκριση με τους άθλους ενός συνταξιούχου που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας.
Ετικέτες
Αττικό Νοσοκομείο,
Ευγενία Ηλιοπούλου,
Ναυαρχίδα,
φακελάκι
Τρίτη 3 Αυγούστου 2010
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ:Το τεφαρίκι
Το τεφαρίκι
Θεωρεί ,τον εαυτό του, τεφαρίκι δηλαδή πολύ καλής ποιότητας πράγμα (tefarik από τα τούρκικα) και προφανώς δεν ξέρει ότι αυτό λέγεται κυρίως ειρωνικά. Βγαίνει στο διάδρομο και φωνάζει να ακούσουν όλη την μεγάλη του χαρά "ο επόμενος" πελάτης. Εκεί ,στο δημόσιο νοσοκομείο που ο κάθε πικραμένος εναποθέτει τις ελπίδες του στους γιατρούς του ΕΣΥ. Περιμένει την σωτηρία του από τα χρυσά χέρια των διευθυντών και κοιτάνε υποτιμητικά τους επιμελητές και τους ειδικευόμενους που στην ουσία κάνουν την δουλειά της κλινικής. Άλλοι έχουν το όνομα και άλλοι την χάρη. Πώς να μην νοιώσει σε πλεονεκτική θέση ο ασθενής όταν βλέπει ότι ο διευθυντής τον ξεχώρισε και τον βάζει να περιμένει στο διάδρομο. Τα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής είναι για τους αλλοδαπούς και για τους φτωχούς.
Το τεφαρίκι δεν διανοείται να μην βγει στο διάδρομο και να μην ρωτήσει μεγαλόφωνα ποιος έχει σειρά. Νιώθει λίγο σαν τον τελάλη που διαλαλεί για την πραμάτειά του. Πιάτσα δεν είναι η Δημόσια Υγεία και σαν ελεύθερη αγορά δεν κερδίζει αυτός που κάνει καλύτερη διαφήμιση; Ηδονίζεται όταν προγραμματίζει ,την ίδια ώρα πολλούς μαζί .Πετάει την σκούφια του ,από την χαρά του, που μερικοί κάνουνε ουρά για να τους δει .Αυτός ο μεγάλος και τρανός. Η χειρουργάρα! Για τι να ντραπεί που μετέτρεψε το διάδρομο του νοσοκομείου σε λαϊκή αγορά Είναι περήφανος που ο κόσμος έρχεται και τον αναζητεί. Καμαρώνει που ο κόσμος μπαίνε ,στον κόποι, να υπομένει τόσες ώρες στην πόρτα του. Το σύστημα επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση του κοινού στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Δεν απαγορεύεται να στήσεις καρτέρι έξω από το γραφείο του διευθυντού .Άγνωστες οι συναλλαγές που γίνονται εντός.
Το σύστημα της Εθνικής Υγείας λέει ότι αν επιλέγεις έναν συγκεκριμένο ιατρό μπορείς να τον επισκεφτείς στα εξωτερικά ιατρεία. Τα καθημερινά ή τα απογευματινά. Για τα πρωινά πληρώνεις γύρω στα 3 ευρώ για τα απογευματινά 60-100 ευρώ ανάλογα με τους τίτλους που έχει συγκεντρώσει ο συνάδελφος. Οι αποδείξεις εκπίπτουν από την εφορία. Οι ασθενείς που στήνουν καρτέρι έξω από το γραφείου του γιατρού δεν πληρώνουν την επίσκεψη ,άρα κερδίζουν τα λεφτά από εκεί ,αλλά μήπως βγαίνουν κουρεμένοι; Τα φακελάκια δεν εκπίπτουν στην εφορία!
Θεωρεί ,τον εαυτό του, τεφαρίκι δηλαδή πολύ καλής ποιότητας πράγμα (tefarik από τα τούρκικα) και προφανώς δεν ξέρει ότι αυτό λέγεται κυρίως ειρωνικά. Βγαίνει στο διάδρομο και φωνάζει να ακούσουν όλη την μεγάλη του χαρά "ο επόμενος" πελάτης. Εκεί ,στο δημόσιο νοσοκομείο που ο κάθε πικραμένος εναποθέτει τις ελπίδες του στους γιατρούς του ΕΣΥ. Περιμένει την σωτηρία του από τα χρυσά χέρια των διευθυντών και κοιτάνε υποτιμητικά τους επιμελητές και τους ειδικευόμενους που στην ουσία κάνουν την δουλειά της κλινικής. Άλλοι έχουν το όνομα και άλλοι την χάρη. Πώς να μην νοιώσει σε πλεονεκτική θέση ο ασθενής όταν βλέπει ότι ο διευθυντής τον ξεχώρισε και τον βάζει να περιμένει στο διάδρομο. Τα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής είναι για τους αλλοδαπούς και για τους φτωχούς.
Το τεφαρίκι δεν διανοείται να μην βγει στο διάδρομο και να μην ρωτήσει μεγαλόφωνα ποιος έχει σειρά. Νιώθει λίγο σαν τον τελάλη που διαλαλεί για την πραμάτειά του. Πιάτσα δεν είναι η Δημόσια Υγεία και σαν ελεύθερη αγορά δεν κερδίζει αυτός που κάνει καλύτερη διαφήμιση; Ηδονίζεται όταν προγραμματίζει ,την ίδια ώρα πολλούς μαζί .Πετάει την σκούφια του ,από την χαρά του, που μερικοί κάνουνε ουρά για να τους δει .Αυτός ο μεγάλος και τρανός. Η χειρουργάρα! Για τι να ντραπεί που μετέτρεψε το διάδρομο του νοσοκομείου σε λαϊκή αγορά Είναι περήφανος που ο κόσμος έρχεται και τον αναζητεί. Καμαρώνει που ο κόσμος μπαίνε ,στον κόποι, να υπομένει τόσες ώρες στην πόρτα του. Το σύστημα επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση του κοινού στους διαδρόμους του νοσοκομείου. Δεν απαγορεύεται να στήσεις καρτέρι έξω από το γραφείο του διευθυντού .Άγνωστες οι συναλλαγές που γίνονται εντός.
Το σύστημα της Εθνικής Υγείας λέει ότι αν επιλέγεις έναν συγκεκριμένο ιατρό μπορείς να τον επισκεφτείς στα εξωτερικά ιατρεία. Τα καθημερινά ή τα απογευματινά. Για τα πρωινά πληρώνεις γύρω στα 3 ευρώ για τα απογευματινά 60-100 ευρώ ανάλογα με τους τίτλους που έχει συγκεντρώσει ο συνάδελφος. Οι αποδείξεις εκπίπτουν από την εφορία. Οι ασθενείς που στήνουν καρτέρι έξω από το γραφείου του γιατρού δεν πληρώνουν την επίσκεψη ,άρα κερδίζουν τα λεφτά από εκεί ,αλλά μήπως βγαίνουν κουρεμένοι; Τα φακελάκια δεν εκπίπτουν στην εφορία!
Ετικέτες
Αττικό Νοσοκομείο,
Ευγενία Ηλιοπούλου,
Ναυαρχίδα,
φακελάκι
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ:Ο φτωχομπινές

Ο φτωχομπινές είναι ο ιατρός του ΕΣΥ που πολιτεύτηκε ενώ κρατησε γερά και θέση σε μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο. Ο νόμος τον διευκολύνει να τρέξει σε δύο πίστες. Να χρησιμοποιήσει το γραφείο ,με δύο γραμματείς, που του επιτρέπει ο νόμος για να θεραπεύσει σχεδόν όλους τους πικραμένους συμπολίτες του. Ο βουλευτής και συνάδελφος το μελέτησε καλά το πράγμα. Να δοξαστεί ανέξοδα. Να στέλνει σημειώσεις μαζί με το πελατάκι. Οι οδηγίες που έδωσε στις γραμματείς του ήταν σαφέστατες. Με βάση την εντοπιότητα όποιος πάρει τηλέφωνο και έχει ένα πρόβλημα υγείας να εξυπηρετηθεί τάχιστα. Να γίνει αμέσως το link με την κατάλληλη ιατρική ειδικότητα και να τονιστεί ότι το τηλεφώνημα προέρχεται από βουλευτικό γραφείο. Ότι ο μεγάλος πολιτικός άνδρας ενδιαφέρεται για την ΥΓΕΙΑ του τόπου του. Λίγοι θα τολμήσουνε να φέρουνε αντίρρηση όταν τονίζεται το προσωπικό ενδιαφέρον του πολιτικού άνδρα για τον άμοιρο ασθενή. Αν το πρόβλημα ξεπερνάει την ειδικότητά του τους έστελνε στους συναδέλφους άλλων ειδικοτήτων. Με ένα τηλεφώνημα ή ένα χαρτάκι μπορείς να τα κανονίσεις όλα όταν πρόκειται για πολιτικό μέσον. Αυτή η ιστορία κράτησε μερικούς μήνες. Όμως ο μεγάλος όγκος των παθόντων άρχισε να προβληματίζει τους συναδέλφους. Πόσους κατοίκους να έχει η γενέτειρα του;
Στην Ελλάδα μας οι εκλογές γίνονται τόσο συχνά που ο κάθε φιλόδοξος σπεύδει να βάλει υποψηφιότητα .Ο βουλευτής συνέχισε απτόητος την πολιτική του πορεία προωθώντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα, περιστατικά σε άλλες ειδικότητες. Άντε που άρχισε να εισπράξει αρνήσεις. Κατηγορηματικές ή διακριτικές .Πολλοί συνάδελφοι του κόψανε ευθέως τον βήχα. Αν θέλει να εξυπηρετήσει να περιοριστεί στα άτομα του στενού οικογενειακού του περιβάλλοντος και όχι εκλογικής του περιφέρειας. Επειδή κυρίως υπάρχουν και μερικοί συνάδελφοι που στερούνται πολιτικών φιλοδοξιών αλλά υπερισχύουν σε ότι αφορά στις οικονομικές ο φτωχομπινές αναγκάστηκε να κόψει ταχύτητα. Ή το ένα ή το άλλο. Κόπηκε η ροή και τώρα ψάχνεται. Πώς θα ξαναβγεί βουλευτής
Αναζητώντας λογοτεχνικά και εγκυκλοπαιδικά τον όρο δυσκολεύτηκα να τον βρω. Είναι αυτός που το παίζει γαλαντόμος με αλλουνού έξοδα. Μαζεμένος στα λεφτά του αλλά χουβαρντάς με λεφτά που δεν του ανήκουν. Οι τσέπες του έχουν καβούρια και κλαίει όταν του φεύγουν προς λάθος κατεύθυνση. Κερνάει με ξένα κόλλυβα Τα έξοδα του ΕΣΥ δεν τον ενδιαφέρουν .Αυτός θέλει μόνο ν κερδίσει δημοσιότητα. Έχουμε συνηθίσει να τους δούμε στις παρέες μας και να τους χλευάζουμε .Πώς αντιδράμε όταν αυτός ο ιατρός είναι και πολιτικός ;Η Ελληνική Βουλή έχει 18 ιατρούς .Αυτοί που αύριο θα καθορήσουν την πορεία του τόπου ; Μία μούντζα δεν φτάνει!
Ετικέτες
Αττικό Νοσοκομείο,
Ευγενία Ηλιοπούλου,
Ναυαρχίδα
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010
ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ: Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας!

Ένα ηλίθιο ατύχημα με εξανάγκασε να δώ μερικά πράγματα από μία διαφορετική οπτική γωνία. Από γιατρός με 26ετή θητεία στο ΚΑΤ καθηλώθηκα στην θέση του ανήμπορου, σωματικά, ασθενή, και βρέθηκα μπροστά σε δυσκολίες που σχετίζονται με τα τρωτά σημεία του Ε.Σ.Υ.Το ατύχημα έγινε το Σάββατο στο υπόγειο της πολυκατοικίας μου. Κάλεσα το ΕΚΑΒ και σε 10 λεπτά ήρθε. Με μεταφέρανε με ένα ειδικό φορείο καρέκλα στο ασθενοφόρο και μετά από 20 λεπτά φτάσαμε στην ράμπα του νοσοκομείου. Είχα ειδοποιήσει την κλινική μου και με περίμενε ένας ειδικευόμενος με τα καροτσάκια για να πάμε κατευθείαν στο ακτινολογικό. Μέχρι εδώ όλα καλά. Στην εφημερία υπήρχαν μόνο δύο ειδικευόμενοι της ορθοπεδικής κλινικής που εφημέρευε εκείνη την ημέρα. Κρατώντας τις ακτινογραφίες στο χέρι περίμενα να τις δει κάποιος επιμελητής. Ενημερώθηκα ότι οι δύο που εφημέρευαν ήταν απασχολημένοι στο χειρουργείο. Ζήτησα να τους μιλήσω αλλά ήταν αδύνατον. Ο ειδικευόμενος πήγε ,με τις ακτινογραφίες στο χειρουργείο και σε λίγο ήρθε με τα χαρτιά μου και την διάγνωση. Διάστρεμμα ποδοκνιμικής δεξιά, αναρρωτική 10 ημέρες. Δεν αμφισβήτησα την γνώμη συναδέλφου άσχετα αν πονούσα υπερβολικά πολύ για να είναι μόνο διάστρεμμα. Μπήκε γύψινος νάρθηκας. Ζήτησα ασθενοφόρο για επιστροφή στην οικία μου. Η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει και καλύτερα να καλέσω κάποιον φίλο η να πάρω ταξί. Είμαι πολύ τυχερή που έχω πολλούς φίλους .Η μία ήρθε και με πήγε στο σπίτι μου. Εκεί καθηλώθηκα στην πολυθρόνα του υπολογιστή μου και οι ελάχιστες κινήσεις γινόταν στο πηδηχτό στυλ. Χρειαζόμουν πατερίτσες που τις δανείστηκα από τον γιό μιας άλλης φίλης μου. Άρα για κάποιον που τραυματίζεται ,και δεν έχει κάποιον δίπλα του να τρέχει, υπάρχει ασθενοφόρο μόνο για το πήγαινε .Η προσωρινή αναπηρία σε υποχρεώνει να χρησιμοποιήσεις πατερίτσες αλλά κανείς δεν σου τις γράφει .Συνήθως γύρω από ένα νοσοκομείο υπάρχουν πολλά φαρμακεία αλλά όταν δεν είναι ανοικτά πως θα μετακινηθείς; Όταν είσαι μόνη ποιος θα πάει και ποιος θα σου τις φέρει;
Μετά από μία εβδομάδα πήγα πάλι στο ΚΑΤ .Κάλεσα ταξί και μεταφέρθηκα στην ράμπα. Δεν με περίμενε κανένας τραυματιοφορέας .Προφανώς ήταν όλοι απασχολημένοι στην εφημερία ή στα άλλα τμήματα του νοσοκομείου. Βρέθηκε μία γνωστή που με πήγε στο ακτινολογικό. Αυτή την φορά ζήτησα την συμβουλή έμπειρου ορθοπεδικού. Διαπίστωσε κάταγμα βάσεως δεύτερου και τέταρτου μεταταρσίου και συνέστησε αναρρωτική τεσσάρων εβδομάδων. Η διάγνωση δεν άλλαξε επειδή με συμπαθεί ο συνάδελφος αλλά επειδή υπήρχαν και στη προηγούμενη ακτινογραφία. Συμπέρανα ότι ο ειδικευόμενος ,που είχε πάει στο χειρουργείο, είχε πάρει μόνο την σφραγίδα για να συμπληρώσει τα χαρτιά .
Πως μπορείς να διορθώσεις τα τρωτά σημεία του ΕΣΥ; Πως φεύγουν οι ασθενείς που δεν έχουν λεφτά πάνω τους ή δεν έχουν κάποιον να τους φέρει στο σπίτι τους; Πως μπορείς να αγοράσεις πατερίτσες όταν το φαρμακείο είναι κλειστό η χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι σου; Για τι το ΚΑΤ που είναι γνωστό τραυματολογικό κέντρο δεν έχει μόνιμο φαρμακείο ανοικτό για τις ανάγκες των ασθενών; Πόσο να βασιστείς στο φιλότιμο και την αλληλεγγύη των συνανθρώπων σου για να ξεπεράσεις τις δύσκολες στιγμές ενός ατυχήματος;
.Άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας! Αφήνω στη άκρη την πίκρα μου και την απογοήτευση μου ως άνθρωπος και γιατρός και αναρωτιέμαι :η ακτινογραφία δηλαδή η φωτογράφιση μιας περιοχής του ανθρωπίνου σώματος που δίνει ιατρικές πληροφορίες ,λόγω χρήσης της ακτινοβολίας Χ., είναι μία αντικειμενική καταγραφή κάποιων στοιχείων. Δεν αλλάζει αν είμαι ιατρός η απλή θνητή!Πως δεν είδαν τα κατάγματα οι συνάδελφοι την περασμένη εβδομάδα; Τι φταίει; Η έπαρση ή η άγνοια και η αμάθεια του ειδικευόμενου; Η κούραση ή η αδιαφορία του επιμελητή; Θυμήθηκα ότι όταν οι ειδικευόμενοι του νοσοκομείου μας είχαν κάνει επίσχεση εργασίας στην εφημερία υπήρχαν μόνο ειδικευμένοι. Τότε είχαμε όλοι διαπιστώσει ότι τα προβλήματα ήταν λιγότερα και η εφημερία κυλούσε ομαλά. Τώρα για τι δεν υπάρχουν επιμελητές στην εφημερία; Και αν όλα αυτά συμβαίνουν σε συνάδελφο που εργάζεται 26 χρόνια στο ίδιο νοσοκομείο με σένα πόσο ταλαιπωρούνται αυτοί, οι τυχαίοι και ανεξάρτητοι, ασθενείς που έρχονται στην εφημερία.; Πως τα βγάζουν άκρη με λάθος οδηγίες και λάθος χρονοδιάγραμμα; Και αν με βάση τις αρχικές οδηγίες θα πατούσα χωρίς να βγάλω ακτινογραφία ελέγχου; ; Άλλο 10 και άλλο 30 ημέρες αναρρωτική άδεια! Αν εμένα , που είμαι συνάδελφος δεν με σεβάστηκαν, τι τραβάν οι άλλοι; Πόσοι ανάπηροι μπορούν να προκύψουνε λόγω απουσίας εμπειρίας και επιστημονικής γνώσης
Ετικέτες
Αττικό Νοσοκομείο,
Ευγενία Ηλιοπούλου,
ΚΑΤ,
Ναυρχίδα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)