Καθαρή αμοιβή -ωρομίσθιο εφημερίας μετά την κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΡΓΙΑ ΠΑΡ. ΑΡΓΙΑΣ
ΕΝΕΡΓ ΕΤΟΙΜ ΜΙΚΤΗ ΕΝΕΡΓ ΕΤΟΙΜ ΕΝΕΡΓ ΕΤΟΙΜ ΕΝΕΡΓ ΕΤΟΙΜ ΕΝΕΡΓ ΕΤΟΙΜ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ 9.57 3.82 6.70 9.24 3.70 9.94 3.98 10.35 4.14 10.15 4.06
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ Α 7.98 3.19 5.59 7.90 3.14 8.55 3.41 8.91 3.56 8.51 3.40
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ Β 6.84 2.73 4.78 6.72 2.69 7.26 2.90 7.57 3.03 8.00 2.91
ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΣ 5.92 5.73 6.17 6.42 6.30
* Η επεξεργασία του πίνακα έγινε από τον Πρόεδρο της Ένωσης Ηπείρου Τάκη Νικολόπουλο σε συνεργασία με το
(ΑΠΌ ΤΟ ΥΓΕΙΑ ΝΕΤ , ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΘΑΡΟΤΕΡΑ)
Κυριακή 18 Απριλίου 2010
ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ : ΠΟΙΟΣ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ
Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΗ Μ।ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΙΧΟΥΣ ΜΑΝΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Σ'ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.
Το τίμημα της παραοικονομίας και το τέλος της «πλασματικότητας»
Από την ίδρυση του ΕΣΥ το 1986 , λόγω της αδυναμίας τήρησης των υπεσχημένων αποδοχών , εφευρέθηκε το σύστημα να δίνονται «πλασματικές» εφημερίες σχεδόν επισήμως και οι κυβερνήσεις άφησαν το γνωστό «φακελάκι» και το παράνομο ιατρείο στους γιατρούς του ΕΣΥ। Παράλληλα άρχισαν και «εξαιρέσεις» από το ΕΣΥ και έμειναν «έξω» Πανεπιστημιακοί , στρατιωτικοί γιατροί , γιατροί ΙΚΑ και άλλων ταμείων . Οι γιατροί του ΙΚΑ αντάλλαξαν τις μεσαιωνικού τύπου συμβάσεις με το δικαίωμα για ιατρείο και την αποκλειστική χρήση του συνταγολογίου του ΙΚΑ. Η πρωτοβάθμια περίθαλψη εγκαταλείφθηκε.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ένα τριτοκοσμικού τύπου σύστημα υγείας που παρά τη μικρή του χρηματοδότηση δούλευε σε βάρος των ασφαλισμένων που κατέβαλαν από ίδια μέσα στη παραοικονομία για να νοσηλευτούν και κατέστησε όλους τους γιατρούς «συνενόχους» αφού με κάποιο τρόπο συμμετείχαν στη παραοικονομία της υγείας , δηλαδή κάτι σαν το Μεξικό που έχουμε παρόμοιες ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία.
Η οικονομική κρίση τώρα σαρώνει τα πάντα και μειώνει ακόμα πιο πολύ τους εξευτελιστικούς μισθούς των γιατρών και παράλληλα τίθεται θέμα περιορισμού της παραοικονομίας που αρχίζει από τις εφημερίες των γιατρών με το απίστευτα χαμηλό ημερομίσθιο , τις μίζες από τα υλικά , τον περιορισμό της ανεξέλεγκτης συνταγογραφίας στα ταμεία (ΙΚΑ κυρίως) που οι «αμοιβές» για τα φάρμακα «μαΪμούδες» ήταν μέσα στο κύριο «εισόδημα» τους.
Οι γιατροί που με δεν συμμετείχαν σε κανένα κύκλωμα παραοικονομίας τέθηκαν στο περιθώριο και έγιναν οι …γραφικοί του συστήματος.
Τώρα οι δαπάνες για την υγεία θα μειωθούν δραματικά , η πίτα μικραίνει , οι μισθοί γίνονται πιο εξευτελιστικοί και ενδεχομένως να περιοριστούν και τα έσοδα από τη παραοικονομία. Φυσικά τα μέσα ενημέρωσης περνώντας στα ψιλά την ουσία του προβλήματος προβάλλουν τα σκάνδαλα στα νοσοκομεία , που δεν είναι ψέματα , αλλά είναι η μισή αλήθεια γιατί οι συνολικές δαπάνες για την υγεία είναι χαμηλές και θα γίνουν χαμηλότερες προς όφελος ενός ανεξέλεγκτου και σε μεγάλο βαθμό κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα υγείας.
Τώρα η λαίλαπα της οικονομικής κρίσης και το ΔΝΤ μας χτυπάει απειλητικά τη πόρτα και αυτό θα σημάνει δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου όλου του ελληνικού λαού και φυσικά οι γιατροί δεν θα μείνουν απ’ έξω καθώς είναι και ευάλωτοι και με χαμηλή αξιοπιστία στη κοινωνία।
Το ερώτημα είναι τι κάνουμε τώρα;
Ίσως είναι καιρός το συνδικαλιστικό κίνημα να πάρει ενεργητικά μέτρα για την εξυγίανση του τριτοκοσμικού μοντέλου του υγειονομικού συστήματος ή αλλιώς θα βρεθεί αντιμέτωπο με τη σύγχυση , το πανικό και την ουσιαστική του αποσύνθεση «εις τα εξ’ ων συνετέθη».
Η ελπίδα είναι ότι με τη κρίση όλο και περισσότερες συνειδήσεις θα αφυπνιστούν και να βγουν από το περιθώριο και τη σιωπή.
Ίσως χρειάζεται ακόμα λίγος καιρός για να γίνει συνειδητό ότι «ατομικές» λύσεις δεν υπάρχουν και η «σκούπα» θα πέσει επί δικαίων και αδίκων.
Μέχρι τότε όνειρα γλυκά!
Απόστολος Πέτρου
Γιατρός Αττικού Νοσοκομείου
Η οικονομική κρίση τώρα σαρώνει τα πάντα και μειώνει ακόμα πιο πολύ τους εξευτελιστικούς μισθούς των γιατρών και παράλληλα τίθεται θέμα περιορισμού της παραοικονομίας που αρχίζει από τις εφημερίες των γιατρών με το απίστευτα χαμηλό ημερομίσθιο , τις μίζες από τα υλικά , τον περιορισμό της ανεξέλεγκτης συνταγογραφίας στα ταμεία (ΙΚΑ κυρίως) που οι «αμοιβές» για τα φάρμακα «μαΪμούδες» ήταν μέσα στο κύριο «εισόδημα» τους.
Οι γιατροί που με δεν συμμετείχαν σε κανένα κύκλωμα παραοικονομίας τέθηκαν στο περιθώριο και έγιναν οι …γραφικοί του συστήματος.
Τώρα οι δαπάνες για την υγεία θα μειωθούν δραματικά , η πίτα μικραίνει , οι μισθοί γίνονται πιο εξευτελιστικοί και ενδεχομένως να περιοριστούν και τα έσοδα από τη παραοικονομία. Φυσικά τα μέσα ενημέρωσης περνώντας στα ψιλά την ουσία του προβλήματος προβάλλουν τα σκάνδαλα στα νοσοκομεία , που δεν είναι ψέματα , αλλά είναι η μισή αλήθεια γιατί οι συνολικές δαπάνες για την υγεία είναι χαμηλές και θα γίνουν χαμηλότερες προς όφελος ενός ανεξέλεγκτου και σε μεγάλο βαθμό κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα υγείας.
Τώρα η λαίλαπα της οικονομικής κρίσης και το ΔΝΤ μας χτυπάει απειλητικά τη πόρτα και αυτό θα σημάνει δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου όλου του ελληνικού λαού και φυσικά οι γιατροί δεν θα μείνουν απ’ έξω καθώς είναι και ευάλωτοι και με χαμηλή αξιοπιστία στη κοινωνία।
Το ερώτημα είναι τι κάνουμε τώρα;
Ίσως είναι καιρός το συνδικαλιστικό κίνημα να πάρει ενεργητικά μέτρα για την εξυγίανση του τριτοκοσμικού μοντέλου του υγειονομικού συστήματος ή αλλιώς θα βρεθεί αντιμέτωπο με τη σύγχυση , το πανικό και την ουσιαστική του αποσύνθεση «εις τα εξ’ ων συνετέθη».
Η ελπίδα είναι ότι με τη κρίση όλο και περισσότερες συνειδήσεις θα αφυπνιστούν και να βγουν από το περιθώριο και τη σιωπή.
Ίσως χρειάζεται ακόμα λίγος καιρός για να γίνει συνειδητό ότι «ατομικές» λύσεις δεν υπάρχουν και η «σκούπα» θα πέσει επί δικαίων και αδίκων.
Μέχρι τότε όνειρα γλυκά!
Απόστολος Πέτρου
Γιατρός Αττικού Νοσοκομείου
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ : Χωρίς «μέσο» και «φακελάκι» δεν βλέπεις γιατρειά
Δυσαρεστημένοι από τα δημόσια νοσοκομεία εμφανίζονται οι κάτοικοι της Κρήτης.Εκτιμούν ότι χωρίς «μέσο» δεν υπάρχει άμεση εξυπηρέτηση, επισημαίνουν ότι το «φακελάκι» ζει και βασιλεύει και φοβούνται να καταγγείλουν τους γιατρούς που «πορεύονται με αυτό».
Τα παραπάνω προκύπτουν από παγκρήτια έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 15-18 Μαρτίου του 2010 υπό την εποπτεία του διευθυντή του Εργαστηρίου Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης καθηγητή Κ. Ζοπουνίδη, του διευθυντή του Εργαστηρίου Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης Διοίκησης του Τμήματος Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης καθηγητή Χρήστου Σκιαδά και του υποψήφιου διδάκτορα στην Ανάλυση Δεδομένων Γ.Ι. Ματαλλιωτάκη, ο οποίος έκανε την οργάνωση της έρευνας, την ανάλυση των αποτελεσμάτων και είχε την επίβλεψη συλλογής των στοιχείων.
Η σύνταξη του ερωτηματολογίου έγινε με τη συνεργασία του επεμβατικού καρδιολόγου Κων. Βαρδάκη.
Σε γενικές γραμμές οι κάτοικοι της Κρήτης εκτιμούν ότι η εξυπηρέτηση στον τομέα της δημόσιας υγείας εξαρτάται από παρέμβαση πολιτικού ή διοικητικού προσώπου, κατά το κοινώς λεγόμενο «μέσο», αφού το 73,4% των πολιτών εκτιμά ότι υπάρχει άμεση εξάρτηση μεταξύ της εξυπηρέτησης και του πολιτικού ή διοικητικού μέσου. Το 9,4% του πληθυσμού απάντησε ότι δεν υπάρχει καμία εξάρτηση και το 16,8% ότι η εξάρτηση της εξυπηρέτησης των πολιτών από το μέσο είναι μικρή.
Σε ποσοστό 83,3% πιστεύουν ότι το «φακελάκι» καθορίζει την ποιότητα των υπηρεσιών και την εξυπηρέτησή τους και μόλις το 15,7% πιστεύει ότι η ποιότητα των υπηρεσιών και η εξυπηρέτηση είναι ανεξάρτητες του σχετικού φιλοδωρήματος.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να έχει το «φακελάκι», σύμφωνα με τη γνώμη των πολιτών, και στον χρόνο αναμονής μιας χειρουργικής επέμβασης, αφού σε ποσοστό 21% υποστηρίζουν ότι αν δεν καταβληθεί το σχετικό αντίτιμο δεν τους χειρουργούν αλλά εντάσσονται σε πολύμηνη λίστα αναμονής. Ενα ποσοστό της τάξης του 60,9% πιστεύει ότι επηρεάζει πολύ τον χρόνο αναμονής το φιλοδώρημα, το 9,9% ότι επηρεάζει λίγο και μόλις το 7,1% των ερωτηθέντων υποστήριξε ότι ο χρόνος αναμονής σε μια χειρουργική επέμβαση δεν σχετίζεται με το φακελάκι. Η δημοσκόπηση εξέτασε αν οι πολίτες είχαν ποτέ την εμπειρία κατά την οποία τους ζητήθηκε συγκεκριμένο ποσό από γιατρό δημόσιου νοσοκομείου προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια χειρουργική επέμβαση. Στην ερώτηση αυτή ένας στους τέσσερις (25,1%) δήλωσε ότι είχε ανάλογη εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα σε ποσοστό 28,2% δήλωσαν ότι τέτοιες εμπειρίες είχαν φίλοι και συγγενείς. Αντίθετη άποψη διατύπωσε το 42,8% του δείγματος.
Ο λόγος, όμως, που δεν γίνονται επώνυμες καταγγελίες, παρά την υψηλή συχνότητα τέτοιων φαινόμενων, όπως μας περιέγραψαν οι πολίτες, είναι γιατί υπάρχει ο φόβος της επόμενης μέρας του ασθενή ή συγγενούς ασθενή, σε ποσοστό 64,7%. Το 9,8% των πολιτών υποστήριξε ότι η έλλειψη καταγγελιών υφίσταται λόγω του μικρού μεγέθους του προβλήματος, ενώ υπήρξαν και αρκετοί που έδωσαν διαφορετικές απαντήσεις ή δεν απάντησαν.
Τα παραπάνω προκύπτουν από παγκρήτια έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 15-18 Μαρτίου του 2010 υπό την εποπτεία του διευθυντή του Εργαστηρίου Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης καθηγητή Κ. Ζοπουνίδη, του διευθυντή του Εργαστηρίου Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης Διοίκησης του Τμήματος Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης καθηγητή Χρήστου Σκιαδά και του υποψήφιου διδάκτορα στην Ανάλυση Δεδομένων Γ.Ι. Ματαλλιωτάκη, ο οποίος έκανε την οργάνωση της έρευνας, την ανάλυση των αποτελεσμάτων και είχε την επίβλεψη συλλογής των στοιχείων.
Η σύνταξη του ερωτηματολογίου έγινε με τη συνεργασία του επεμβατικού καρδιολόγου Κων. Βαρδάκη.
Σε γενικές γραμμές οι κάτοικοι της Κρήτης εκτιμούν ότι η εξυπηρέτηση στον τομέα της δημόσιας υγείας εξαρτάται από παρέμβαση πολιτικού ή διοικητικού προσώπου, κατά το κοινώς λεγόμενο «μέσο», αφού το 73,4% των πολιτών εκτιμά ότι υπάρχει άμεση εξάρτηση μεταξύ της εξυπηρέτησης και του πολιτικού ή διοικητικού μέσου. Το 9,4% του πληθυσμού απάντησε ότι δεν υπάρχει καμία εξάρτηση και το 16,8% ότι η εξάρτηση της εξυπηρέτησης των πολιτών από το μέσο είναι μικρή.
Σε ποσοστό 83,3% πιστεύουν ότι το «φακελάκι» καθορίζει την ποιότητα των υπηρεσιών και την εξυπηρέτησή τους και μόλις το 15,7% πιστεύει ότι η ποιότητα των υπηρεσιών και η εξυπηρέτηση είναι ανεξάρτητες του σχετικού φιλοδωρήματος.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται να έχει το «φακελάκι», σύμφωνα με τη γνώμη των πολιτών, και στον χρόνο αναμονής μιας χειρουργικής επέμβασης, αφού σε ποσοστό 21% υποστηρίζουν ότι αν δεν καταβληθεί το σχετικό αντίτιμο δεν τους χειρουργούν αλλά εντάσσονται σε πολύμηνη λίστα αναμονής. Ενα ποσοστό της τάξης του 60,9% πιστεύει ότι επηρεάζει πολύ τον χρόνο αναμονής το φιλοδώρημα, το 9,9% ότι επηρεάζει λίγο και μόλις το 7,1% των ερωτηθέντων υποστήριξε ότι ο χρόνος αναμονής σε μια χειρουργική επέμβαση δεν σχετίζεται με το φακελάκι. Η δημοσκόπηση εξέτασε αν οι πολίτες είχαν ποτέ την εμπειρία κατά την οποία τους ζητήθηκε συγκεκριμένο ποσό από γιατρό δημόσιου νοσοκομείου προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια χειρουργική επέμβαση. Στην ερώτηση αυτή ένας στους τέσσερις (25,1%) δήλωσε ότι είχε ανάλογη εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα σε ποσοστό 28,2% δήλωσαν ότι τέτοιες εμπειρίες είχαν φίλοι και συγγενείς. Αντίθετη άποψη διατύπωσε το 42,8% του δείγματος.
Ο λόγος, όμως, που δεν γίνονται επώνυμες καταγγελίες, παρά την υψηλή συχνότητα τέτοιων φαινόμενων, όπως μας περιέγραψαν οι πολίτες, είναι γιατί υπάρχει ο φόβος της επόμενης μέρας του ασθενή ή συγγενούς ασθενή, σε ποσοστό 64,7%. Το 9,8% των πολιτών υποστήριξε ότι η έλλειψη καταγγελιών υφίσταται λόγω του μικρού μεγέθους του προβλήματος, ενώ υπήρξαν και αρκετοί που έδωσαν διαφορετικές απαντήσεις ή δεν απάντησαν.
(Κάνετε κλικ στο τίτλο της ανάρτησης για το πληρες δημοσίευμα που δεν δημοισιευέται εδώ λόγω μεγέθους)
Τον Ιούνιο θα κριθεί η υπουργός Υγείας
17/04/2010
(ΑΥΓΗ)
(ΑΥΓΗ)
Χρονικό περιθώριο μέχρι τον ερχόμενο Ιούνιο δίνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδ. Πάγκαλος προκειμένου η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας να υλοποιήσει τις κύριες δράσεις που έχει ήδη εξαγγείλει.
Σύμφωνα με την αξιολόγηση των υπουργών από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, αξιολόγηση η οποία αναρτήθηκε χθες στο Διαδίκτυο, καμία από τις δράσεις που έχει αναλάβει το υπουργείο Υγείας δεν έχει καθυστερήσει, είναι όμως χαρακτηριστικό ότι μεταξύ αυτών των δράσεων δεν περιλαμβάνεται η καθημερινότητα στις υπηρεσίες Υγείας, αλλά αποκλειστικά και μόνο δράσεις που στοχεύουν στη συγκράτηση των δαπανών Υγείας...
Ανάμεσα στις δράσεις που πρέπει να έχουν υλοποιηθεί με τη λήξη του πρώτου εξαμήνου του 2010 είναι η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τις προμήθειες, το νέο σύστημα διαχείρισης των ιατροτεχνολογικών υλικών και των φαρμάκων που προμηθεύεται το ΕΣΥ, η μηχανοργάνωση των νοσοκομείων, η εφαρμογή της λίστας συνταγογραφουμένων φαρμάκων.
Η αξιολόγηση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας από τον Θεόδ. Πάγκαλο αποδεικνύει, με τη σειρά της, ότι μεγάλη αγωνία της κυβέρνησης για το χώρο της Υγείας αποτελεί η συγκράτηση των δαπανών, σε βαθμό, μάλιστα, που μένουν στο περιθώριο όλες οι αναγκαίες και επείγουσες αλλαγές στην καθημερινότητα που βιώνουν οι πολίτες στην επαφή τους με τις υπηρεσίες Υγείας!
Η κραυγαλέα απουσία της υπουργού Υγείας Μαρ. Ξενογιαννακοπούλου από όλα τα θέματα της καθημερινότητας του ΕΣΥ, λοιπόν, φαίνεται ότι αντανακλά πιστά τις προτεραιότητες της κυβέρνησης και δεν συνιστά δείκτη αδυναμίας ή ανεπάρκειας της ίδιας της υπουργού Υγείας.
Βενιζέλος Β.
«Mea culpa» από τους νοσηλευτές
17/04/2010
(ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ)
ΜΑΡΙΑ ΛΙΤΟΥ
«Κάνω κι εγώ λάθη, καθημερινά. Αλλά προσπαθώ να κάνω λιγότερα. Δεν είμαι Θεός! Οι νοσηλευτές τα κάνουμε όλα. Είμαστε τα... παιδιά για όλες τις δουλειές στα νοσοκομεία! Αν ο καθένας μας αποφεύγει να αποδέχεται τα λάθη του στους ασθενείς και τους συναδέλφους μας, δε θα λιγοστέψουν τα σφάλματα με θύματα αρρώστους. Πρέπει να παραδεχόμαστε τα λάθη μας, για να μην τα επαναλαμβάνουμε».
Ο Κώστας Τούφας, προϊστάμενος νοσηλευτικού προσωπικού στη ΜΕΘ Αναισθησιολογικού του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, ανήκει στο 83% των νοσηλευτών που, σύμφωνα με έρευνα, κάνει λάθη εν ώρα εργασίας εξαιτίας φόρτου. Ωστόσο, αποτελεί μειοψηφία, καθώς βάσει της ίδιας έρευνας οι 8 στους 10 νοσηλευτές που «πέφτουν» σε λάθη δεν το παραδέχονται ούτε το κοινοποιούν.
Η έρευνα έγινε σε 200 νοσηλευτές και νοσηλεύτριες χειρουργείων και ΜΕΘ πέντε νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης, το 2009, από τον κ. Τούφα και αποτελεί την πρώτη ίσως απόπειρα καταγραφής νοσηλευτικών λαθών σε δημόσια ελληνικά νοσοκομεία.
Ολες οι νοσηλεύτριες και οι νοσηλευτές που συμμετείχαν «μετρούσαν» προϋπηρεσία μεγαλύτερη από 10 χρόνια. Σύμφωνα με τα ποσοστά, το 83% δήλωσαν ότι φοβούνται να παραδεχτούν πως έκαναν λάθος και δεν το ανακοινώνουν, κυρίως επειδή γιατροί και νοσηλευτές τούς... λοιδορούν.
Πάντως, από τους λίγους που λένε «mea culpa» παρατηρείται ότι μεγαλύτερο ποσοστό (80%) είναι νοσηλευτικό προσωπικό που ανήκει στην κατηγορία της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Ωστόσο, όλοι τους συμφωνούν στη δημιουργία νομοθετικού πλαισίου το οποίο να τους στηρίζει σε περιπτώσεις που με τα λάθη τους βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές ασθενών.
Οσο για τα συναισθήματα των νοσηλευτών που υπέπεσαν σε σφάλμα σε βάρος αρρώστων, κυριαρχεί ο θυμός. Το 64% δήλωσε ότι εκνευρίζεται και εξοργίζεται με τον εαυτό του, ενώ το 26% ότι νιώθει την αίσθηση της επαγγελματικής ανεπάρκειας.
Το δείγμα της έρευνας –που αποτελούνταν κατά 80% από γυναίκες- ήταν απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης σε ποσοστό 60%, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης 37% και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης 3%.
«Γιατί οδηγούμαστε σε σφάλματα»
Η έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού και η επιφόρτιση των εργαζομένων με διάφορες αρμοδιότητες –διοικητικές, ιατρικές, βοηθητικές κ.λπ.- που καμία σχέση δεν έχουν με το νοσηλευτικό έργο, είναι οι συνηθέστερες αιτίες που οδηγούν σε λάθη, σύμφωνα με την έρευνα. Επιπλέον, η ανεπαρκής εκπαίδευση και η ανυπαρξία πρωτοκόλλου καταγραφής των λαθών δημιουργούν ακόμη περισσότερες προϋποθέσεις για να γίνουν λάθη.
«Αν υπήρχε ένας νοσηλευτής ανά πέντε κλίνες –σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζει η ΠΟΥ- τότε το ποσοστό των νοσηλευτικών λαθών δε θα ξεπερνούσε το 10%, αριθμός που θεωρείται λογικός, ίσως και αναμενόμενος. Οταν, όμως, σε πολλές κλινικές είμαστε ένας νοσηλευτής αντί για οκτώ και έχουμε να φροντίσουμε σαράντα ασθενείς στην απογευματινή βάρδια, τότε τα λάθη είναι αναπόφευκτα. Αν ίσχυαν οι προβλεπόμενες αναλογίες αντί για δέκα λάθη θα γινόταν ένα...», υπογραμμίζει ο γενικός γραμματέας της ΠΑΣΟΝΟΠ (Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Νοσηλευτικού Προσωπικού), Τηλέμαχος Πατινέας.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ : «Το ΔΝΤ είναι ήδη εδώ»...
Της ΕΛΕΝΑΣ ΒΑΡΙΝΟΥ
Στην είσοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός ότι βρίσκεται η χώρα μας, αποδίδοντας χθες στη Βουλή ακέραια την ευθύνη στην πολιτική της Ν.Δ. και τους ομοϊδεάτες της στην Ε.Ε.
«Ηταν αυτονόητο ότι η Ελλάδα θα πήγαινε στο ΔΝΤ» είπε χθες στη Βουλή ο Γ. Παπανδρέου, κάτι που ο ίδιος το απέδωσε στις επιλογές της Ν.Δ. Για «ημέρα ταπείνωσης για την Ελλάδα και την Ευρώπη» έκανε ο λόγο ο Αλ. Τσίπρας, που υπέβαλε και τη σχετική επίκαιρη ερώτηση στον πρωθυπουργό
«Ας μη γελιόμαστε, θέλω να είμαι ειλικρινής. Το ΔΝΤ έχει ήδη μπει στη διαδικασία», δήλωσε ο Γ. Παπανδρέου απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι η Νέα Δημοκρατία οδήγησε τη χώρα στη συγκεκριμένη κατεύθυνση. «Θα έπρεπε να εγκαλείτε τον κ. Σαμαρά και όχι εμάς για το ότι το ΔΝΤ είναι σήμερα εδώ» υπέδειξε, απευθυνόμενος στον Αλ. Τσίπρα.
«Ενεργοποίηση»
Ο πρωθυπουργός:
* Αφησε ξεκάθαρα ανοιχτό το ενδεχόμενο άμεσης ενεργοποίησης του μηχανισμού της ευρωζώνης.
* Υπεραμύνθηκε των προσπαθειών της κυβέρνησής του, που πέτυχε τουλάχιστον να εξασφαλιστεί η συμμετοχή της Ε.Ε. στον μηχανισμό στήριξης, σε αντιδιαστολή με τις πολιτικές επιλογές της Ν.Δ. που οδήγησαν στην κατεύθυνση αυτή.
* Δήλωσε «πιο σοσιαλιστής» απ' ό,τι ήταν. «Ζω καθημερινά στο πετσί μου με τις διεθνείς αγορές αυτά που θεωρητικώς έλεγα».
Υπογραμμίζοντας τις εναλλακτικές προτάσεις για έναν διαφορετικό μηχανισμό στήριξης που επεξεργάζεται η κυβέρνηση -«δεν παύουν να ισχύουν για το μέλλον» είπε- ο Γ. Παπανδρέου περιέγραψε ουσιαστικά την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης ως μονόδρομο: «Σήμερα υπάρχει αυτός ο μηχανισμός εκεί όπου υπήρχε το μηδέν». Χαρακτήρισε σημαντικό αποτέλεσμα των προσπαθειών της κυβέρνησης τις διαβουλεύσεις της 25ης Μαρτίου, χαρακτηρίζοντας την απόφαση της Ε.Ε. «σαφές καταφύγιο» για τη χώρα μας απέναντι στην ανησυχία και στην κερδοσκοπία, απέναντι στην ανάγκη της χώρας για δανεισμό με χαμηλά επιτόκια.
«Η ενεργοποίηση ή μη του μηχανισμού κρίνεται πάντα με γνώμονα το συμφέρον της χώρας στην κοινωνία και στην οικονομία -κάνουμε όλες τις προπαρασκευαστικές ενέργειες, όπως απαιτείται», διευκρίνισε ο κ. Παπανδρέου.
«Ταπείνωση»
Ερμηνεύοντας ως «ειλικρινή ομολογία» την τοποθέτηση του πρωθυπουργού, ο Αλ. Τσίπρας χαρακτήρισε την αποστολή της επιστολής Παπακωνσταντίνου στον Ολι Ρεν ως «ημέρα ταπείνωσης για την Ελλάδα και την Ευρώπη, η ημέρα που η κυβέρνηση παραδόθηκε αμαχητί στην κηδεμονία του ΔΝΤ, η πρώτη χώρα της Ευρώπης που παραδόθηκε στην υπερατλαντική δικαιοδοσία».
«Υπερβαίνετε τις κόκκινες γραμμές με τις επιλογές σας. Παίρνετε οριστικό διαζύγιο από την ιστορία σας και από τις κοινωνικές δυνάμεις που σας στηρίζουν» επέκρινε τον Γ. Παπανδρέου ζητώντας του να σεβαστεί στοιχειωδώς τους θεσμούς: «Ακόμη και οι Γερμανοί θα περάσουν από τη Βουλή τους το σύμφωνο στήριξης. Δεν έχετε τη δημοκρατική νομιμοποίηση να προσφύγετε σε διεθνείς δανειστές δίχως τη λαϊκή συναίνεση». Δεν είναι δυνατόν να ζητάς την ψήφο των πολιτών και να την παίρνεις λέγοντας «θα κάνουμε την Ελλάδα, Δανία του νότου» και να την κάνετε Ουγγαρία του Νότου, κατέληξε, παραπέμποντας -και κατά τις εκτιμήσεις άλλωστε στενών συνεργατών του κ. Τσίπρα- σε επικείμενο αίτημα λαϊκής ετυμηγορίας από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, στο βαθμό που η κυβέρνηση επιμείνει να προχωρήσει στην επικύρωση της συμφωνίας της ευρωζώνης.
«Λόγω Ν.Δ.»
Στη δευτερολογία του ο πρωθυπουργός εξέφρασε ως «αυτονόητη» από τις επιλογές της διακυβέρνησης της Ν.Δ. την κατεύθυνση της χώρας στο ΔΝΤ. «Ηταν αυτονόητο ότι η Ελλάδα θα πήγαινε σούμπιτο στο ΔΝΤ» δήλωσε ο Γ. Παπανδρέου, επιτιθέμενος στη Νέα Δημοκρατία για τα «αποτελέσματα» της πολιτικής της, αποτελέσματα που όπως είπε αποτέλεσαν «θρυαλλίδα για την αξιοπιστία της χώρας».
Αξιολογώντας το εγχείρημα της κυβέρνησής του, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως «δείξαμε τη βούληση να βάλουμε τάξη στη χώρα».
«Σκεφθείτε να είχαμε μπει στη χρεοκοπία και στον κατήφορο της διάλυσης» αντέτεινε, ενώ σε σχετική αποστροφή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για «τα αντανακλαστικά της κοινωνίας, αλλά και του κόσμου του ΠΑΣΟΚ στις επιλογές της κυβέρνησης» απάντησε: «Τα δικά μου αντανακλαστικά ήταν να προστατεύσω την πατρίδα από τη χρεοκοπία, ήταν να προστατεύσω όσο μπορώ, και αυτό κάνω και θα κάνω, το βιος και τον κόπο του ελληνικού λαού» κατέληξε, δηλώνοντας αισιόδοξος: «Αυτόν τον αγώνα δίνουμε και αυτόν θα συνεχίσουμε να δίνουμε, και θα τα καταφέρουμε με επιτυχία». *
Συμπόνια για την ελληνική οικονομία από Χίλαρι και Νταβούτογλου!
Του Δ.Π. ΔΗΜΑ Με... «συμπόνια» συζήτησαν το «ελληνικό πρόβλημα» Κλίντον και Νταβούτογλου στη δεύτερη και ασυνήθιστη, κατά σειρά, συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον, επί τη ευκαιρία της παρουσίας του δεύτερου στην αμερικανική πρωτεύουσα για τη διεθνή διάσκεψη των πυρηνικών.
Οι δύο υπουργοί «άγγιξαν τρόπους με τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα... και την οικονομική πρόκληση (που αντιμετωπίζει)», είπε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κ. Φίλιπ Κράουλι.
«Θα στείλουν χρήματα στην Ελλάδα;», ρώτησε με διάθεση χιούμορ τον εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Αμερικανός δημοσιογράφος, τον οποίο ο κ. Κράουλι παρέπεμψε -εν μέσω θυμηδίας στη διάρκεια του «μπρίφινγκ»- στην τουρκική πλευρά για να συζητήσει «τι είναι η Τουρκία προετοιμασμένη να κάνει».
Ο εκπρόσωπος επέμεινε πως «ο υπουργός Νταβούτογλου απλώς είπε πως η Τουρκία θέλει να βρει τρόπο για να βοηθήσει την Ελλάδα, αλλά για το πώς αυτό θα διαμορφωθεί, σας παραπέμπω στην τουρκική πλευρά...».
«Παρόμοιες συζητήσεις με τους Ελληνες είχαμε κι εμείς», είπε ο κ. Κράουλι, «και είμαστε επικεντρωμένοι στο πώς μπορούμε να βοηθήσουμε καλύτερα την Ε.Ε. σ' αυτή τη διαδικασία».
«Καλό θα 'ταν», είπε διπλωματικός παρατηρητής, «να σταματήσει η Τουρκία τους "περίπατους" στο Αιγαίο... και αυτό θα βοηθήσει και τις δύο χώρες... που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα».
Κατά τον κ. Κράουλι, οι δύο ΥΠΕΞ «ακούμπησαν επίσης και την κατάσταση στο Κυπριακό».
Σαμαράς: Ιδέα Γιώργου το ΔΝΤ, σοσιαλιστές οι επικεφαλής
«Να μην ψάχνει για άλλοθι», κάλεσε ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς τον πρωθυπουργό, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους αναφορικά με το ΔΝΤ.
«Η Ν.Δ. παραμένει αντίθετη με το ΔΝΤ» επανέλαβε ο Αντ. Σαμαράς
Απαντώντας στις αναφορές του πρωθυπουργού περί «ευθυνών της Ν.Δ. και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος» που οδήγησαν στην εμπλοκή του ΔΝΤ, δήλωσε:
«Ο κ. Παπανδρέου ξεχνάει ότι δική του ιδέα ήταν "το πιστόλι του ΔΝΤ", που "έσκασε" στα χέρια του», δήλωσε. «Ο κ. Παπανδρέου ξεχνάει ότι τόσο στο ΔΝΤ όσο και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προΐστανται σοσιαλιστές.
Η Ν.Δ. ήταν από την αρχή και παραμένει αντίθετη με το ΔΝΤ. Ο πρωθυπουργός να αναλάβει τις ευθύνες του και να μην ψάχνει για άλλοθι».
Σχεδόν βέβαιος ότι η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα προς το ΔΝΤ εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος Τύπου της Ν।Δ. Π. Παναγιωτόπουλος. «Ως Ν.Δ. θεωρούμε επιβεβλημένο να επαναλάβουμε, για μία ακόμη φορά, τη διακηρυγμένη πεποίθησή μας ότι πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του ελληνικού λαού και να προχωρήσουμε με νέο μείγμα οικονομικής πολιτικής, προκειμένου να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας», δήλωσε. «Και, κυρίως, χωρίς τους νέους δυσβάστακτους όρους, που σίγουρα θα θέσει το ΔΝΤ και θα έχουν καταλυτικές επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία».
(ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)
Στην είσοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός ότι βρίσκεται η χώρα μας, αποδίδοντας χθες στη Βουλή ακέραια την ευθύνη στην πολιτική της Ν.Δ. και τους ομοϊδεάτες της στην Ε.Ε.
«Ηταν αυτονόητο ότι η Ελλάδα θα πήγαινε στο ΔΝΤ» είπε χθες στη Βουλή ο Γ. Παπανδρέου, κάτι που ο ίδιος το απέδωσε στις επιλογές της Ν.Δ. Για «ημέρα ταπείνωσης για την Ελλάδα και την Ευρώπη» έκανε ο λόγο ο Αλ. Τσίπρας, που υπέβαλε και τη σχετική επίκαιρη ερώτηση στον πρωθυπουργό
«Ας μη γελιόμαστε, θέλω να είμαι ειλικρινής. Το ΔΝΤ έχει ήδη μπει στη διαδικασία», δήλωσε ο Γ. Παπανδρέου απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι η Νέα Δημοκρατία οδήγησε τη χώρα στη συγκεκριμένη κατεύθυνση. «Θα έπρεπε να εγκαλείτε τον κ. Σαμαρά και όχι εμάς για το ότι το ΔΝΤ είναι σήμερα εδώ» υπέδειξε, απευθυνόμενος στον Αλ. Τσίπρα.
«Ενεργοποίηση»
Ο πρωθυπουργός:
* Αφησε ξεκάθαρα ανοιχτό το ενδεχόμενο άμεσης ενεργοποίησης του μηχανισμού της ευρωζώνης.
* Υπεραμύνθηκε των προσπαθειών της κυβέρνησής του, που πέτυχε τουλάχιστον να εξασφαλιστεί η συμμετοχή της Ε.Ε. στον μηχανισμό στήριξης, σε αντιδιαστολή με τις πολιτικές επιλογές της Ν.Δ. που οδήγησαν στην κατεύθυνση αυτή.
* Δήλωσε «πιο σοσιαλιστής» απ' ό,τι ήταν. «Ζω καθημερινά στο πετσί μου με τις διεθνείς αγορές αυτά που θεωρητικώς έλεγα».
Υπογραμμίζοντας τις εναλλακτικές προτάσεις για έναν διαφορετικό μηχανισμό στήριξης που επεξεργάζεται η κυβέρνηση -«δεν παύουν να ισχύουν για το μέλλον» είπε- ο Γ. Παπανδρέου περιέγραψε ουσιαστικά την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης ως μονόδρομο: «Σήμερα υπάρχει αυτός ο μηχανισμός εκεί όπου υπήρχε το μηδέν». Χαρακτήρισε σημαντικό αποτέλεσμα των προσπαθειών της κυβέρνησης τις διαβουλεύσεις της 25ης Μαρτίου, χαρακτηρίζοντας την απόφαση της Ε.Ε. «σαφές καταφύγιο» για τη χώρα μας απέναντι στην ανησυχία και στην κερδοσκοπία, απέναντι στην ανάγκη της χώρας για δανεισμό με χαμηλά επιτόκια.
«Η ενεργοποίηση ή μη του μηχανισμού κρίνεται πάντα με γνώμονα το συμφέρον της χώρας στην κοινωνία και στην οικονομία -κάνουμε όλες τις προπαρασκευαστικές ενέργειες, όπως απαιτείται», διευκρίνισε ο κ. Παπανδρέου.
«Ταπείνωση»
Ερμηνεύοντας ως «ειλικρινή ομολογία» την τοποθέτηση του πρωθυπουργού, ο Αλ. Τσίπρας χαρακτήρισε την αποστολή της επιστολής Παπακωνσταντίνου στον Ολι Ρεν ως «ημέρα ταπείνωσης για την Ελλάδα και την Ευρώπη, η ημέρα που η κυβέρνηση παραδόθηκε αμαχητί στην κηδεμονία του ΔΝΤ, η πρώτη χώρα της Ευρώπης που παραδόθηκε στην υπερατλαντική δικαιοδοσία».
«Υπερβαίνετε τις κόκκινες γραμμές με τις επιλογές σας. Παίρνετε οριστικό διαζύγιο από την ιστορία σας και από τις κοινωνικές δυνάμεις που σας στηρίζουν» επέκρινε τον Γ. Παπανδρέου ζητώντας του να σεβαστεί στοιχειωδώς τους θεσμούς: «Ακόμη και οι Γερμανοί θα περάσουν από τη Βουλή τους το σύμφωνο στήριξης. Δεν έχετε τη δημοκρατική νομιμοποίηση να προσφύγετε σε διεθνείς δανειστές δίχως τη λαϊκή συναίνεση». Δεν είναι δυνατόν να ζητάς την ψήφο των πολιτών και να την παίρνεις λέγοντας «θα κάνουμε την Ελλάδα, Δανία του νότου» και να την κάνετε Ουγγαρία του Νότου, κατέληξε, παραπέμποντας -και κατά τις εκτιμήσεις άλλωστε στενών συνεργατών του κ. Τσίπρα- σε επικείμενο αίτημα λαϊκής ετυμηγορίας από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, στο βαθμό που η κυβέρνηση επιμείνει να προχωρήσει στην επικύρωση της συμφωνίας της ευρωζώνης.
«Λόγω Ν.Δ.»
Στη δευτερολογία του ο πρωθυπουργός εξέφρασε ως «αυτονόητη» από τις επιλογές της διακυβέρνησης της Ν.Δ. την κατεύθυνση της χώρας στο ΔΝΤ. «Ηταν αυτονόητο ότι η Ελλάδα θα πήγαινε σούμπιτο στο ΔΝΤ» δήλωσε ο Γ. Παπανδρέου, επιτιθέμενος στη Νέα Δημοκρατία για τα «αποτελέσματα» της πολιτικής της, αποτελέσματα που όπως είπε αποτέλεσαν «θρυαλλίδα για την αξιοπιστία της χώρας».
Αξιολογώντας το εγχείρημα της κυβέρνησής του, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως «δείξαμε τη βούληση να βάλουμε τάξη στη χώρα».
«Σκεφθείτε να είχαμε μπει στη χρεοκοπία και στον κατήφορο της διάλυσης» αντέτεινε, ενώ σε σχετική αποστροφή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για «τα αντανακλαστικά της κοινωνίας, αλλά και του κόσμου του ΠΑΣΟΚ στις επιλογές της κυβέρνησης» απάντησε: «Τα δικά μου αντανακλαστικά ήταν να προστατεύσω την πατρίδα από τη χρεοκοπία, ήταν να προστατεύσω όσο μπορώ, και αυτό κάνω και θα κάνω, το βιος και τον κόπο του ελληνικού λαού» κατέληξε, δηλώνοντας αισιόδοξος: «Αυτόν τον αγώνα δίνουμε και αυτόν θα συνεχίσουμε να δίνουμε, και θα τα καταφέρουμε με επιτυχία». *
Συμπόνια για την ελληνική οικονομία από Χίλαρι και Νταβούτογλου!
Του Δ.Π. ΔΗΜΑ Με... «συμπόνια» συζήτησαν το «ελληνικό πρόβλημα» Κλίντον και Νταβούτογλου στη δεύτερη και ασυνήθιστη, κατά σειρά, συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον, επί τη ευκαιρία της παρουσίας του δεύτερου στην αμερικανική πρωτεύουσα για τη διεθνή διάσκεψη των πυρηνικών.
Οι δύο υπουργοί «άγγιξαν τρόπους με τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα... και την οικονομική πρόκληση (που αντιμετωπίζει)», είπε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κ. Φίλιπ Κράουλι.
«Θα στείλουν χρήματα στην Ελλάδα;», ρώτησε με διάθεση χιούμορ τον εκπρόσωπο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Αμερικανός δημοσιογράφος, τον οποίο ο κ. Κράουλι παρέπεμψε -εν μέσω θυμηδίας στη διάρκεια του «μπρίφινγκ»- στην τουρκική πλευρά για να συζητήσει «τι είναι η Τουρκία προετοιμασμένη να κάνει».
Ο εκπρόσωπος επέμεινε πως «ο υπουργός Νταβούτογλου απλώς είπε πως η Τουρκία θέλει να βρει τρόπο για να βοηθήσει την Ελλάδα, αλλά για το πώς αυτό θα διαμορφωθεί, σας παραπέμπω στην τουρκική πλευρά...».
«Παρόμοιες συζητήσεις με τους Ελληνες είχαμε κι εμείς», είπε ο κ. Κράουλι, «και είμαστε επικεντρωμένοι στο πώς μπορούμε να βοηθήσουμε καλύτερα την Ε.Ε. σ' αυτή τη διαδικασία».
«Καλό θα 'ταν», είπε διπλωματικός παρατηρητής, «να σταματήσει η Τουρκία τους "περίπατους" στο Αιγαίο... και αυτό θα βοηθήσει και τις δύο χώρες... που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα».
Κατά τον κ. Κράουλι, οι δύο ΥΠΕΞ «ακούμπησαν επίσης και την κατάσταση στο Κυπριακό».
Σαμαράς: Ιδέα Γιώργου το ΔΝΤ, σοσιαλιστές οι επικεφαλής
«Να μην ψάχνει για άλλοθι», κάλεσε ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς τον πρωθυπουργό, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους τόνους αναφορικά με το ΔΝΤ.
«Η Ν.Δ. παραμένει αντίθετη με το ΔΝΤ» επανέλαβε ο Αντ. Σαμαράς
Απαντώντας στις αναφορές του πρωθυπουργού περί «ευθυνών της Ν.Δ. και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος» που οδήγησαν στην εμπλοκή του ΔΝΤ, δήλωσε:
«Ο κ. Παπανδρέου ξεχνάει ότι δική του ιδέα ήταν "το πιστόλι του ΔΝΤ", που "έσκασε" στα χέρια του», δήλωσε. «Ο κ. Παπανδρέου ξεχνάει ότι τόσο στο ΔΝΤ όσο και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προΐστανται σοσιαλιστές.
Η Ν.Δ. ήταν από την αρχή και παραμένει αντίθετη με το ΔΝΤ. Ο πρωθυπουργός να αναλάβει τις ευθύνες του και να μην ψάχνει για άλλοθι».
Σχεδόν βέβαιος ότι η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα προς το ΔΝΤ εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος Τύπου της Ν।Δ. Π. Παναγιωτόπουλος. «Ως Ν.Δ. θεωρούμε επιβεβλημένο να επαναλάβουμε, για μία ακόμη φορά, τη διακηρυγμένη πεποίθησή μας ότι πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του ελληνικού λαού και να προχωρήσουμε με νέο μείγμα οικονομικής πολιτικής, προκειμένου να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας», δήλωσε. «Και, κυρίως, χωρίς τους νέους δυσβάστακτους όρους, που σίγουρα θα θέσει το ΔΝΤ και θα έχουν καταλυτικές επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία».
(ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
ΣΑΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ Η «ΜΙΚΡΗ ΝΙΚΗ» ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΠΙΣΧΕΣΩΝ ΣΕ «ΕΝΔΕΙΞΗ ΚΑΛΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ» ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ Η ΑΡΣΙ ΑΤΤΙΚΟΥ;
Σαν σαλάμι έκοψαν τους γιατρούς του Αττικού με την πληρωμή των εφημεριών του Δεκεμβρίου . Ο διοικητής πλήρωσε από το αποθεματικό του νοσοκομείου το δωδεκατημόριο των εφημεριών του Δεκεμβρίου και έκανε περικοπή εφημεριών.
Πληρώθηκαν όλοι ειδικευόμενοι του νοσοκομείου , τα εργαστήρια , το αναισθησιολογικό χωρίς περικοπές και στους υπόλοιπους γιατρούς η περικοπή εφημεριών έφτασε μέχρι το 50% !
Αυτό θεωρήθηκε μια «μικρή νίκη» από κάποια μέλη της ΑΡΣΙ και σε χρόνο ρεκόρ σε μία συνέλευση που αποφασίστηκε από ένα μέλος της 5μελούς μέλος της ΑΡΣΙ με 10-20 γιατρούς προτάθηκε αναστολή της επίσχεσης σε ένδειξη «καλής θέλησης» . Αυτομάτως το μέλος της ΑΡΣΙ Αττικού και πρόεδρος του σωματείου παραιτήθηκε από τη 5μελή και από πρόεδρος του σωματείου και αναχώρησε για μετεκπαιδευτική άδεια στο Βέλγιο στο πλαίσιο της ειδικότητας της όπως , ως γνωστόν , παίρνουν οι περισσότεροι ειδικευόμενοι του Αττικού και σε όλη την Ελλάδα.
Κι ενώ το έλλειμμα στις εφημερίες του Δεκεμβρίου ήταν μόλις 70000 Ευρώ από τον Ιανουάριο αγγίζει τα 2000.000 Ευρώ!
Το ερώτημα είναι ποιες και πόσες θα είναι οι περικοπές από τους επόμενους μήνες και από ποιούς θα περικοπούν τα χρήματα;
Το «κανόνι» στις εφημερίες έρχεται τους επόμενους μήνες και οι γιατροί θα βιώσουν απλήρωτες εφημερίες .
Ως τότε όνειρα γλυκά !
Απόστολος Πέτρου
Μέλος της ….τριμελούς επιτροπής των γιατρών (αφού ήδη 2 μέλη της ΑΡΣΙ έχουν παραιτηθεί)
Πληρώθηκαν όλοι ειδικευόμενοι του νοσοκομείου , τα εργαστήρια , το αναισθησιολογικό χωρίς περικοπές και στους υπόλοιπους γιατρούς η περικοπή εφημεριών έφτασε μέχρι το 50% !
Αυτό θεωρήθηκε μια «μικρή νίκη» από κάποια μέλη της ΑΡΣΙ και σε χρόνο ρεκόρ σε μία συνέλευση που αποφασίστηκε από ένα μέλος της 5μελούς μέλος της ΑΡΣΙ με 10-20 γιατρούς προτάθηκε αναστολή της επίσχεσης σε ένδειξη «καλής θέλησης» . Αυτομάτως το μέλος της ΑΡΣΙ Αττικού και πρόεδρος του σωματείου παραιτήθηκε από τη 5μελή και από πρόεδρος του σωματείου και αναχώρησε για μετεκπαιδευτική άδεια στο Βέλγιο στο πλαίσιο της ειδικότητας της όπως , ως γνωστόν , παίρνουν οι περισσότεροι ειδικευόμενοι του Αττικού και σε όλη την Ελλάδα.
Κι ενώ το έλλειμμα στις εφημερίες του Δεκεμβρίου ήταν μόλις 70000 Ευρώ από τον Ιανουάριο αγγίζει τα 2000.000 Ευρώ!
Το ερώτημα είναι ποιες και πόσες θα είναι οι περικοπές από τους επόμενους μήνες και από ποιούς θα περικοπούν τα χρήματα;
Το «κανόνι» στις εφημερίες έρχεται τους επόμενους μήνες και οι γιατροί θα βιώσουν απλήρωτες εφημερίες .
Ως τότε όνειρα γλυκά !
Απόστολος Πέτρου
Μέλος της ….τριμελούς επιτροπής των γιατρών (αφού ήδη 2 μέλη της ΑΡΣΙ έχουν παραιτηθεί)
ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΕΙΚΟΣΙ ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ
Σε 20 δισ. ευρώ ανέρχονται οι ετήσιες απώλειες του ελληνικού κράτους από τα «φακελάκια» και τα «ρουσφέτια», σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Brookings, που επικαλείται η εφημερίδα Wall Street Journal. Η έρευνα εξετάζει τη σχέση μεταξύ της διαφθοράς και των δημοσιονομικών ελλειμμάτων σε 40 ανεπτυγμένες και σχεδόν ανεπτυγμένες χώρες.
Αναφερόμενη και στη δήλωση του πρωθυπουργού ότι «Το βασικό μας πρόβλημα είναι η διαφθορά τους συστήματος, η έρευνα σημειώνει ότι Ελλάδα, Ιταλία και, σε μικρότερο βαθμό, Ισπανία και Πορτογαλία έχουν υποστεί σημαντική μείωση των κρατικών εσόδων τους εξαιτίας της διαφθοράς.
Στο μεταξύ, έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη διαφάνεια αναφέρει ότι ποσοστό 13,5% των ελληνικών νοικοκυριών πλήρωσε το 2009 «φακελάκι». Σύμφωνα με την εφημερίδα κάθε νοικοκυριό πλήρωσε κατά μέσο όρο 1,355 ευρώ.
«Τα τελευταία τρία χρόνια, αρκετοί πολιτικοί παραιτήθηκαν υπό το βάρος κατηγοριών για υποθέσεις δωροδοκίας, προσλήψεις παράνομων εργαζομένων αλλά και λόγω του σκανδάλου των ομολόγων», σημειώνει η Wall Street Journal, κάνοντας ειδική αναφορά στην υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου.
«Το 2008, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του κράτους κατηγορήθηκαν ότι βοήθησαν Ορθόδοξη Μονή να διεκδικήσει την ιδιοκτησία λίμνης και στη συνέχεια να την ανταλλάξει με δημόσια γη», γράφει, προσθέτοντας ότι «από τη συναλλαγή, το κράτος ζημιώθηκε κατά 100 εκατ. ευρώ».
Το ζήτημα σχολιάζει στην εφημερίδα ο καθηγητής του πανεπιστημίου Ιονίου, ειδικευόμενος στο οικονομικό έγκλημα, Σταύρος Κάτσιος, δηλώνοντας ότι «Στην Ελλάδα, το να συμμορφώνεσαι με τους κανόνες είναι κάτι μη ηθικό। Σε αποκαλούν χαζό όταν ακολουθείς τους νόμους».
(κανετε κλικ στο τίτλο για το πληρες δημοσίευμα)
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ :ΥΓΕΙΑ :Λείπουν 30.000 νοσηλευτές από τα δημόσια νοσοκομεία
Επικίνδυνη χαρακτηρίζουν τη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων οι ίδιοι οι νοσηλευτές. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κλινικές λειτουργούν κάτω από το όριο ασφαλείας εξαιτίας των τραγικών ελλείψεων σε νοσηλευτικό προσωπικό, με αποτέλεσμα ένας νοσηλευτής να είναι υπεύθυνος για σαράντα ασθενείς.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στις μονάδες εντατικής θεραπείας, όπου ένας νοσηλευτής καλείται να φροντίσει τρεις ασθενείς, τη στιγμή που τα διεθνή δεδομένα προβλέπουν πέντε νοσηλευτές για μία κλίνη ΜΕΘ, ώστε η μονάδα να λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως.
Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια ημερίδας που πραγματοποιούν στη Θεσσαλονίκη τα σωματεία νοσηλευτών της 3ης και 4ης ΥΠΕ Μακεδονίας και Θράκης.
“Οι ελλείψεις είναι σοβαρές. Το 2005 υπήρχαν 43.150 νοσηλευτές πανελλαδικώς, αλλά από το 2007 και μετά ο αριθμός έχει μειωθεί σε 36.300. Υπολογίζουμε ότι, για να καλυφθούν τα κενά, χρειάζονται προσλήψεις τουλάχιστον 30.000 νοσηλευτών. Όσον αφορά τα νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας, σύμφωνα πάντα με τις προδιαγραφές που ορίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, πρέπει να προσληφθούν 5.000 νοσηλευτές”, εξήγησε ο γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Νοσηλευτικού Προσωπικού Τηλέμαχος Πατινέας.
Παράλληλα επισήμανε ότι “αγκάθι” παραμένει η λειτουργία των μονάδων εντατικής θεραπείας. Υπολογίζεται ότι, παρά τις υποσχέσεις τής υπουργού Υγείας, ότι έως τον Φεβρουάριο του 2010 θα άνοιγαν τα 150 κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Πατινέα, συνολικά άνοιξαν περίπου 80 πανελλαδικώς, αλλά και αυτές πρόκειται έως τον Ιούλιο να βάλουν και πάλι λουκέτο, καθώς λήγουν οι οκτάμηνες συμβάσεις του προσωπικού που απασχολείται σʼ αυτές.
“Η κατάσταση είναι απελπιστική. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι παθολογικές κλινικές, τα χειρουργεία και οι μονάδες εντατικής θεραπείας. Οι συνάδελφοι δεν μπορούν να πάρουν τις νόμιμες άδειές τους, ενώ τα νοσοκομεία δουλεύουν με προσωπικό ασφαλείας. Δυστυχώς, ούτε προσλήψεις έχουν γίνει, ούτε οι οργανισμοί των νοσοκομείων τροποποιήθηκαν, ούτε τα κρεβάτια ΜΕΘ άνοιξαν”, τόνισε ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Νοσηλευτικού Προσωπικού Ρίζος Ριζόπουλος.
ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΠΟΥΚΑ
(Κάνετε κλικ στο τίτλο της ανάρτησης για το πλήρες δημοσίευμα)
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στις μονάδες εντατικής θεραπείας, όπου ένας νοσηλευτής καλείται να φροντίσει τρεις ασθενείς, τη στιγμή που τα διεθνή δεδομένα προβλέπουν πέντε νοσηλευτές για μία κλίνη ΜΕΘ, ώστε η μονάδα να λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως.
Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια ημερίδας που πραγματοποιούν στη Θεσσαλονίκη τα σωματεία νοσηλευτών της 3ης και 4ης ΥΠΕ Μακεδονίας και Θράκης.
“Οι ελλείψεις είναι σοβαρές. Το 2005 υπήρχαν 43.150 νοσηλευτές πανελλαδικώς, αλλά από το 2007 και μετά ο αριθμός έχει μειωθεί σε 36.300. Υπολογίζουμε ότι, για να καλυφθούν τα κενά, χρειάζονται προσλήψεις τουλάχιστον 30.000 νοσηλευτών. Όσον αφορά τα νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας, σύμφωνα πάντα με τις προδιαγραφές που ορίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, πρέπει να προσληφθούν 5.000 νοσηλευτές”, εξήγησε ο γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Νοσηλευτικού Προσωπικού Τηλέμαχος Πατινέας.
Παράλληλα επισήμανε ότι “αγκάθι” παραμένει η λειτουργία των μονάδων εντατικής θεραπείας. Υπολογίζεται ότι, παρά τις υποσχέσεις τής υπουργού Υγείας, ότι έως τον Φεβρουάριο του 2010 θα άνοιγαν τα 150 κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ, αυτό δεν συνέβη ποτέ. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Πατινέα, συνολικά άνοιξαν περίπου 80 πανελλαδικώς, αλλά και αυτές πρόκειται έως τον Ιούλιο να βάλουν και πάλι λουκέτο, καθώς λήγουν οι οκτάμηνες συμβάσεις του προσωπικού που απασχολείται σʼ αυτές.
“Η κατάσταση είναι απελπιστική. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι παθολογικές κλινικές, τα χειρουργεία και οι μονάδες εντατικής θεραπείας. Οι συνάδελφοι δεν μπορούν να πάρουν τις νόμιμες άδειές τους, ενώ τα νοσοκομεία δουλεύουν με προσωπικό ασφαλείας. Δυστυχώς, ούτε προσλήψεις έχουν γίνει, ούτε οι οργανισμοί των νοσοκομείων τροποποιήθηκαν, ούτε τα κρεβάτια ΜΕΘ άνοιξαν”, τόνισε ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Νοσηλευτικού Προσωπικού Ρίζος Ριζόπουλος.
ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΠΟΥΚΑ
(Κάνετε κλικ στο τίτλο της ανάρτησης για το πλήρες δημοσίευμα)
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
Σάββατο 10 Απριλίου 2010
Εξαιρούνται οι ένστολοι από το «ψαλίδι» του 12%
10/04/2010 (ΕΘΝΟΣ)
Με τροπολογίες... της τελευταίας στιγμής στο φορολογικό νομοσχέδιο, οι οποίες κατατέθηκαν χθες το βράδυ στη Βουλή, το υπουργείο Οικονομικών μεταξύ των άλλων εξαιρεί επιδόματα των ένστολων από το «ψαλίδι» 12% που ισχύει για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Ειδικότερα προβλέπεται ότι δεν μειώνεται το επίδομα ειδικών συνθηκών που καταβάλλεται στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στο προσωπικό της ΕΛΑΣ, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος.
Επίσης, εκτός των περικοπών (-12%) μένει και η ειδική αποζημίωση απασχόλησης πλέον του πενθημέρου που λαμβάνουν τόσο οι ένστολοι όσο και οι φύλακες μουσείων και αρχαιολογικών χώρων, καθώς και το προσωπικό φρούρησης των φυλακών του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Από τις δύο παραπάνω εξαιρέσεις η ετήσια επιβάρυνση του προϋπολογισμού ανέρχεται στα 34 εκατ. ευρώ.
Αλλαγές επέρχονται και στα εκτός έδρας των υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με τους ελέγχους στα καζίνα.
Ετσι, το γενικό ανώτατο όριο των 60 ωρών τον χρόνο δεν ισχύει και για τους συγκεκριμένους υπαλλήλους. Θα καθορίζεται με κοινή υπουργική απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Πολιτισμού.
Με άλλη διάταξη για τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, τα οποία επιχορηγούνται από το κράτος με ποσοστό χαμηλότερο του 50% του συνολικού προϋπολογισμού τους δεν ισχύουν αφενός η μείωση κατά 7% των αποδοχών του προσωπικού και αφετέρου το πλαφόν του ανώτατου μισθού που ισχύει στον δημόσιο τομέα.
Να σημειωθεί ότι το πλαφόν ανώτατου μισθού έχει οριστεί στα 5.981 ευρώ σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου της εισοδηματικής πολιτικής.
Τέλος, με τη χθεσινή τροπολογία, παρέχεται η δυνατότητα σε όλα ασφαλιστικά ταμεία να δανειοδοτούνται από τις τράπεζες χωρίς την προσκόμιση βεβαίωσης μη οφειλής ασφαλιστικών εισφορών προς το ΙΚΑ.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΧΑΚΗΣ
Με τροπολογίες... της τελευταίας στιγμής στο φορολογικό νομοσχέδιο, οι οποίες κατατέθηκαν χθες το βράδυ στη Βουλή, το υπουργείο Οικονομικών μεταξύ των άλλων εξαιρεί επιδόματα των ένστολων από το «ψαλίδι» 12% που ισχύει για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Ειδικότερα προβλέπεται ότι δεν μειώνεται το επίδομα ειδικών συνθηκών που καταβάλλεται στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στο προσωπικό της ΕΛΑΣ, του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος.
Επίσης, εκτός των περικοπών (-12%) μένει και η ειδική αποζημίωση απασχόλησης πλέον του πενθημέρου που λαμβάνουν τόσο οι ένστολοι όσο και οι φύλακες μουσείων και αρχαιολογικών χώρων, καθώς και το προσωπικό φρούρησης των φυλακών του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Από τις δύο παραπάνω εξαιρέσεις η ετήσια επιβάρυνση του προϋπολογισμού ανέρχεται στα 34 εκατ. ευρώ.
Αλλαγές επέρχονται και στα εκτός έδρας των υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με τους ελέγχους στα καζίνα.
Ετσι, το γενικό ανώτατο όριο των 60 ωρών τον χρόνο δεν ισχύει και για τους συγκεκριμένους υπαλλήλους. Θα καθορίζεται με κοινή υπουργική απόφαση των υπουργείων Οικονομικών και Πολιτισμού.
Με άλλη διάταξη για τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, τα οποία επιχορηγούνται από το κράτος με ποσοστό χαμηλότερο του 50% του συνολικού προϋπολογισμού τους δεν ισχύουν αφενός η μείωση κατά 7% των αποδοχών του προσωπικού και αφετέρου το πλαφόν του ανώτατου μισθού που ισχύει στον δημόσιο τομέα.
Να σημειωθεί ότι το πλαφόν ανώτατου μισθού έχει οριστεί στα 5.981 ευρώ σύμφωνα με τις διατάξεις του νομοσχεδίου της εισοδηματικής πολιτικής.
Τέλος, με τη χθεσινή τροπολογία, παρέχεται η δυνατότητα σε όλα ασφαλιστικά ταμεία να δανειοδοτούνται από τις τράπεζες χωρίς την προσκόμιση βεβαίωσης μη οφειλής ασφαλιστικών εισφορών προς το ΙΚΑ.
ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΧΑΚΗΣ
Πέμπτη 8 Απριλίου 2010
ΣΠ ΜΑΡΚΕΤΟΥ: ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Είναι αδύνατο να ανακάµψει η οικονοµία στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που υιοθετεί πλέον η κυβέρνηση, πιεσµένη από τις «αγορές», οι οποίες επιβάλλουν τις επιλογές τους και στην ΕΕ. Πρiν από καιρό, κι ενώ περί άλλα τύρβαζαν πολλοί που σήµερα κινδυνολογούν, είχα υποστηρίξει ότι πρέπει να κηρυχθεί στάση πληρωµών του δηµόσιου χρέους (ξεπέρασαν τα 41 δις το 2009) και να γίνει αναδιαπραγµάτευσή του. Ειδάλλως θα χρειαζόταν «να περικοπούν όλες οι κοινωνικές δαπάνες και να µπει φυτίλι στη δηµοκρατία και την κοινωνική συνοχή για να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι δανειστές [...] Κάτι τέτοιο, βέβαια, σηµαίνει καταστροφική και βίαιη υποβάθµιση του βιοτικού επιπέδου και υπόσχεται, οδηγώντας τη χώρα δεκαετίες πίσω, εντάσεις τέτοιες που δεν έχουµε ξαναδεί από τον καιρό του Εµφυλίου». [1]
Οι εξελίξεις που µεσολάβησαν δυστυχώς επικυρώνουν αυτή την εκτίµηση. Απλώς το δηµόσιο χρέος βάρυνε στο µεταξύ άλλα 40 δις, τα οποία φυσικά δεν έγιναν µισθοί και συντάξεις, αλλά και πάλι γλίστρησαν προς τους ισχυρούς. Πολιτική µε τραγική κατάληξη: υπογράφοντας η Ελλάδα το σύµφωνο οµαδικής αυτοκτονίας που της ζητούν οι «αγορές» γίνεται προτεκτοράτο, µας εξηγεί ένας στρατηγικός αναλυτής παγκόσµιων επενδύσεων χαρτοφυλακίου. [2] Ο πλούτος της χώρας κλείνεται στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών και µερικών µεγάλων επιχειρήσεων, ενώ τα νοικοκυριά ρίχνονται στη φτώχεια. Kάθε νεογέννητο βρίσκεται φορτωµένο µε τριάντα χιλιάδες δηµόσιο χρέος, που δεν δαπανήθηκε για χάρη του, και καλείται να δουλεύει ισόβια για να το ξεπληρώσει. Σε τι διαφέρει άραγε από τα παιδιά των µαύρων σκλάβων που γεννιούνταν δούλοι κι έπρεπε έπειτα, τα πιο τυχερά, να εξαγοράσουν την ελευθερία τους; [3]
Οι οικονοµικές θυσίες τα ερχόµενα χρόνια είναι αναπόφευκτες, το ζήτηµα είναι αν θα µοιραστούν δίκαια. Θα είναι τέτοιες που µας κάνουν δουλοπάροικους των τραπεζιτών ή, αντίθετα, θα επιβαρύνουν κυρίως αυτούς που ωφελήθηκαν από τις πολιτικές επιλογές των τελευταίων δεκαετιών και θα συνοδευτούν από αντισταθµιστικές θεσµικές αλλαγές, ευρύτατες και ριζικές, τέτοιες που ν’ αντιστρέφουν την κοινωνική πόλωση; Η έκβαση της µάχης, που δεν αφορά µόνο την Ελλάδα, είναι αβέβαιη, όπως παραστατικά µας εξηγεί ο µεγάλος κοινωνιολόγος Ιµµάνουελ Βαλλερστάιν σ’ ένα βιβλιαράκι απαραίτητο για να γνωρίσουµε την εποχή µας. [4] Αυτό σηµαίνει πως µπορεί να χαθεί, αλλά έχει και πολύ περισσότερες πιθανότητες απ’ όσες φανταζόµαστε να κερδηθεί.
Βασική πολιτική πραγµατικότητα είναι ότι ο ελληνικός λαός είδε το κράτος να δίνει δεκάδες δις για να σώσει τις τράπεζες, ψήφισε την κυβέρνηση επειδή πληροφορήθηκε ότι «λεφτά υπάρχουν», και όµως καλείται τώρα σε θυσίες χωρίς ηµεροµηνία λήξης. Σ’ αυτές τις συνθήκες αποτελεί πράξη ύψιστης πολιτικής ανευθυνότητας να δοκιµαστούν ακόµη περισσότερο οι αντοχές του. Οι θεσµικά ισχυροί αλλά διανοητικά µετέωροι και πολιτικά ευάλωτοι γκουρού του νεοφιλελευθερισµού ζητούν αναδιανοµή του εθνικού προϊόντος υπέρ των πλούσιων. Αυτή όµως θα εξαερώσει άµεσα τη νοµιµοποίηση της κυβέρνησης, και µεσοπρόθεσµα δεν απειλεί απλώς µε εξάρθρωση το κυβερνών κόµµα, αλλά και υπονοµεύει την πραγµατική οικονοµία και την ίδια τη δηµοκρατία µας. Λύση εποµένως ηθικά, πολιτικά και οικονοµικά απαράδεκτη. Επιλέγοντάς την το Πασόκ, για να κερδίσει µερικούς βασανιστικούς µήνες φυγής από την πραγµατικότητα, δυναµιτίζει το κύρος του στους οπαδούς του κι εµπεδώνει το µήνυµα ότι στις σηµερινές συνθήκες του τερµατικά αρτηριοσκληρωτικού καπιταλισµού δικαιώµατα δηµοκρατικής επιλογής έχουµε µόνο σε διακοσµητικούς τοµείς.
Η ιστορία µας δίνει εδώ ένα διδακτικό παράδειγµα. Το 1932 ο ελληνικός λαός ήταν πολύ πιο αµόρφωτος και ανοργάνωτος, και λιγότερο απαιτητικός από σήµερα. Ωστόσο ο χαρισµατικός πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε πρόσφατα επανεκλεγεί σαρώνοντας τους αντιπάλους του, εξανέµισε τη δηµοτικότητά του ακολουθώντας µια πολιτική σαν κι αυτήν που σχεδιάζει τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου. Αφαίµαξε την οικονοµία στη λεγόµενη Μάχη της Δραχµής και όταν τελικά κήρυξε στάση πληρωµών, έπειτα από µερικούς µήνες αντίστασης δηλαδή, ήταν πια πολύ αργά. Το κόµµα του είχε στο µεταξύ διαλυθεί και η δηµοκρατία εκτροχιαστεί,µε τελικούς ωφεληµένους τους Γλύξµπουργκ και τον Μεταξά. Η ειρωνεία είναι ότι µετά την πτώση του Βενιζέλου οι ακροδεξιές κυβερνήσεις σταθεροποιήθηκαν ακριβώς επειδή η ελληνική οικονοµία, διαψεύδοντας τους τότε γκουρού των αγορών, σηµείωσε πρωτοφανείς ρυθµούς ανόδου. Η πτώχευση ξαναζωντάνεψε την αγορά,µεταφέροντας πόρους από τα θησαυροφυλάκια των τραπεζών στην πραγµατική οικονοµία, από το εξωτερικό στο εσωτερικό. Τα καθέκαστα αφηγείται ωραία ο Μαρκ Μαζάουερ, σ’ ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσουν όσοι εκπλήσσονται µε τη σηµερινή κρίση. [5]
Είναι σήµερα εφικτό αυτό που έκανε τότε ο Βενιζέλος; Ναι, είναι, και πρέπει το ταχύτερο δυνατό να το κάνουµε. Παραπάνω από σαράντα «πτωχεύσεις» σηµειώθηκαν παγκόσµια µετά το 1970, και γενικά ωφέλησαν τις χειµαζόµενες οικονοµίες. Η Ρωσία και η Αργεντινή σε τέτοιες «χρεωκοπίες» στήριξαν την υγιή οικονοµική τους µεγέθυνση,µε εξαιρετικούς ρυθµούς, τα τελευταία χρόνια. Σύµφωνα µε τη σχετική βιβλιογραφία οι κίνδυνοι είναι, στη δική µας περίπτωση,µάλλον θεωρητικοί. [6] Κυρίως ο πρόσκαιρος αποκλεισµός από τις διεθνείς χρηµαταγορές, οι οποίες ωστόσο έτσι κι αλλιώς δεν µάς δανείζουν πλέον µε λογικούς όρους. Επίσης η διαταραχή στις συναλλαγές που φέρνει στις χώρες µε αδύνατο νόµισµα η αναστολή πληρωµών, αλλά από αυτήν το ευρώ σήµερα µάς προστατεύει. Άλλα σηµαντικά ρίσκα δεν αναφέρονται. Στην πραγµατικότητα, οι τραπεζίτες που απειλούσαν θεούς και δαίµονες πριν από τη χρεωκοπία δεν άργησαν να επιστρέψουν στηΜόσχα και στο Μπουένος Άιρες µε το καπέλο στο χέρι, προτείνοντας δελεαστικά νέα δάνεια.
Είναι συµβατή η αναστολή πληρωµών του δηµόσιου χρέους µε την παραµονή στο ευρώ; Ναι, είναι. Το Σύµφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης περιορίζει τα επιτρεπόµενα ελλείµµατα κάθε χώρας, αλλά αφήνει τις εθνικές κυβερνήσεις να βρούν µόνες τους το πώς θα ισοσκελίσουν τον προϋπολογισµό. Η Αθήνα αποφασίζει αν θα ρίξει το έλλειµµα κλείνοντας νοσοκοµεία και σχολεία (προϋπολογισµός 2010 για την παιδεία: 7,6 δις• υγεία και πρόνοια, 6 δις) ή αναστέλλοντας τις πληρωµές στους τραπεζίτες (προϋπολογισµός 2010 για τοκοχρεωλύσια: 45 δις). Δεν γράφει πουθενά το σύνταγµα ότι οι υποχρεώσεις του κράτους προς τους πιστωτές υπερτερούν έναντι των ευθυνών του προς τους πολίτες. Το ποιός παίρνει τι ψηφίζεται κάθε χρόνο από την εθνική αντιπροσωπεία, λέγεται προϋπολογισµός. Είναι θέµα πολιτικής απόφασης, της Αθήνας και όχι της Φραγκφούρτης ή των Βρυξελλών, το αν ο προϋπολογισµός θα σώσει το κοινωνικό κράτος ή τις τράπεζες που έχουν ξεχάσει τον αναπτυξιακό τους ρόλο. Όπως και το αν θα φορολογηθεί ο λαός ή οι λίγες µεγάλες επιχειρήσεις που άρµεξαν τις παχειές αγελάδες τα χρόνια της πλασµατικής ευµάρειας.
Συµφέρει άραγε τους ισχυρούς της ΕΕ να µας διώξουν από το ευρώ; Αφενός δεν µπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο αν ισοσκελίσουµε τον προϋπολογισµό, έστω και µην πληρώνοντας τους τραπεζίτες και φορολογώντας τους πλούσιους. Αφετέρου δεν τις συµφέρει. Θα υπονόµευαν έτσι ισχύ και βιωσιµότητα του ευρώ, χωρίς διόλου ν’ αντιµετωπίσουν τις κερδοσκοπικές επιθέσεις των τραπεζών, οι οποίες αµέσως µετά θα στόχευαν Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, το Βέλγιο και ακόµη και τη Γαλλία –χώρες όλες τους µε συνολικές δανειακές ανάγκες επαχθέστερες των δικών µας. Λύση στο πρόβληµα της υπερχρέωσης του ευρωπαϊκού νότου συµβατή µε τα συµφέροντα των τραπεζών δεν βλέπω, και µάλλον δεν βλέπουν ούτε και οι τράπεζες.
Ειδικά η Γερµανία θα έχει βαρύ γεωπολιτικό κόστος αν διαλυθεί το ευρώ, χάνοντας το όραµα της ισχυρής και γερµανοκεντρικής Ευρώπης. Μάλλον δέχεται να πληρώσει για να διατηρήσει την ηγεµονία της -να βάλει το χέρι στην τσέπη "βαθειά, συχνά, και πολύ πολύ σύντοµα", προτού χτυπηθούν οι χώρες που πραγµατικά µετράνε. [7] Ζητά όµως σ’ αντάλλαγµα τον άµεσο έλεγχο των οικονοµικών µας, και είναι αβέβαιο ως πότε θα µπορεί να δίνει• οι δανειακές ανάγκες της ευρωζώνης είναι 2.200 δις µόνο για το 2010. Κηρύσσοντας τώρα στάση πληρωµών διατηρούµε εµείς τον έλεγχο της οικονοµίας, προφυλάσσουµε το στοιχειώδες κοινωνικό κράτος και σώζουµε την, ατελή έστω, δηµοκρατία. Σκεφτείτε µόνο τις συνέπειες αν εκχωρήσουµε στη Φραγκφούρτη τα ηνία µιας βυθισµένης σε κρίση οικονοµίας, αποσταθεροποιώντας στο µεταξύ και το πολιτικό µας σύστηµα,µόνο και µόνο για ν’ ακούσουµεσ’ ένα ή δυο χρόνια ότι η ΕΕ δεν έχει άλλα περιθώρια στήριξής µας.
Έχει προοπτικές επιτυχίας η νεοφιλελεύθερη λύση, την οποία προαναγγέλλουν τα κυβερνητικά µέτρα; Όχι, σε καµιά περίπτωση. Πρώτα πρώτα, από αυστηρά οικονοµική σκοπιά, όπως και οι κεϋνσιανοί µεταρρυθµιστές τονίζουν, τα µέτρα καταφέρουν βαρύ πλήγµα στην εσωτερική ζήτηση, η οποία δεν εξηγείται µε ποιόν τρόπο θ’ ανακάµψει έπειτα, ιδίως όσο καιρό το ευρώ κρατά την τωρινή υπερτίµησή του. Το αποτέλεσµα θα είναι να συρρικνωθεί ακόµη περισσότερο η αγορά, κι ελλείµµατα και χρέη να γίνουν ακόµη πιο δυσβάσταχτα. Το κόστος στην πραγµατική οικονοµία, για να µη µιλήσουµε για την καθηµερινότητα των απλών ανθρώπων, θα είναι ασύγκριτα µεγαλύτερο από την εξοικονόµηση µερικών δις, τα οποία άλλωστε δεν πρόκειται ν α διατεθούν για ανάπτυξη, αλλά αµέσως θα ριχτούν στις µαύρες τρύπες των τραπεζών.
Όπως η παγκόσµια οικονοµική κρίση, που ξέσπασε τον Ιούλη του 2007, βρήκε εντελώς απροετοίµαστους τους Δυτικούς ιθύνοντες, έτσι και η έλευσή της στη χώρα µας βρίσκει χωρίς σχέδιο και ιδέες το δικό µας οικονοµικό και πολιτικό επιτελείο. Ενδεικτικό της αφωνίας, της σύγχυσης και της αναισθησίας που επικρατεί στους τραπεζίτες είναι το πρόσφατο άρθρο ενός συµβούλου της Γιούροµπανκ, από τοοποίο απουσιάζει κάθε αναφορά στην κοινωνική κατάσταση και ακόµη και στην πολιτική λυσιτέλεια. [8]
Αρχικά, κατά το άρθρο, το πρόβληµα ήταν οικονοµικό:µεγάλα ελλείµµατα, υψηλό ποσοστό χρέους, χαµηλή ανταγωνιστικότητα. Σε συνδυασµό µε απειλητικές κινήσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έβαλε τη χώρα στα «ραντάρ των αγορών» (ενδιαφέρουσα τούτη η παροµοίωση των «αγορών»µε βοµβαρδιστικά). Οι «αγορές», απόλυτοι κριτές του σωστού και του καλού στις κατά τα άλλα δηµοκρατικές κοινωνίες µας (και ας µας οδήγησαν στην παγκόσµια κρίση), απαίτησαν περικοπές δαπανών µεγαλύτερες από αυτές που υπόσχεται ο πρωθυπουργός. Τη σκυτάλη πήραν έπειτα πολιτικοί παράγοντες, και στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ επικράτησαν σκληροπυρηνικές απόψεις,«ότι η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει για τα λάθη του παρελθόντος και να πονέσει ώστε να παραδειγµατιστούν και άλλες µεγαλύτερες χώρες». Τον βοµβαρδισµό ακολούθησε παραδειγµατική µαστίγωση.
Τώρα πια µοιάζουµε µε κείνους τους βασανισµένους του Αµπού Γκραϊµπ, που µόλις κάνουν να κινήσουν χέρια ή πόδια παθαίνουν ηλεκτροσόκ. Αν πάµε να κηρύξουµε στάση πληρωµών, αναγκαστικά θα βγούµε από το ευρώ (χωρίς να εξηγείται το γιατί) και «θα αποκλειστεί η Ελλάδα από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές, θα περιοριστούν και οι εµπορικές µας σχέσεις µε τον υπόλοιπο κόσµο, θα µαραζώσει η οικονοµία». Εποµένως για να τ’ αποφύγουµε όλα αυτά, και προς τέρψη και ξεκούραση των βασανιστών µας, πρέπει ν’ αρχίσουµε ευσυνείδητα να αυτοµαστιγωνόµαστε ώστε το µαρτύριο να τελειώσει πιο γρήγορα:«Η µόνη λύση είναι η Ελλάδα να επισπεύσει και πιθανόν να πολλαπλασιάσει τα περιοριστικά µέτρα [...] Δεν χάνει κάτι µε την πιο αυστηρή επιλογή, διότι περισσότερα µέτρα σήµερα συνεπάγονται λιγότερα µέτρα αύριο για το ίδιο αποτέλεσµα». Αλλά γιατί πρέπει να υποστούµε επιτέλους αυτό τον σαδοµονεταρισµό; για λόγους που έχουν να κάνουν µε την ψυχολογία των εκβιαστών µας, ώστε δηλαδή να τους «πείσουµε» ότι «τα µέτρα υπερεπαρκούν για να φέρουν τη µείωση των ελλειµµάτων και τη µελλοντική ανάπτυξη». Και αν δεν πειστούν;
Αυτές οι απόψεις κινδυνεύουµε να γίνουν επίσηµη πολιτική. Δυστυχώς και η αριστερά δεν είναι περισσότερο προετοιµασµένη ν’ αντιµετωπίσει την κατάσταση. Τις τελευταίες δεκαετίες ο καπιταλισµός, ενώ στην πραγµατικότητα ζούσε µε δανεικά, στο νου των αριστερών ηγεσιών ιδίως έγινε αιώνιος και ακατανίκητος, και η πολιτική τους στρατηγική προσαρµόστηκε ανάλογα. Χωρίς να βλέπουν πως το σύστηµα ολόκληρο κατέρρεε, εστίασαν την προσοχή τους σε µικροµεταρρυθµίσεις κι έχασαν τους βασικούς µηχανισµούς της εκµετάλλευσης από τα µάτια τους. Έχοντας µείνει χωρίς οργανικούς διανοούµενους, ο λαός νόµιζε ότι υπερασπιζόταν τα δικαιώµατά του διεκδικώντας αυξήσεις µερικών ευρώ, την ώρα που η δηµόσια περιουσία του εκποιούνταν ή υποθηκευόταν και,µέσα από κρατικό και ιδιωτικό δανεισµό, οι τράπεζες αποµυζούσαν τους καρπούς της εργασίας του.
Σήµερα η βάση της αριστεράς,µε τις µαχητικές κινητοποιήσεις της, αντιµάχεται στο µέτρο που της αναλογεί την πορεία που χαράζουν οι «αγορές», αλλά πολλοί διανοούµενοίτης κοιµούνται αµέριµνοι και οι ηγεσίες της αποδεικνύονται κατώτερες των περιστάσεων। Ο Σύριζα και ο Συν αρνούνται να τοποθετηθούν στο ζήτηµα, σχεδόν δεν αναγνωρίζουν καν την ύπαρξή του, ενώ το ίδιο κάνει και το ΚΚΕ. Για να σταθούµε σ’ ένα µόνο παράδειγµα, που διερµηνεύει τις θέσεις του τελευταίου. Σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του Σταύρου Μαυρουδέα δεν υπάρχει «τίποτα ψευδέστερο» από το ενδεχόµενο (τον «κίνδυνο», όπως το ονοµάζει) της χρεωκοπίας. Οι σχετικές συζητήσεις είναι «άθλιο θέατρο» σκηνοθετηµένο από τους πολυεθνικούς χρηµατοπιστωτικούς οργανισµούς, τους «ηγεµονικούς ευρωπαϊκούς ιµπεριαλισµούς» και την ελληνική αστική τάξη. [9] Με τέτοια οξυδερκή στρατηγική το ΚΚΕ τροµάζει τους τραπεζίτες όσο τρόµαξε και τον Καραµανλή τον Δεκέµβρη. Το Πασόκ, τέλος, παρακαλά τον θεό των αγορών ν’ αποδειχθούν οι οπαδοί του τόσο µαζοχιστές όσο τους θέλει το σαδιστικό του σενάριο, και τρέµει µην τυχόν ξυπνήσουν πρόωρα. Θα διαψευστεί, νοµίζω. Το ερώτηµα είναι αν η αριστερά θα έχει αποκτήσει στο µεταξύ επίγνωση της κατάστασης, ώστε να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων η ίδια.
ΣΤ.ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ : ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Η ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΧΡΕΟΥΣ
Ηχθεσινή εκτιναξη των απιτοκίων δανεισμού σε ύψη που δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο, προδιαγράφουν μια παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης και της πολιτικής που ακολούθησε μέχρι σήμερα, της Ευρωπαικής Ενωσης αλλά και της Ελλάδας ολόκληρης
Τις προηγούμενες εβδομάδες σύσσωμη η κυβερνητική μηχανή δούλεψε για να αποσπάσει την υποστήριξη της ΕΕ προς την Ελλάδα, αυτό το περίφημο πιστόλι που θα βρισκόταν πάνω στο τραπέζι, έστω κι αν δεν χρησιμοποιείτο ποτέ. Αποδεικνύεται τελικώς ότι παρά τις κυβερνητικές θριαμβολογίες, το όπλο ήταν άσφαιρο-καλύτερα δεν υπήρξε ποτέ: οι περίφημες αγορές αγνόησαν επιδεικτικά την τελική απόφαση της Συνόδου Κορυφής ήδη από την πρώτη μέρα, γεγονός που αποτελεί κόλαφο για την μια Ευρώπη που μόλις δέκα χρόνια πριν φιλοδοξούσε να αποτελέσει την νέα οικονομική και πολιτική δύναμη του πλανήτη.
Για την Ελλάδα που καλείται πλέον να δανειστεί με τοκογλυφικά επιτόκια , το αξιέξοδο είναι πλήρες. Κάθε νέο δάνειο που μοιάζει απαραίτητο για να πληρωθούν οι τρέχουσες ανάγκες, υποθηκεύει ακόμη περισσότερο την χώρα και τους ανθρώπους της. Οι λύσεις που διαφαίνονται είναι μετρημένες στα δάχτυλα: είτε η Αθήνα θα ξεκινήσει διαδικασίες ενεργοποίησης του έκτακτου μηχανισμού βοήθειας, που αποφασίστηκε πρόσφατα στις Βρυξέλλες. Αλλά ακόμη και αν ο πολύ ασαφής μηχανισμός τελικά λειτουργήσει, η ενεργοποίηση του ισοδυναμεί ουσιαστικά με ομολογία ανικανότητας και χρωκοπίας , που μεσοπρόθεσμα θα φέρει την Ελλάδα σε ακόμη πιο δυσχερή θέση. Η, δεύτερο σενάριο, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να προσφύγει για φθηνότερο δάνειο κατευθείαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το πολιτικό κόστος θα ήταν μεγάλο για την κυβέρνηση και, το σημαντικότερο, οι χώρες που έμπλεξαν τα προηγούμενα χρόνια με το ΔΝΤ το έχουν πληρώσει πολύ ακριβά.
Για την απόδραση από τον φαύλο κύκλο υπερχρέωση-νέος δανεισμός για την ικανοποίηση των χρεών-περισσότερη υπερχρέωση, η στάση πληρωμής του εξωτερικού χρέους διαμορφώνεται σταδιακά ως η μοναδική λύση. Η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους της και για να βοηθηθεί για αυτό έχει ένα πολύ ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της σε ευρωπαικό επίπεδο: αν απειλήσει ότι θα πτωχεύσει ή και πτωχεύσει πραγματικά,όλοκληρη η ΕΕ κινδυνεύει να διαλυθεί. Αν η ΕΕ αρνηθεί να βοηθήσει, με πραγματικά όπλα και όχι με νεροπίστολα, η κυβέρνηση πρέπει μόνη της να καλέσει τους δανειστές της χώρας για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και θα είναι υποχρεωμένη να αποχωρήσει -προσωρινά τουλάχιστον-από την ζώνη του ευρώ, ώστε να μπορέσει να διαμορφώσει κάποιους όρους ανταγωνιστικότητας και ανάπτυξης για την καρκινοβατούσα οικονομία της.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια τέτοια κίνηση εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους, από την κατάρρευση της ευρωζώνης μέχρι ένα πολιτικό και οικονομικό χάος, ανάλογο με της Αργεντινής εννέα χρόνια πριν। Αλλά για την κατάρρευση της ευρωζώνης ευθύνεται ο γερμανικός εγωισμός και οι μικροπολιτικοί υπολογισμοί της Μέρκελ πολύ περισσότερο από την Ελλάδα. Οσο για τον κίνδυνο πολιτικού και οικονομικού χάους αυτός ήδη διαφαίνεται στον ορίζοντα , ως μοιραία εξέλιξη. Τουλάχιστον στην περίπτωση της στάσης πληρωμής θα αποτελεί μια από τις πιθανότητες ενός σενάριου το οποίο η χώρα θα έχει συνειδητά επιλέξει και του οποίου ίσως τελικώς καταφέρει να ελέγξει τις σοβαρές συνέπειες.
(κάνετε κλικ στο τίτλο της ανάρτησης για να διαβάσετε το πλήρες άρθρο)
Τρίτη 6 Απριλίου 2010
ΠΕΡΙ ΜΠΑΖΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ : ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ...ΤΕΩΣ "ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΡΕΠΟ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΩΝ" ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΞΟ "ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ" ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ Β' ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ.
"ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ" ΜΕ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΤΙΝΟΥ
...ΑΣΧΕΤΗ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΣ ΦΥΤΡΑΚΗΣ : ΚΑΡΑ = από το τούρκικο kara = μαυρος , ΩΣ α' ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΔΙΝΕΙ ΣΤΟ β' ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ (ΚΑΡΑΜΠΟΓΙΑ) Η ΕΠΙΤΕΙΝΕΙ ΤΗ ΕΝΝΟΙΑ
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΤΗ "ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ' ΜΕΝΤΙΟΥ"
ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΠΟΙΗΜΑ "Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΕΝΤΙΟΥ"
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ:Παρέμβαση Γ. Κωμαϊτη για την ΚΡΙΣΗ και τις επιπτώσεις της: με τα μάτια ενός ιατρού της ΨΥΧΗΣ
Γράφει: Κωμαΐτης Γιώργος
15/01/2010
Ένα από τα βασικά στοιχεία του ψυχισμού μας είναι το αίσθημα ασφάλειας για το παρόν και το μέλλον μας. Η προοπτική της επικείμενης καταστροφής διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της καθημερινής ψυχολογικής διαδικασίας, αναστατώνει και αποδιοργανώνει τα συναισθήματα, τη δράση μας, τη βεβαιότητα και την αυτοεκτίμησή μας και έχει άμεση αντανάκλαση στην ατομική και κοινωνική μας ζωή.
Η δυνατότητά μας να υπάρξουμε ως όντα με φυσικό τρόπο (βιολογική ανάγκη) έχει εξαρτηθεί από το χρήμα. Αυτό είναι το αντίκρισμα της τροφής, της θέρμανσης, της κίνησης, της ένδυσης και της υπόδησής μας, ακόμα και του νερού, και σε λίγο και τον αέρα που αναπνέουμε.
Κατά συνέπειαν, η οικονομική κρίση έχει πολλαπλές επιπτώσεις στην ψυχολογική υγεία του ανθρώπου.
Το άγχος, η ανασφάλεια, ο φόβος, η αυτοϋποτίμηση, ο πανικός, η διέγερση, η αϋπνία, η μελαγχολία, η διατάραξη των οικογενειακών και διαπροσωπικών σχέσεων, οι ψυχοσωματικές διαταραχές, είναι σημαντικά σημασιολογικά ψυχολογικά στοιχεία, που θίγονται από την οικονομική κρίση. Ακόμα και οι άνθρωποι που δεν έχουν πληγεί από αυτήν, φαντασιωτικά και μόνο υπό το κράτος της επικείμενης απώλειας, μπορεί να διαταραχθούν, εμφανίζοντας νευρώσεις με αγχωτικά και μελαγχολικά στοιχεία.
Η επιθετικότητα είναι ένας από τους σημαντικούς συντελεστές της κοινωνικής ζωής, που θίγονται από την ανασφάλεια, το φόβο, την προοπτική της φτώχειας, της δυστυχίας και της αγωνίας, που περιτριγυρίζει τον άνεργο, τον ελάχιστα αμειβόμενο, τον άνθρωπο που δεν έχει άλλο στήριγμα επιβίωσης από την προσωπική του εργασία.
Σε πιο προχωρημένη διάσταση, η πείνα, η εξαθλίωση, η κακουχία της οικονομικής στέρησης οδηγούν σε αύξηση της παραβατικότητας, της εγωσημαντικότητας, της ζωώδους ενστικτώδους συμπεριφοράς, που κατακερματίζει τον κοινωνικό ιστό. Οι άνθρωποι, εθισμένοι σε έναν καταναλωτισμό, ακόμα κι αν τα χρήματα που παίρνουν είναι αρκετά για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες για επιβίωση, με τη σκέψη και μόνο ότι θα χάσουν τον καταναλωτικό παράδεισο, θα στερηθούν την ανόητα λεγόμενη «shopping therapy», βυθίζονται σ’ έναν υπαρξιακό πόνο, μια και δεν έχουν άλλες αξίες και χαρές να βάλουν στην ψυχή τους εκτός από τα υλικά αγαθά.
Αν η λιτότητα επικρατήσει δίκαια και καθολικά, αν πάψει να υπάρχει αυτό το οικονομικό χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και την ανέχεια, αν οι τελικές διαφορές δε θιγόντουσαν ανισομερώς, τότε η λιτότητα θα είχε μια θετική για το δυτικό άνθρωπο ψυχολογική επίπτωση.
Έχει δημιουργηθεί με σοφιστικό τρόπο από τους κυβερνώντες ότι την κρίση πρέπει να την πληρώσουν και να την ανατάξουν ισομερώς όλοι οι πολίτες της χώρας μας, ισομερώς και αναλογικά.
Αγνοούν το βασικό κανόνα ότι πληρώνει «τα σπασμένα» αυτός που «τα ‘σπασε».
Όσο και αν φορολογηθούν οι λεγόμενοι «έχοντες και κατέχοντες», οι επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους θα είναι πολύ μικρές. Αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν τόσα πολλά που δεν απειλούνται από την κρίση. Ακόμα όμως (και αυτό είναι το πλέον άδικο) αυτοί δημιούργησαν την κρίση και έχουν την ευθύνη της επανόρθωσης.
Οι πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές ενέργειες που θα γίνουν για να βγούμε από την κρίση θα είναι εκείνες που θα παίξουν δραματικό ρόλο στην υπόθεση της ατομικής και συλλογικής ψυχολογίας.
Μετά, στο κερδοσκοπικό κέλυφος ενός πολιτισμού των οικονομικών δεικτών, αν δε σπάσει αυτό το κέλυφος, η εσωτερική κοινωνική αναταραχή και αναρχία της ταξικής αλληλοεξόντωσης, περάν του ότι δε θα επιτρέψει την ανάκαμψη, θα διαλύσει την ήδη σαθρή κοινωνική ζωή και θα επιφέρει ένα ακόμα μεσαίωνα στον κοινωνικό μας πολιτισμό।
(ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)
15/01/2010
Ένα από τα βασικά στοιχεία του ψυχισμού μας είναι το αίσθημα ασφάλειας για το παρόν και το μέλλον μας. Η προοπτική της επικείμενης καταστροφής διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της καθημερινής ψυχολογικής διαδικασίας, αναστατώνει και αποδιοργανώνει τα συναισθήματα, τη δράση μας, τη βεβαιότητα και την αυτοεκτίμησή μας και έχει άμεση αντανάκλαση στην ατομική και κοινωνική μας ζωή.
Η δυνατότητά μας να υπάρξουμε ως όντα με φυσικό τρόπο (βιολογική ανάγκη) έχει εξαρτηθεί από το χρήμα. Αυτό είναι το αντίκρισμα της τροφής, της θέρμανσης, της κίνησης, της ένδυσης και της υπόδησής μας, ακόμα και του νερού, και σε λίγο και τον αέρα που αναπνέουμε.
Κατά συνέπειαν, η οικονομική κρίση έχει πολλαπλές επιπτώσεις στην ψυχολογική υγεία του ανθρώπου.
Το άγχος, η ανασφάλεια, ο φόβος, η αυτοϋποτίμηση, ο πανικός, η διέγερση, η αϋπνία, η μελαγχολία, η διατάραξη των οικογενειακών και διαπροσωπικών σχέσεων, οι ψυχοσωματικές διαταραχές, είναι σημαντικά σημασιολογικά ψυχολογικά στοιχεία, που θίγονται από την οικονομική κρίση. Ακόμα και οι άνθρωποι που δεν έχουν πληγεί από αυτήν, φαντασιωτικά και μόνο υπό το κράτος της επικείμενης απώλειας, μπορεί να διαταραχθούν, εμφανίζοντας νευρώσεις με αγχωτικά και μελαγχολικά στοιχεία.
Η επιθετικότητα είναι ένας από τους σημαντικούς συντελεστές της κοινωνικής ζωής, που θίγονται από την ανασφάλεια, το φόβο, την προοπτική της φτώχειας, της δυστυχίας και της αγωνίας, που περιτριγυρίζει τον άνεργο, τον ελάχιστα αμειβόμενο, τον άνθρωπο που δεν έχει άλλο στήριγμα επιβίωσης από την προσωπική του εργασία.
Σε πιο προχωρημένη διάσταση, η πείνα, η εξαθλίωση, η κακουχία της οικονομικής στέρησης οδηγούν σε αύξηση της παραβατικότητας, της εγωσημαντικότητας, της ζωώδους ενστικτώδους συμπεριφοράς, που κατακερματίζει τον κοινωνικό ιστό. Οι άνθρωποι, εθισμένοι σε έναν καταναλωτισμό, ακόμα κι αν τα χρήματα που παίρνουν είναι αρκετά για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες για επιβίωση, με τη σκέψη και μόνο ότι θα χάσουν τον καταναλωτικό παράδεισο, θα στερηθούν την ανόητα λεγόμενη «shopping therapy», βυθίζονται σ’ έναν υπαρξιακό πόνο, μια και δεν έχουν άλλες αξίες και χαρές να βάλουν στην ψυχή τους εκτός από τα υλικά αγαθά.
Αν η λιτότητα επικρατήσει δίκαια και καθολικά, αν πάψει να υπάρχει αυτό το οικονομικό χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και την ανέχεια, αν οι τελικές διαφορές δε θιγόντουσαν ανισομερώς, τότε η λιτότητα θα είχε μια θετική για το δυτικό άνθρωπο ψυχολογική επίπτωση.
Έχει δημιουργηθεί με σοφιστικό τρόπο από τους κυβερνώντες ότι την κρίση πρέπει να την πληρώσουν και να την ανατάξουν ισομερώς όλοι οι πολίτες της χώρας μας, ισομερώς και αναλογικά.
Αγνοούν το βασικό κανόνα ότι πληρώνει «τα σπασμένα» αυτός που «τα ‘σπασε».
Όσο και αν φορολογηθούν οι λεγόμενοι «έχοντες και κατέχοντες», οι επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους θα είναι πολύ μικρές. Αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν τόσα πολλά που δεν απειλούνται από την κρίση. Ακόμα όμως (και αυτό είναι το πλέον άδικο) αυτοί δημιούργησαν την κρίση και έχουν την ευθύνη της επανόρθωσης.
Οι πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές ενέργειες που θα γίνουν για να βγούμε από την κρίση θα είναι εκείνες που θα παίξουν δραματικό ρόλο στην υπόθεση της ατομικής και συλλογικής ψυχολογίας.
Μετά, στο κερδοσκοπικό κέλυφος ενός πολιτισμού των οικονομικών δεικτών, αν δε σπάσει αυτό το κέλυφος, η εσωτερική κοινωνική αναταραχή και αναρχία της ταξικής αλληλοεξόντωσης, περάν του ότι δε θα επιτρέψει την ανάκαμψη, θα διαλύσει την ήδη σαθρή κοινωνική ζωή και θα επιφέρει ένα ακόμα μεσαίωνα στον κοινωνικό μας πολιτισμό।
(ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)
ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ : ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ -ΑΝΟΙΓΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ
ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΥΑΡΧΙΔΑ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΥ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)