Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Mοιρασιές και όποιος αντέξει


thumb
Η σημαντικότερη ίσως συμφωνία που θα διαχειριστεί η κυβέρνη­ση Παπαδήμου είναι βέβαια η μοιρασιά και η μετεξέλιξη του τραπε­ζικού συστήματος, όπως έγραφε προ ημερών το «Π».
Και εδώ, υπό την προϋπόθεση ότι οι Γάλλοι(Societe Generale και Credit Agricole) θα κρατήσουν τα δύο ελληνι­κά μαγαζιά (Εμπορική καιΓενικήπου απέκτησαν πριν από μερικά χρόνια (πληρώνοντας δύο τουλάχιστον ελλη­νικά τραπεζικά συστήματα με σημερι­νές αποτιμήσεις...) και ότι τααραβικά κεφάλαια θα ελέγξουν το κοινό σχή­μαAlpha - Eurobank, το ενδιαφέρον στρέφεται αναγκαστικά στην Εθνική Τράπεζα.
Για τη «μεγάλη μας φίλη», που έλε­γαν κάποτε τα σποτάκια της TV, μόνι­μος ενδιαφερόμενος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είναι η Deutsche Bank. Εί­τε αναφορικά με την πολύφερνη συμ­μετοχή της ΕΤΕ στη FinansBank της Τουρκίας είτε με το απευθείας ενδια­φέρον για την ίδια την τράπεζα που τε­λεί υπό ημικρατικό καθεστώς.

Μόνο τα ονόματα
Το δεύτερο θέμα αφορά την Πειραι­ώςαλλά ακόμη περισσότερο το πού θα καταλήξουν οι μικρές κρατικές τρά­πεζες που λειτουργούν υπό καθεστώς ιδιωτικού τομέα (Attica κ.λπ.), που εί­ναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι θα κρατικοποιηθούν μετά το PSI. Για το θέμα αυτό βέβαια οι υποψήφιοι περιμένουν τα δεδομένα που θα προκύ­ψουν μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για το κούρεμαώστε να γνωρίζουν αν μετά τις διεργασίες αυτές θα υπάρχουν τράπεζες ή απλώς κελύφη με υποχρεώσεις και κρατικές εγγυήσεις...
Τι θα μείνει από το τραπεζικό σύστη­μα, όπως το γνωρίζαμε; Πιθανότατα μόνο τα ονόματα. Αν εξαιρέσουμε το ηγετικό σχήμα Alpha - Eurobank, που έχει τις περισσότερες πιθανότητες επι­βίωσης (καθώς είναι αυτό που φέρνει ως προίκα τα λεφτά των Αράβων), οι περισσότεροι άλλοι που στελεχώνουν τις σημερινές θέσεις διοίκησης θα πε­ράσουν σε άλλα «καθήκοντα», είτε οι τράπεζες προφτάσουν να μετεξελι­χθούν και να παραμείνουν ιδιωτικέςόπως ζητά ο Τόμσεν (που είναι και το πιθανότερο σενάριο), είτε κρατικοποι­ηθούν.
Ακόμη χειρότερη είναι η εικόνα στον κατασκευαστικό κλάδο. Στις τε­λευταίες χρηματιστηριακές συνεδριά­σεις οι μεγαλύτεροι κατασκευαστικοί όμιλοι (ΕλλάκτωρΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ, J&P Άβαξ), μέσω των οποίων θεωρείται πως θα υλοποιηθεί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των προσδοκώμενων επεν­δύσεων στη χώρα, βρέθηκαν σε χα­μηλά έτους. Μάλλον, λοιπόν, η αγο­ρά αμφιβάλλει για το αν θα αποδώσουν (και) αυτήν τη φορά οι πρωτοβου­λίες Βενιζέλου.
Και στην περίπτωση των κατασκευαστών είτε η διαφοροποίηση δραστηριοτήτων (όπως γίνε­ται στην ενέργεια για την ΓΕΚ - ΤΕΡ­ΝΑ) είτε η εξωστρέφεια (όπως συμβαί­νει για την J&P Άβαξβοήθησαν τους ομίλους να απορροφήσουν μερικές από τις ζημιές που απειλούν να συν­θλίψουν ακόμα και τους πιο ισχυρούς της αγοράς. Έτσι, ΓΕΚ και J&P κατάφε­ραν να παρουσιάσουν κέρδη στο εννε-άμηνο, σε αντίθεση με τον σοβαρότε­ρο ανταγωνιστή τους, τον Ελλάκτορα, που εμφανίζει ζημίες 27 εκατ. ευρώ. Στο στραβοπάτημα του τελευταίου, ήρθε να προστεθεί και η επισημοποίη­ση της αναστολής του έργου Blue City στο Ομάν.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Ελλάκτωρ προχώρησε στα γρήγο­ρα στην «επένδυση» τηςEuropean Goldfields με το Κατάρ. Ο όμιλος μί­λησε επίσημα για στρατηγική συνερ­γασία, αλλά η αλήθεια παραμένει ότι αυτό που τον ενδιαφέρει άμεσα είναι η είσπραξη των 179 εκατ. ευρώ
για τη μείωση της καθαρής δανειακής θέ­σης του. Σε κάθε περίπτωση το ρευστό μπορεί να βοηθήσει την εταιρεία, ενώ εξελικτικά ο Ελλάκτωρ θα μπορούσε να διασφαλίσει το μεγαλύτερο μέρος των κατασκευαστικών έργων που προβλέπει η συμφωνία.
Πολλοί πάντως βλέπουν ένα ευρύτε­ρο ντιλ του Ελλάκτορα με το Κατάρλίγο αργότερα, με στόχο αφενός τη χρη­ματοδότηση επενδύσεων που συνδέονται με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσε­ων και αφετέρου την αποπληρωμή του υψηλού τραπεζικού δανεισμού του κα­τασκευαστικού ομίλου.
Ας μην ξεχνάμε ότι από το καλοκαίρι οι συνολικές υποχρεώσεις ανέρχονταν σε 3,1 δισευρώ, τα 600 εκατ.από τις οποίες αφορούσαν βραχυπρόθεσμα τραπεζικά δάνεια. Μεγαλύτερο πρό­βλημα, ότι τα περισσότερα μεγάλα έρ­γα στα οποία στηριζόταν ο όμιλος έχουν «παγώσει» εξαιτίας της δημοσιονομικής στενότητας. Τα στοιχεία εννεαμήνου δεί­χνουν πως ο άλλοτε κραταιός κλάδος θα αποτελείται σύντομα από 3 - εταιρείες,όταν την περίοδο των Ολυμπιακών έργων ξεπερνού­σε τις 30. Με συνολικές υποχρεώσεις άνω των δισ.ευρώ και ζημίες κοντά στα 150 εκατστο εννεάμηνο, αποτελείται ως επί το πλείστον από εταιρείες που είτε έχουν υπαχθεί είτε θα υπαχθούν (αν τα καταφέρουν) στο άρθρο 99, ενώ τον τελευταίο χρόνο ο ένας στους τέσσερις εργαζόμενους έμεινε άνεργος...
Όλα δείχνουν ότι το προσεχές διά­στημα, και αφού ολοκληρωθεί το ξεσκαρτάρισμα των επιχειρήσεων, πολ­λές θα περάσουν σε ξένα χέρια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: