Σάββατο 3 Ιουλίου 2010

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ :Είναι η Ελλάδα μια νέα Αργεντινή;


Του Δημήτρη Καζάκη

οικονομολόγου - αναλυτή

«Ελλάδα, μια δεύτερη Αργεντινή»; Με αυτόν τον τίτλο δημοσίευσε ο Χοσέ Μπαριονουέβο στους γερμανικούς «Financial Times» (20.6) ένα άρθρο σχετικά με το πρόβλημα του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα. Ο κύριος αυτός ήταν το 2005 επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της Barclay’s Capital, η οποία ήταν μία από τις εταιρείες που διαχειρίστηκε την αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής.

Σύμφωνα με τον κ. Μπαριονουέβο, η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία υπό δυο προϋποθέσεις: Θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε αναδιάρθρωση του χρέους και να της παρασχεθεί άμεση οικονομική βοήθεια από την Ε.Ε. Κατά τη γνώμη του, τα προγράμματα στήριξης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ δεν θα βάλουν τέλος στην ελληνική κρίση, καθώς προσφέρουν πολύ περιορισμένα μέσα για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμα χρέη της χώρας.

«Η υπέρβαση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, επειδή ορισμένοι υπεύθυνοι θεωρούν την αναδιάρθρωση πολιτική απόφαση, νομίζοντας ότι έχουν την πολυτέλεια να επιλέξουν. Ωστόσο αυτό είναι αυταπάτη. Η αναδιάρθρωση δεν είναι επιλογή, αλλά η αναπόφευκτη συνέπεια λανθασμένων δημοσιονομικών αποφάσεων κατά το παρελθόν.

Το ερώτημα που τίθεται για την Ελλάδα δεν είναι λοιπόν εάν θα γίνει, αλλά εάν θα υπάρξει συντεταγμένη αναδιάρθρωση... Η έγκαιρη δράση είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί η αρχική κατάσταση στην Ελλάδα είναι ακόμη πιο προβληματική από ό,τι το 2001 στην Αργεντινή.

● Πρώτον, η Ελλάδα έχει ένα υψηλό πρωτογενές έλλειμμα του προϋπολογισμού, δηλαδή έλλειμμα μείον πληρωμές τόκων.

● Δεύτερον, στην Αργεντινή το εθνικό χρέος ως ποσοστό στο οικονομικό προϊόν ήταν μόνο το ένα τρίτο από αυτό που έχει συσσωρεύσει η Ελλάδα.

● Και, τέλος, οι Αργεντινοί είχαν το πέσο, που ήταν συνδεδεμένο με το δολάριο. Οι Έλληνες δεν έχουν πια τη δραχμή και η επανεισαγωγή ενός νομίσματος θα αποτελούσε μια τεράστια επιχείρηση».

Ο κ. Μπαριονουέβο προτείνει να αναλάβει η ίδια η Ε.Ε. τις υποχρεώσεις της Ελλάδας – όχι μόνο για τα ληξιπρόθεσμα χρέη, αλλά για το σύνολο των δανειακών αναγκών της χώρας – έως ότου επιτευχθεί μια αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της. Χωρίς αυτήν την οικονομική υποστήριξη η Ελλάδα θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε διαγραφή του χρέους της, σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 64% της Αργεντινής.

«Δίχως επαρκή χρηματοδότηση για μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να διαγράψει ένα ακόμη μεγαλύτερο μέρος του χρέους της από αυτό της Αργεντινής το 2005». Πράγμα βέβαια αδιανόητο για τις ευρωπαϊκές τράπεζες, που κατέχουν περίπου το 75% του δημόσιου χρέους της Ελλάδας.

Ρούμπινι: Συντεταγμένη πτώχευση

Στο ίδιο περίπου μήκος κύματος και ο κ. Νούριελ Ρούμπινι, γνωστός ως δόκτωρ Ντουμ, ο οποίος σ’ ένα πρόσφατο σημείωμά του στους «Financial Times» (28.6) εκτιμά ότι «η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα είναι μια συντεταγμένη πτώχευση». Σύμφωνα με τον γνωστό αναλυτή:

«Τα μέτρα λιτότητας που υιοθέτησε η Ελλάδα ως προϋπόθεση για τη διάσωσή της απαιτούν μια δρακόντεια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 10% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Αυτή θα επιμηκύνει την ύφεση της χώρας και στο τέλος θα την αφήσει με μια αναλογία χρέους στο ΑΕΠ της τάξης του 148% το 2016. Σ’ αυτό το επίπεδο, ακόμη και μια μικρή δόνηση είναι πιθανό να πυροδοτήσει μια ακόμη μεγαλύτερη κρίση χρέους.

Η αυστηρή λιτότητα μπορεί να χρειάζεται για τις ανεπτυγμένες χώρες – όπως συμφωνήθηκε στην Ομάδα των 20 αυτό το Σαββατοκύριακο – ώστε να σταθεροποιήσουν την αναλογία χρέους στο ΑΕΠ έως το 2016, αλλά για την Ελλάδα αυτή η “σταθεροποίηση” θα γίνει σε επίπεδα που δεν είναι βιώσιμα. Συγκρίνετε την Ελλάδα σήμερα με την Αργεντινή το 1998-2001, μια κρίση που κλιμακώθηκε σε μια άτακτη πτώχευση:

● Με την εκδήλωση της κρίσης η Αργεντινή είχε δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξης του 3% στο ΑΕΠ, στην Ελλάδα είναι 13,6%.

● Το δημόσιο χρέος της Αργεντινής ήταν 50% του ΑΕΠ, της Ελλάδας είναι 115% και αυξάνεται.

● Η Αργεντινή είχε ένα έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τής τάξης του 2% του ΑΕΠ, στην Ελλάδα είναι 10% τώρα.

● Αν η Αργεντινή ήταν αφερέγγυα, η Ελλάδα είναι αφερέγγυα δυο και τρεις φορές περισσότερο».

Σύμφωνα με τον Ρούμπινι, «μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας είναι εφικτή και επιθυμητή τόσο για τον οφειλέτη όσο και για τους δανειστές του. Είναι επίσης αναπόφευκτο αν η Ευρώπη επιθυμεί να αποφύγει ένα βάθεμα της κρίσης». Για τον σκοπό αυτόν ο αναλυτής προτείνει να προχωρήσει η Ελλάδα άμεσα σε αναδιάρθρωση χρέους υπό την εποπτεία του ΔΝΤ και της Ε.Ε., ώστε να μην ξοδευτούν άδικα τα 110 δισ. ευρώ, που χρειάζονται επειγόντως σε χώρες όπως η Ισπανία.

Βέβαια το να αναλάβει η Ε.Ε. τέτοια χρηματοδότηση της Ελλάδας στις σημερινές συνθήκες κρίσης του ευρώ μοιάζει μάλλον με κακόγουστο αστείο. Με την Ισπανία να κρατιέται στην επιφάνεια με ενέσεις ρευστότητας από την ΕΚΤ, και την ευρωζώνη να κατρακυλά σε βαθιά ύφεση χάρη στις πολιτικές άγριας λιτότητας και περιστολής δαπανών, είναι μάλλον αδύνατο για την Ε.Ε. να υιοθετήσει μια τέτοια προσέγγιση. Δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτε καλό από μια γενική κατάσταση που επιβιώνει με ενέσεις ρευστότητας. Ή, όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Σάιμον Σάμιουελς, αναλυτής της Barclay’s Capital, συνοψίζοντας τη συνολική κατάσταση της ευρωζώνης:

«Το σύστημα απλά δεν λειτουργεί. Πλησιάζουμε τον τρίτο χρόνο της υποστήριξης με ρευστότητα και η αγορά εξακολουθεί να μην μπορεί να επιβιώσει χωρίς βοήθεια» («Financial Times», 28.6).

Πιθανή η διάλυση της ευρωζώνης

Σε μια πρόσφατη έρευνα ανάμεσα σε 440 ηγέτες των μεγαλύτερων επιχειρήσεων και τραπεζών παγκοσμίως που διεξήγαγε η Economist Intelligence Unit για λογαριασμό της RBC Capital Markets και η οποία δημοσιεύτηκε την περασμένη Δευτέρα, διαπιστώθηκε μια καθολική απογοήτευση και απαισιοδοξία για την προοπτική του ευρώ και της ευρωζώνης:

● Η συντριπτική πλειονότητα πιστεύει ότι υπάρχει μια πολύ αυξημένη πιθανότητα για διάλυση της ευρωζώνης στα επόμενα τρία χρόνια.

● Πάνω από τους μισούς πιστεύουν ότι με πιθανότητα άνω του 50% μία ή περισσότερες χώρες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη έως το 2013, λόγω των αυξανόμενων προβλημάτων χρέους.

● Το 36% από αυτούς πιστεύει ότι υπάρχει τουλάχιστον μια πιθανότητα της τάξης του 25% για ολοκληρωτική διάλυση της ευρωζώνης το ίδιο διάστημα. Οι χώρες που είναι πιο πιθανό να φύγουν από την ευρωζώνη στα επόμενα τρία χρόνια είναι η Ελλάδα πρώτη, με τις Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία στο κατόπι της.

● Η Γερμανία είναι η πρώτη από τις μεγάλες χώρες της ευρωζώνης που θεωρούν οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες ότι έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να αποχωρήσει από την ευρωζώνη. Κι αυτό για δικό της όφελος, προκειμένου να μη βυθιστεί μαζί με την ευρωζώνη.

Όσο η ΕΚΤ και οι ευρωκρατούντες επιμένουν να προχωρήσουν στην ακόμη μεγαλύτερη ενοποίηση της ευρωζώνης, τόσο περισσότερο θα εντείνονται οι φυγόκεντρες τάσεις. Κι αυτό γιατί καμιά οικονομία, καμιά χώρα και κανένας λαός δεν είναι σε θέση να αντέξουν τον τραπεζικό ολοκληρωτισμό που επιχειρείται να επιβληθεί σ’ ολόκληρη την ευρωζώνη, ο οποίος έχει επίσημα ονομαστεί «δημοσιονομικός συντονισμός».

Όσο περισσότερο θα συγκεντρώνονται οι οικονομικές λειτουργίες των κρατών - μελών στην Κομισιόν και προπαντός στην ΕΚΤ, όσο περισσότερο ασφυκτική θα γίνεται η εποπτεία της «ανταγωνιστικότητας» των οικονομιών από τα υπερκρατικά όργανα της ευρωζώνης, τόσο περισσότερο θα βυθίζονται σε ύφεση όλες οι χώρες, θα εντείνονται οι αντιθέσεις και οι ανισορροπίες ανάμεσά τους, θα συνθλίβονται οι οικονομίες κάτω από το αβάσταχτο βάρος των υπερδιογκωμένων αγορών κεφαλαίου και τραπεζών, ενώ θα κινδυνεύουν να χαθούν αύτανδρες ακόμη και οικονομίες σαν τη Γερμανία.

Η «ευρωπαϊκή ενοποίηση» με όχημα τις τράπεζες και το ευρώ είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για τη διάλυση της ευρωζώνης.

Πόσο κοστίζει η αναδιάρθρωση;

Όμως, ανεξάρτητα από το αν μπορούν ή όχι η Ε.Ε. και το ΔΝΤ να χρηματοδοτήσουν μια «συντεταγμένη αναδιάρθρωση» του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα, το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα κοστίσει μια τέτοια επιχείρηση για τον λαό και τη χώρα. Σ’ αυτό δεν απαντά κανένας. Εκτός της κυβέρνησης. Ο κ. Παπακωνσταντίνου απάντησε σε ερώτηση σχετικά με την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους ως εξής:

«Η στάση πληρωμών και η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους ήταν μια επιλογή που αγωνιστήκαμε να αποφύγουμε και την αποφύγαμε με τον μηχανισμό στήριξης. Θα ήταν καταστροφική για την οικονομία μας, που εξακολουθεί να έχει μεγάλες ανάγκες δανεισμού και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζει να έχει την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Όσο εφαρμόζεται με συνέπεια το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, η δυνατότητα αναχρηματοδότησης του χρέους μας θα αυξάνεται». («Πρώτο Θέμα», 20.6).

Το ίδιο περίπου επανέλαβε και σε μια συνέντευξή του στη γερμανική «Handelsblatt» (22.6) λέγοντας: «Η αναδιαπραγμάτευση θα απέκλειε την Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, θα εξόντωνε τις ελληνικές τράπεζες και θα προκαλούσε πανικό στις αγορές ομολόγων».

Κρατήστε αυτήν την εκτίμηση του κ. Παπακωνσταντίνου, θα τη χρειαστείτε. Κι αυτό διότι ο υπουργός Οικονομικών δεν λέει ψέματα σχετικά με τις συνέπειες μιας αναδιαπραγμάτευσης του χρέους της Ελλάδας, και μάλιστα μέσα στο ευρώ. Θα αποτελέσει πραγματική καταστροφή της χώρας. Όχι τόσο για τους λόγους που επικαλείται ο κ. υπουργός, αλλά επειδή πρώτα και κύρια θα επιμηκύνει τους χρόνους εξυπηρέτησης του χρέους φορτώνοντας το κράτος, την οικονομία και τον λαό με επιπλέον κόστος από προσαυξημένα επιτόκια και εγγυήσεις προς τους δανειστές και τις αγορές.

Όσες χώρες μπήκαν σε αυτήν τη διαδικασία όχι μόνο δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο υπερχρέωσης, αλλά δεν μπόρεσαν να ανασυνταχθούν παρά μόνο σ’ ένα πολύ χαμηλότερο επίπεδο κοινωνικής διαβίωσης, με ανείπωτη φτώχεια και γενικευμένη ανέχεια.

Δείτε μόνο τι συμβαίνει στη Βραζιλία, η οποία έχει υποστεί την τελευταία 20ετία τρεις αναδιαρθρώσεις χρέους υπό την εποπτεία του ΔΝΤ. Κάθε αναδιάρθρωση στοίχισε από 20%-30% αύξηση της απόλυτης ανέχειας του πληθυσμού, εκτίναξη της θνησιμότητας από λοιμώδη νοσήματα, όπως η φυματίωση, που βέβαια θερίζει τη φτωχολογιά. Ενώ οι παραγκομαχαλάδες, οι γνωστές φαβέλες, σχεδόν διπλασιάστηκαν σε έκταση έπειτα από κάθε αναδιάρθρωση του χρέους.

Σήμερα η Βραζιλία, παρ’ ότι εμφανίζεται ως μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη οικονομία – λόγω κυρίως του ότι χρησιμοποιείται από το διεθνές κεφάλαιο ως «ασφαλές καταφύγιο» εν μέσω παγκόσμιας κρίσης –, έχει έναν από τους μεγαλύτερους μετακινούμενους πληθυσμούς απόλυτης φτώχειας, κυρίως ανηλίκων, σε διαρκή αναζήτηση τροφής. Και παρ’ όλα αυτά το χρέος της παραμένει δυσθεώρητο, έτοιμο να την οδηγήσει σε μια ακόμη χρεοκοπία σαν αυτή που αντιμετώπισε τη δεκαετία του ’80.

Έχει δίκιο λοιπόν να φοβάται ο κ. Παπακωνσταντίνου μια αναδιαπραγμάτευση του χρέους και μάλιστα εντός του ευρώ, υπό την εποπτεία της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Λέει όμως αλήθεια όταν διαβεβαιώνει ότι θα την αποφύγουμε εφαρμόζοντας τη σκληρή και ανάλγητη πολιτική του «μνημονίου»; Όχι. Κι αυτό φαίνεται και από μια πρόσφατη συνέντευξη του Πόουλ Τόμσεν, που είναι επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Σε μια ερώτηση περί ελεγχόμενης αναδιάρθρωσης του χρέους, ο Τόμσεν απάντησε:

«Η κυβέρνηση έχει εξετάσει προσεκτικά τις επιλογές της και συμφωνώ μαζί της ότι μια επιβεβλημένη ή ακούσια επαναδιαπραγμάτευση δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας, γιατί θα περιελάμβανε τεράστιο κόστος. Αντ’ αυτού η εφαρμογή του οικονομικού προγράμματος θα βοηθήσει την Ελλάδα να ανακτήσει αξιοπιστία και πεποίθηση και να επιστρέψει στον ομαλό δρόμο της σταθερής οικονομικής ανάπτυξης – και αυτό θα ωφελήσει την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο. Όταν αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, είμαι σίγουρος ότι η Ελλάδα θα μπορέσει σταδιακά να μακρύνει τη χρονική διάρκεια λήξης του χρέους της με την έκδοση ομολόγων μακράς ωριμότητας» («Το Βήμα», 27.6).

Τι σημαίνει ότι «η Ελλάδα θα μπορέσει σταδιακά να μακρύνει τη χρονική διάρκεια λήξης του χρέους της με την έκδοση ομολόγων μακράς ωριμότητας»; Σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι η Ελλάδα θα προχωρήσει σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους με «συντεταγμένο» ή «ελεγχόμενο» τρόπο, όποτε και όταν θεωρήσει η «τρόικα» ότι είναι έτοιμη να το κάνει προς όφελος των αγορών και των επενδυτών.

Επομένως ο «μηχανισμός στήριξης», το «μνημόνιο» και οι πολιτικές που προκύπτουν από αυτό δεν επιβάλλονται για να αποφύγει η Ελλάδα την αναδιαπραγμάτευση - αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά για να την οδηγήσουν εκεί που φαίνεται να φοβίζει ακόμη και τον ίδιο τον υπουργό Οικονομικών. Αυτή θα είναι η δεύτερη και πιο φοβερή φάση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της χώρας υπό καθεστώς ΔΝΤ και Ε.Ε.

Μια φάση που μπορεί να μην είναι τόσο μακριά όσο μπορεί να φαντάζεται κανείς ή να τον κάνουν να πιστεύει οι επίσημες δηλώσεις των ιθυνόντων.

Τι είδους «επιστροφή στις αγορές»;

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές τον επόμενο μήνα, καθώς επιχειρεί να αντλήσει γύρω στα 4,5 δισ. ευρώ για να αναχρηματοδοτήσει τα τρίμηνα, εξάμηνα και δωδεκάμηνα ομόλογα που λήγουν μέσα στον Ιούλιο.

Δεν γνωρίζουμε τι κρύβεται πίσω από μια τέτοια κίνηση που ενέκρινε η τρόικα. Οι αγορές αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερο σκεπτικισμό την κίνηση αυτή. Τα επιτόκια για τα βραχυπρόθεσμα ελληνικά ομόλογα κινούνται ήδη γύρω στο 10%. Μετά την επίσημη ανακοίνωση της πρόθεσης της Ελλάδας να ξαναβγεί στις αγορές, άρχισαν πολλοί επενδυτές να ξεφορτώνονται ελληνικά ομόλογα, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν το ρίσκο των χαρτοφυλακίων τους. Σύμφωνα με τη γερμανική «Süddeutsche Zeitung» (24.6):

«Είναι σαφές ότι πολλοί επενδυτές θέλουν να πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα από τότε που οι οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας στην κατηγορία των σκουπιδιών. Αυτήν τη στιγμή, μετά τις πρώτες πωλήσεις, τα επιτόκια, το καπέλο και τα ασφάλιστρα των ελληνικών ομολόγων άγγιξαν το ίδιο υψηλό επίπεδο που είχαν και πριν από το πακέτο οικονομικής στήριξης της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Αυτή η τόσο ισχυρή αντίδραση σε γνωστά δεδομένα δείχνει τη νευρικότητα που έχει καταλάβει τις αγορές, η οποία μάλιστα δεν φαίνεται να υποχωρεί ούτε και με το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα ούτε με τα 750 δισ. ευρώ για τη στήριξη κάθε υπερχρεωμένης χώρας της Ε.Ε. Πρόκειται για μια επισφαλή κατάσταση, που κάνει πιο ακριβό το χρέος της Ελλάδας.

Τον Ιούλιο η Ελλάδα επιδιώκει να εκδώσει έντοκα γραμμάτια άνω των 4 δισεκατομμυρίων. Εάν δεν πετύχει αυτή η προσπάθεια για αναχρηματοδότηση του χρέους της από τις αγορές, τότε πρέπει πάλι να ζητήσει τη διοχέτευση ρευστού από το πακέτο στήριξης... Από την κατάσταση αυτή επωφελούνται κυρίως τα hedge funds και όλοι οι επενδυτές πακέτων υψηλού κινδύνου».

● Ίσως να είναι μόνο αυτό. Δηλαδή μια ακόμη κίνηση για να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τη θέση τους οι διεθνείς κερδοσκόποι.

● Ίσως να αποφάσισε η τρόικα να σταματήσει τη ροή των δόσεων, προκειμένου να στρέψει το διαθέσιμο ρευστό αλλού και σπρώχνει την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές για να δοκιμάσει την τύχη της.

● Ίσως πάλι να ισχύουν όλα αυτά μαζί.

Όπως και να έχει, στις 25 Ιουνίου η πιθανότητα πτώχευσης της χώρας, σύμφωνα με τη CMA DataVision, εκτινάχθηκε στο 68,5% από 48,5% που ήταν δέκα ημέρες νωρίτερα, όταν η Moody’s υποβάθμισε πολλαπλά την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας. Τα χειρότερα είναι μπροστά μας.
(ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)

Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑΤΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΓΝ ΝΙΚΑΙΑΣ



Η ΓΣ γιατρών και εργαζομένων καταδικάζει την πρωτοφανώς αυταρχική και προσβλητική για τους εργαζόμενους συμπεριφορά του Διοικητή του νοσοκομείου κ. Ρέσσου σήμερα, κατά τη διάρκεια της ΓΣ.

Κυρίως όμως καταδικάζει την απαράδεκτα τρομοκρατική τακτική της κυβέρνησης απέναντί μας και απέναντι στους ασθενείς. Η κυβέρνηση, με την καθοδήγηση των αφεντικών της (ΕΕ, ΔΝΤ, ντόπιο και ξένο κεφάλαιο), με ληστρικό τρόπο μας κλέβει δεδουλευμένες αποδοχές, βάζοντας εμάς και τις; οικογένειές μας σε κίνδυνο τραγικής φτώχειας και αγνοώντας εγκληματικά τις υγειονομικές ανάγκες όλου του Δυτικού λεκανοπεδίου.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

1) συνέχιση της επίσχεσης εργασίας των γιατρών με πλήρη απόσυρση των ειδικευομένων ιατρών που παρείχαν έως σήμερα εθελοντικές υπηρεσίες,

2) οι ειδικευμένοι ιατροί θα παρέχουν υπηρεσίες μόνον όταν εφημερεύουν,

3) επανενεργοποίηση της επίσχεσης από τους υπόλοιπους εργαζόμενους πλην ιατρών για τα δεδουλευμένα του Απριλίου – Μαϊου και για τα χρήματα που περικόπηκαν από τα δεδουλευμένα Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου,

4) να προσφύγουμε στην δικαιοσύνη για ασφαλιστικά μέτρα κατά του νοσοκομείου και να γίνουν μηνύσεις για τις περικοπές δεδουλευμένων,

5) συνεχίζουμε την οργάνωση της συγκέντρωσης την Τρίτη 5/6, 1.00 μμ, οργανώνουμε συμβολική κατάληψη του γραφείου Διοικητή την Δευτέρα 4/6 και συνέντευξη τύπου, καθώς επίσης παράσταση από την 5μελή και την επιτροπή αγώνα στους διευθυντές τμημάτων για την καλύτερη οργάνωση της κινητοποίησης. Προβολή ταινίας την Τετάρτη 7/6, στο αμφιθέατρο,

6)σε συνεργασία με την επιτροπή αγώνα και το σύλλογο ειδικευομένων οργάνωση μαθημάτων με έναρξη την Παρασκευή 9/6,

7)συνεχίζουμε το συντονισμό με πρωτοβάθμια σωματεία, καλούμε συντονισμό συνελεύσεων νοσοκομείων, και είμαστε σε αγωνιστική ετοιμότητα για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις που θα προκηρυχθούν το ερχόμενο διάστημα από την ΕΓ της ΟΕΝΓΕ προκειμένου να αποσυρθεί το νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί την Δημόσια Υγεία

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΕΣΥ

Παρουσιάστηκε επιτέλους το “το έκτρωμα” που ονομάζεται Νόμος για Ανα-
βάθμιση του ΕΣΥ. Νοσηρό υποπροϊόν ανθρώπων που μάλλον έχουν σκοπό να
μεταβάλλουν τα Νοσοκομεία σε κάτεργα ιατρικού και νοσηλευτικού προσω-
πικού και συναλλαγής νόμιμης πλέον μεταξύ ασθενούς και συστήματος υγεί-
ας.
Με την κάλυψη νομοθετήματος εισάγουν την ολοήμερη λειτουργία των νο-
σοκομείων. Πως ερμηνεύουν την ολοήμερη λειτουργία των Νοσοκομείων;
1. Με τη χρησιμοποίηση του ιατρικού, νοσηλευτικού προσωπικού και
παραϊατρικού προσωπικού με αποκλειστικά εισπρακτικά κριτήρια. Θα
λειτουργεί το νοσοκομείο και θα πληρώνει ο ασθενής, το Ταμείο του
και η ασφάλειά του (ιδιωτική ή δημόσια). Το πόσο θα πληρώσει, πότε
θα πληρώσει, ποιο ταμείο θα πληρώσει και πότε δεν αναφέρεται που-
θενά. Σε ένα νοσοκομείο, όπως το δικό μας στη Ρόδο, όπου μετά βίας
καταφέρνει να λειτουργήσει στο πρωϊνό ωράριο, οι φωστήρες των Α-
θηνών και των Υπουργείων προσδοκούν να εξοντώσουν όλους τους
εργαζόμενους για να εισπράξουν. Την ίδια ώρα που ο ιδιωτικός τομέας
υγείας χρωστάει υπέρογκα ποσά στο ίδιο το κράτος, αλλά όμως απο-
λαμβάνει ιδιαίτερων προνομίων και διαφορετικού τιμολογίου κοστο-
λόγησης των ιατρικών πράξεων.
2. Τα ποσά που θα εισπράττονται θα κατατίθενται σε λογαριασμό της
αρμόδιας ΥΠΕ (Υγειονομικής Περιφέρειας) η οποία και θα τα διαχειρί-
ζεται. Δεν μας λένε με ποιο τρόπο, με ποια κριτήρια και με ποιες προ-
τεραιότητες. Με νέα υπόθεση Σπατόσημου στην Υγεία. Θα μαζεύει
λεφτά, αν ποτέ μαζέψει, το Νοσοκομείο Ρόδου, και ο κάθε Διοικητής
της Υγειονομικής Περιφέρειας να αποφασίζει (άραγε με ποια κριτήρι-
α;) που θα διατεθούν τα ποσά. Απίστευτη λογική, απίστευτο θράσος,
απίστευτος ερασιτεχνισμός, απίστευτη προχειρότητα.
3. Στο εφημεριακό κομμάτι: Καταργούνται παντελώς τα προγράμματα
εφημέρευσης τα οποία υπάρχουν μέχρι τώρα και με τα οποία εξασφα-
λιζόταν το ελάχιστα ανεκτό και ασφαλές πρόγραμμα εφημέρευσης.
Ενώ στην ουσία η Α’ Ζώνη που περιλαμβάνει τα Νοσοκομεία Αθηνών-
Θεσσαλονίκης και τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία (στα οποία οι για-
τροί δεν βρίσκουν καρέκλα να καθίσουν) παραμένουν στο απυρόβλη-
το, τα Νοσοκομεία Β’ Ζώνης, σχεδόν δηλαδή όλα τα επαρχιακά, δέχο-
νται αντί της φροντίδας και της προστασίας από την πολιτεία, έναν ά-
νευ προηγουμένου και αιτίας καταποντισμό και υποβάθμιση. Αντί
στελέχωσης και χρηματοδότησης ώστε να εξασφαλιστεί η υγεία σε πε-
ριοχές προβληματικές και γεωγραφικά μειονεκτούσες, περικόπτονται
με άγριο και απροσχημάτιστο τρόπο οι εφημερίες και αφήνονται ολό-
κληρες κλινικές και τμήματα χωρίς εφημερεύοντες για περίπου το μισό
μήνα. Και αν κάποιος αναφέρει ότι με τα έσοδα από την ολοήμερη λει-
τουργία θα καλυφθούν οι αναγκαίες εφημερίες, θα πρέπει να βγεί και
δικαιολογήσει με στοιχεία, πόσα υπολογίζονται ότι θα είναι τα υποτι-
θέμενα έσοδα, πόσα χρωστά κάθε Ταμείο σε κάθε Νοσοκομείο και πό-
τε θα εξοφληθούν αυτά τα χρέη. Όταν στο Νοσοκομείο Ρόδου, τα Τα-
μεία χρωστάνε 20.000.000 ευρώ και τα χρέη του Νοσοκομείου είναι
περίπου 85-90.000.000 ευρώ, για ποια ολοήμερη λειτουργία και για
ποια έσοδα μιλάνε οι εμπνευστές αυτού του Νόμου. Αλλά φαίνεται
απλά ότι το ενδιαφέρον από την Υγεία είναι μόνο εισπρακτικό και οι-
κονομικό. Στερείται ανθρωπιάς και σκοπού όπως ανθρωπιάς και σκο-
πού η όλη δράση κυβέρνησης και πολιτικών.
4. Και αν κάποιος επιχειρηματολογήσει ότι φταίνε και οι γιατροί για το
χάλι της Υγείας, η απάντηση είναι απλή. Διαλύστε κύριοι αυτούς που
έφαγαν. Πιάστε αυτούς που πήραν μαύρα και λερωμένα. Δεν είμαστε
όλοι ίδιοι. Εφαρμόστε αυστηρά το πόθεν και από πού έσχες στην Υγεί-
α. Και σε γιατρούς και σε πολιτικούς. Γιατί , μπορεί κάποιος να μας πει
ποιοι έφτιαξαν τις Υπουργικές Αποφάσεις που ρύθμιζαν τις τιμές σε
φάρμακα και εξωσυμβατικά υλικά; Ήταν γιατροί ή μήπως ήταν Υ-
πουργοί, Γενικοί Γραμματείς Υπουργείων και τρωκτικά των Υπουργεί-
ων; Εκεί δεν υπάρχει έρευνα και τιμωρία. Δεν γνώριζε ο Υπουργός, Γε-
νικός Γραμματέας και οι παρατρεχάμενοι ότι το Α υλικό στην Αγγλία,
στην Γαλλία κλπ κόστιζε 100 ευρώ και στη Ελλάδα με αποφάσεις τους
το κοστολογούσαν 1000 και πάνω;
5. Μετά από πολλές προσπάθειες και αγώνες κατακτήσαμε την Συλλογι-
κή Σύμβαση Εργασίας που εξασφάλιζε ένα μίνιμουμ αξιοπρεπούς απο-
τίμησης της ιατρικής εργασίας και προσφοράς. Σήμερα, με τον υπό κα-
τάθεση νόμο φτάσαμε στο εξευτελιστικό σημείο η προσφορά εργασίας
και εφημερίας να αποτιμάται σε 14 ευρώ μικτά την ώρα. Αν κάποιος
δεν το πιστεύει είναι πολύ απλό. Ας πάρει και να διαιρέσει τα 1397
ευρώ για τον Διευθυντή, τα 1280 ευρώ του Επιμελητή Α’, τα 1093 ευ-
ρώ του Επιμελητή Β και τα 878 ευρώ του ειδικευόμενου δια του 7 (ε-
φημερίες) και μετά δια του 16 (ώρες καθημερινής εφημερίας) και 24
(ώρες Σαββάτου-Κυριακής και αργιών) για να καταλάβει πόσο ακριβό-
τερα πληρώνει τον παράνομο και χωρίς αποδείξεις υδραυλικό, χτίστη,
ηλεκτρολόγο, οικιακή βοηθό που έχει πολλαπλάσιο ωρομίσθιο από
ένα γιατρό. Δεν υπάρχει η παραμικρή ασέβεια για κανένα επάγγελμα,
το αντίθετο μάλιστα, αλλά δυστυχώς μια βρύση και ένας λαμπτήρας
μπορούν εύκολα και αγοραστούν και να αντικατασταθούν. Μια ζωή
όμως στα Επείγοντα, στις Μονάδες, στο ΕΚΑΒ, στα Χειρουργεία στις
Κλινικές δεν μπορεί ούτε να αντικατασταθεί ούτε να αγοραστεί από
ένα εξουθενωμένο από όλες τις απόψεις γιατρό.
Θα πει πάλι κάποιος ότι υπάρχουν και τα φακελάκια. Υπάρχουν εκεί
που υπάρχει η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου και της αγωνίας
από κακούς συναδέλφους. Πόσα παρόμοια περιστατικά έχουν καταγ-
γελθεί για το νοσοκομείο μας; Και αν έχουν υπάρξει είναι μετρημένα
στα δάκτυλά μας. Και αν υπάρχουν τέτοιοι «συνάδελφοι» υπάρχει πά-
ντα ο τρόπος της εμπεριστατωμένης καταγγελίας. Στη ιδιωτική εκμε-
τάλλευση των Ασθενών, ποιος βγήκε να πει κάτι, να καταγγείλει κάτι;
Και αν υπήρξαν καταγγελίες , τι απόγινε τελικά; Παραδείγματα πά-
μπολλα, όπου η οικονομική ευρωστία του ιδιωτικού τομέα έκαμψε και
συνειδήσεις και δράματα και απώλειες. Ας μην αποτελεί όμως άλλοθι,
για εκείνους που με πρόσχημα το χρηματισμό ολίγων και εκλεκτών,
καταδικάζουν σε ηθική, οικονομική και επιστημονική εξαθλίωση όλους
εκείνους που δίνουν το δικό τους τίμιο και ηθικό αγώνα μέσα στα ελ-
ληνικά νοσοκομεία. Και οι οποίοι δυστυχώς για αυτούς αλλά ευτυχώς
για τον ταλαίπωρο έλληνα πολίτη αποτελούν την πραγματική εικόνα
του γιατρού.
Στο επόμενο διάστημα θα πρέπει κάποιος αρμόδιος να μας απαντήσει
με ποιο τρόπο και με ποιες εγγυήσεις θα καλυφθούν τα κενά των εφη-
μεριών στο Νοσοκομείο μας. Πως θα καλυφθούν 12 μέρες κενές εφη-
μεριών στο ΤΕΠ, στις Παθολογικές και Χειρουργικές Κλινικές, στις Μο-
νάδες , τα Χειρουργεία και τα Εργαστήρια. Πρέπει κάποιος να βγει και
να εξηγήσει και να αναλάβει την ευθύνη να λειτουργούν κλινικές που
νοσηλεύουν ασθενείς, με υπεύθυνο κλινικής τον ειδικευόμενο και τον
ειδικευμένο γιατρό στο σπίτι του γιατί έτσι αποφάσισε το Υπουργείο.
Πρέπει ο Διοικητής και το Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου να
βγουν και να πουν πως σκέφτονται να αναπληρώσουν τα κενά των ε-
φημεριών. Πρέπει να βγουν και δηλώσουν ευθαρσώς και με επιχειρή-
ματα αν μπορούν να βρουν τους πόρους για λειτουργήσει το Νοσοκο-
μείο. Αν μπορούν να εγγυηθούν ότι τα έσοδα από την ολοήμερη λει-
τουργία του Νοσοκομείου Ρόδου θα διατεθούν για τις ανάγκες του
Νοσοκομείου Ρόδου.
Πρέπει οι εκλεγμένοι και διορισμένοι συμπολίτες μας σε καίρια πόστα,
να δώσουν την δική τους απάντηση στα νέα προβλήματα που προκα-
λεί αυτό το νομοθέτημα που μάλλον με επικήδειο λόγο μοιάζει.
Δεν αποτιμάται η Υγεία κύριοι με λογιστικές πράξεις. Εσείς την κατα-
ντήσατε εκεί, εσείς είστε υποχρεωμένοι να την διασφαλίσετε. Αν υ-
πάρχουν επίορκοι γιατροί μπορείτε να κάνετε άνετα εκείνο που προ-
βλέπεται. Τι θα κάνετε όμως αν υπάρχουν επίορκοι, άσχετοι και επι-
κίνδυνοι που έχουν φιλοδοξία να καταστρέψουν ότι με κόπο προσπα-
θούν γιατροί και νοσηλευτές να διατηρήσουν στη ζωή;
Γιώργος Τριάντος,
Χειρουργός, Διευθυντής ΕΣΥ ΓΝ Ρόδου
Εκπρόσωπος Νοσοκομειακών Γιατρών στην ΟΕΝΓΕ
(απο το www.ygeianet.gr)

ΑΜΦΙΒΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ



ΠΑΡ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ(ΛΟΓΩ ΛΗΞΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ) ΚΑΙ ΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ , Η ΣΥΜΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ , ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΙΘΕΤΑΙ ΣΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΗΑ ΤΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΑΔΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΟΒΑΡΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ. (ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ)

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ

Δρ. ΜΙΧΑΗΛ Δ. ΜΙΧΑΗΛ
Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω
Κυρίλλου Λουκάρεως 55, 11475 Αθήνα, τηλ.: 210 - 6444473, fax: 210 - 6454904,
e-mail: mihailm@otenet.gr
1
Αθήνα, 27 Ιουνίου 2010
Προς
Ο.Ε.Ν.Γ.Ε.
Υπόψη Προέδρου κ. Δημ. Βαρνάβα
Γνωμοδοτικό Σημείωμα
1. Στο υπό κατάθεση Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής
Αλληλεγγύης "Για την αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας", μεταξύ
των άλλων ζητημάτων που αυτό πραγματεύεται, είναι και οι προτεινόμενες
νέες ρυθμίσεις για τις εφημερίες.
Το σχετικό Ενημερωτικό Σημείωμα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής
Αλληλεγγύης για το ζήτημα αυτό αναφέρει τα εξής:
«Με στόχο ένα ασφαλές και σταθερό σύστημα εφημεριών, που να ανταποκρί-
νεται στις ανάγκες των Νοσοκομείων, θεσπίζεται μηνιαία αποζημίωση για
πραγματοποιηθείσες εφημερίες για κάθε Ιατρό, για ένα σταθερά προβλεπόμενο
αριθμό υποχρεωτικών εφημεριών ανά μήνα.
Προβλέπεται η δυνατότητα πραγματοποίησης επιπλέον εφημεριών εφ’ όσον
διαπιστώνεται επιτακτική ανάγκη, η αμοιβή των οποίων θα καλύπτεται από τα
έσοδα των Νοσοκομείων».
Με τη προτεινόμενη νέα ρύθμιση, που επί της ουσίας αποτελεί "επιδοματο-
ποίηση" των εφημεριών, επιχειρείται η δημιουργία ενός πλαισίου κανόνων,
που αντιβαίνουν τόσο στη κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας και το
Ν.3754/2009 όσο και σε όλους τους από συστάσεως του Εθνικού
Συστήματος Υγείας Νόμους.
2
2. Η αμοιβή των εφημεριών αποτελεί αμοιβή υπερωριακής εργασίας, λόγω δε
της τακτικότητάς της, αποτελεί μισθό (βλ.ΟλΑΠ39/2002) και θα πρέπει να
ενσωματώνεται στις βασικές αποδοχές των Ιατρών (ειδικευμένων και
ειδικευόμενων). Αυτό δε, διότι οι εφημερίες είναι τακτικώς παρεχόμενη
εργασία, αφού οι Ιατροί κλάδου Ε.Σ.Υ. παγίως συμ-μετέχουν στα
προγράμματα εφημεριών (ενεργών, μικτών και ετοιμότητας). Γι’ αυτό και η
αμοιβή τους θα πρέπει να εντάσσεται στις βασικές αποδοχές, χωρίς, όμως, να
αναιρείται η αυτοτέλεια των εφημεριών ούτε να εμποδίζεται η εφαρμογή
ειδικών κανόνων προσδιορισμού της αμοιβής τους. Οι υπηρεσίες εφημεριών
είναι υπηρεσίες υπερωριών και παρά το γεγονός ότι η αμοιβή τους είναι,
ουσιαστικά, στοιχείο των βασικών αποδοχών, ο προσδιορισμός της αμοιβής
τους θα πρέπει να ακολουθεί τους κανόνες υπολογισμού της αμοιβής της
υπερωριακής εργασίας.
Θα πρέπει δε εδώ να επισημάνουμε, ότι κρίσιμο ζήτημα κάθε φορά δεν είναι
η ονομασία που δίδει ο Νόμος σε μια παροχή, εάν δηλαδή αυτή ονομάζεται
επίδομα, αλλά ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός της παροχής αυτής. Έτσι, εάν
μια παροχή έχει ως αιτία τη τακτική παροχή υπηρεσιών καθ’ υπέρβαση του
κανονικού ωραρίου και δεν δίδεται για κάποιο ειδικό σκοπό, τότε ο νομικός
χαρακτηρισμός της ως επιδόματος από το νομοθέτη δεν δεσμεύει τα
Δικαστήρια, που θα προχωρήσουν στον ορθό νομικό χαρακτηρισμό στον
οποίο έχει προβεί ο νομοθέτης (από τις πιο πρόσφατες Αποφάσεις για την
ελευθερία του Δικαστηρίου να προβαίνει στον ορθό νομικό χαρακτηρισμό,
αγνοώντας τον εκ του Νόμου ψευδή ή εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό,
βλ.ΟλΑΠ18/2006)1.
1 Βλ. Γνωμοδότηση της 22-03-2010 του Καθηγητού Εργατικού Δικαίου στο Τμήμα Νομικής της Σχολής
Ν.Ο.Π.Ε. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Άρι Καζάκου, σελ.4 και 5.
Δρ. ΜΙΧΑΗΛ Δ. ΜΙΧΑΗΛ
Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω
Κυρίλλου Λουκάρεως 55, 11475 Αθήνα, τηλ.: 210 - 6444473, fax: 210 - 6454904,
e-mail: mihailm@otenet.gr
3
3. Περαιτέρω, η επιχειρούμενη "επιδοματοποίηση" των εφημεριών και με
δεδομένο ότι οι εφημερίες συνιστούν το 50% περίπου του συνόλου των
μηνιαίων αποδοχών των Ιατρών, θα επιφέρει έτι περαιτέρω μείωση του
συνόλου των μηνιαίων αποδοχών τους, εφόσον με το Σχέδιο Νόμου
θεσπίζεται μηνιαία αποζημίωση για πραγματοποιηθείσες εφημερίες για κάθε
Ιατρό, για ένα σταθερά προβλεπόμενο αριθμό υποχρεωτικών εφημεριών ανά
μήνα(!!!)
Όπως δε γίνεται σαφές, η προβλεπόμενη σημαντική περικοπή του αριθμού
των εφημεριών και η αναγωγή της σε πάγια μηνιαία αποζημίωση,
συνδυαζόμενη με τις ήδη σοβαρές μειώσεις του βασικού μισθού των Ιατρών,
θα πλήξει υπέρμετρα τους Ιατρούς και θα επιδεινώσει δραματικά την ήδη
τραγική εισοδηματική τους κατάσταση, ως συνέπεια των μέτρων που έχουν
ληφθεί για την αντιμετώπιση της παρούσας οικονομικής συγκυρίας, πέραν,
ασφαλώς, του πλήγματος που θα δεχθεί και η αξιούμενη εύρυθμη και
ασφαλής λειτουργία των υπηρεσιών υγείας των Δημόσιων Νοσοκομείων.
Δεν είναι δυνατόν η αποζημίωση για τις εφημερίες να χαρακτηρισθεί ως
επίδομα, καθόσον η εφημερία είναι υπερωριακή απασχόληση,
διαφοροποιούμενη ως προς το τύπο (ενεργής, μικτή, ετοιμότητας), τον
αριθμό, τη χρονική διάρκεια (εργάσιμη, αργία, εξαιρέσιμη), το ύψος της
αποζημίωσης (ανά τύπο εφημερίας), τη συχνότητα πραγματοποίησης και
αυτό σε συνδυασμό με τις επιτακτικές ανάγκες εύρυθμης και ασφαλούς
λειτουργίας των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας.
Εξάλλου, η εφημερία, ως χρόνος υπερωριακής απασχόλησης, αποτελεί μέρος
του μισθού, δηλαδή στοιχείο των βασικών αποδοχών του Ιατρού, ως
τακτικώς παρεχόμενη εργασία, συνδυαζόμενη δε με το σύνολο των ως άνω
4
παρατιθέμενων διαφοροποιήσεων (ποιοτικών και ποσοτικών), σαφώς αντι-
διαστέλλεται εννοιολογικά από το επίδομα, ήτοι τη πάγια μηνιαία παροχή.
Από τις ανωτέρω επισημάνσεις παρέπεται, ότι η ενδεχόμενη θέσπιση
μηνιαίας αποζημίωσης για πραγματοποιηθείσες εφημερίες για κάθε Ιατρό,
για ένα σταθερά προβλεπόμενο αριθμό υποχρεωτικών εφημεριών ανά μήνα
με τη μορφή επιδόματος, θα οδηγήσει νομοτελιακά στην ολοσχερή
κατάρρευση του συστήματος εφημέρευσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Δρ Μιχαήλ Δ. Μιχαήλ
Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

ΑΡΣΙ : ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΌ Α.Ρ.Σ.Ι. 1-7-2010

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΌ Α.Ρ.Σ.Ι. 1-7-2010
ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ : ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΔΝΤ, ΤΩΝ «ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ» ΚΑΙ ΤΩΝ «ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΩΝ» …
Ανακοινώθηκε σήμερα το ν/σχ Ξενογιαννακοπούλου στην τελική (κατ’άρθρο) μορφή, όπως υποβλήθηκε στο υπουργικό συμβούλιο.
Το τελικό κείμενο είναι ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ από το τελευταίο προσχέδιο που είχε ανακοινώσει το υπουργείο.
-Στην επέκταση του θεσμού των ιδιωτικών απογευματινών ιατρείων ΘΑ… «ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ» οι εξεταζόμενοι από τις τσέπες τους, και όχι μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία.
-Γίνεται σαφές ότι οι εφημερίες πέραν των προβλεπομένων (7 για ειδικευόμενους σε όλες τις ζώνες, 4+2 για επιμελητές και 3+3 για διευθυντές στην Α΄ζώνη κλπ) πιθανότατα ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ … ΠΟΤΕ.
-Σχεδόν το 1/3 του κειμένου με …χειρουργική νομοθετική ακρίβεια αφιερώνεται στην κατοχύρωση των προνομίων και της φεουδαρχικής εξουσίας των συντονιστών διευθυντών. Και στο θεσμικό μέρος η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΑΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΠΑΤΟ.
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΣΕ ΑΘΗΝΑ – ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΜΕΣΑ.

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

ΟΛΟ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΥ


ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ : ΜΕ ΠΟΙΟ ΝΟΜΟ;

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΟΕΝΓΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΑΡΝΑΒΑ: Για τη διαφθορά στο ΕΣΥ και το «πόθεν έσχες» των γιατρών

ΔΗΛΩΣΗ
Για τη διαφθορά στο ΕΣΥ και το «πόθεν έσχες» των γιατρών
Είναι γνωστό από επίσημες μελέτες πως η διαφθορά στο δημόσιο σύστημα
υγείας αποτιμάται σε ιλιγγιώδη ποσά. Δυστυχώς, και παρά τις κορώνες που
εκτοξεύει η σημερινή κυβέρνηση, στο ζήτημα της διαφθοράς ακολουθεί την
πεπατημένη και αντί να διώξει τους διεφθαρμένους προσπαθεί να δείξει
πυγμή στους έντιμους γιατρούς που ζουν από το μισθό και τις εφημερίες
τους.
Είναι χαρακτηριστικό το εξής γεγονός: εδώ και ένα μήνα η ΟΕΝΓΕ έχει ζητήσει
από τους υπουργούς Οικονομικών και Υγείας να κινήσουν διαδικασίες πόθεν
έσχες για όλους τους γιατρούς ΕΣΥ.
Αντίδραση μηδέν!
Στις 23 Ιουνίου το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ επανήλθε τονίζοντας:
«Εκπροσωπώντας αποκλειστικά και μόνο τους γιατρούς που εργάζονται
ανιδιοτελώς και ζουν με αξιοπρέπεια από το μισθό τους και όχι αυτούς
που εκμεταλλεύονται το ΕΣΥ και τον ασθενή για προσωπικό όφελος, απαι-
τούμε την πλήρη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων που αφορούν διαπλοκή
και δωροδοκία νοσοκομειακών γιατρών από εταιρείες ιατρικού εξοπλισμού
και υγειονομικού υλικού. Το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ απαιτεί την άμεση
θεσμοθέτηση του πόθεν έσχες για όλους τους γιατρούς και άλλους υπαλλή-
λους του ΕΣΥ που κατέχουν θέσεις ευθύνης στο σύστημα και προβληματίζε-
ται για την ιδιαίτερα νωθρή αντίδραση των συναρμόδιων υπουργείων στο αί-
τημα που υποβάλαμε. Πιθανόν εξυπηρετεί την κυβέρνηση να επικρέμαται επί
δικαίων και αδίκων η απειλή της συλλογικής ευθύνης, πράγμα απαράδεκτο
για τον κλάδο αλλά και το σύστημα υγείας συνολικά».
Προσπαθώντας να διερευνήσουμε πού βρίσκεται επιτέλους το ζήτημα εφαρ-
μογής του πόθεν έσχες διαπιστώσαμε έκπληκτοι ότι η πολιτική ηγεσία του
Υπουργείου Οικονομικών δεν έχει καν έχει επιληφθεί μέχρι στιγμής.
Ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου είναι υπόλογος απέναντι
στην ελληνική κοινωνία, διότι με τη συμπεριφορά του υποθάλπει τα φαι-
νόμενα διαφθοράς. Είναι ανεπίτρεπτο ο κ. Παπακωνσταντίνου να περικόπτει
διαρκώς εφημερίες και υπηρεσίες υγείας προς τους πολίτες και ταυτοχρόνως
ν΄ αδιαφορεί επιδεικτικά για την τεράστια αφαίμαξη πόρων, η οποία θα μπο-
ρούσε να βελτιώσει θεαματικά το ΕΣΥ.
Θεσσαλονίκη 30 Ιουνίου 2010
Δημήτρης Βαρνάβας
Πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

ΕΕ- Ιδιωτικοποιούν τον δημόσιο τομέα

Την... ιδιωτικοποίηση του δημόσιου τομέα, στο πλαίσιο ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, προωθούν οι Βρυξέλλες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, την ίδια ώρα που η Κομισιόν ετοιμάζεται να ανακοινώσει- στις 30 Ιουνίου- μια σειρά από δείκτες που θα μετρούν τις επιδόσεις κάθε χώρας στον τομέα της ανταγωνιστικότητας.

Το εγχείρημα θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο, με τις αποφάσεις για την οικονομική διακυβέρνησηκαι θα έχει ως αποτέλεσμα ένα δεύτερο «κολάρο», πέραν του μνημονίου, για την Ελλάδα.

Το κριτήριο της ανταγωνιστικότητας, σύμφωνα και με τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής της 17ης Ιουνίου, αποκτά πλέον εξαιρετική σημασία κατά τον προληπτικό έλεγχο των προϋπολογισμών από την Κομισιόν- αντίστοιχη με αυτήν που έχουν το έλλειμμα και το δημόσιο χρέοςαλλά και κατά τη διατύπωση των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οικονομία κάθε χώρας. Οι προτάσεις αυτές μάλιστα, βάσει των εισηγήσεων που υπάρχουν στο τραπέζι ενόψει του Οκτωβρίου, θα μπορούν να αλλάζουν μόνο με ομόφωνη απόφαση του Εcofin.

Αντιπαραγωγικός. Την πρόθεση της Ενωσης να εφαρμοσθούν οι κανόνες του ιδιωτικού τομέα και στο Δημόσιο προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα αποκάλυψε πρώτος ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν- Κλοντ Τρισέ, μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο. Πηγές των Βρυξελλών επιβεβαίωσαν πως στο πλαίσιο των συζητήσεων για την οικονομική διακυβέρνηση πράγματι αυτή είναι η πρόθεση, καθώς ο δημόσιος τομέας στο σύνολό του κρίνεται ο πλέον αντιπαραγωγικός.

Πηγές από τη γενική διεύθυνση εσωτερικού ελέγχου της Κομισιόν έλεγαν πως «δεν είναι δυνατόν ο ευρωπαίος φορολογούμενος και κυρίως ο Ιταλός και ο Ελληνας να πληρώνουν φόρους, να επωμίζονται το κόστος προσαρμογής των οικονομιών τους και να μη λαμβάνουν ανταγωνιστικές υπηρεσίες από το Δημόσιο». Και με νόημα προσέθεταν ότι «ειδικά για την Ελλάδα από εδώ και στο εξής θα έρχεται και ο λογαριασμός».

Συρρίκνωση μισθών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ιδιωτικοποίηση του Δημοσίου θα επιτευχθεί μέσω της σύνδεσης αμοιβής- παραγωγικότητας. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι μισθοί θα καθορίζονται και στο Δημόσιο όπως και στον ιδιωτικό τομέα, και μάλιστα με ευελιξία, αφού δεν θα είναι δεδομένα ούτε τα ωράρια ούτε το ενιαίο της αμοιβής. Παράλληλα, θα επιδιωχθεί η μέγιστη δυνατή συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, με κατάργηση όλων των υπηρεσιών και θέσεων που κρίνονται άχρηστες ή παρωχημένες. Τέλος, θα ανοίξουν και οι υπηρεσίες, με την έννοια πως έργα που θεωρείται δεδομένο ότι πραγματοποιούνται από το Δημόσιο θα εισαχθούν σε πλαίσιο ανταγωνισμού- ή θα ιδιωτικοποιηθούν. Για παράδειγμα, ο ΟΑΕΔ μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί μερικώς ή εξ ολοκλήρου, τα Προγράμματα Διά Βίου Μάθησης μπορεί να τα διαχειρίζονται ιδιωτικοί φορείς και πάει λέγοντας.

Οι δείκτες. Την ίδια ώρα, οι άνθρωποι της Κομισιόν ετοιμάζουν τους δείκτες ανταγωνιστικότητας που θα ανακοινώσουν στις 30 Ιουνίου, με βάση τους οποίους θα κρίνονται οι επιδόσεις κάθε χώρας στον τομέα αυτό. Τέτοιοι δείκτες μπορεί να είναι το κόστος εργασίας (και κυρίως το μη μισθολογικό κόστος), το κόστος εργασίας στο Δημόσιο ως ποσοστό του ΑΕΠ, η δημόσια επένδυση στην έρευνα και τεχνολογία, το ποσοστό εργαζομένων που λαμβάνουν διά βίου μάθηση, η καινοτομία ανά περιφέρεια, η απασχόληση στην παραγωγή μέσης και υψηλής τεχνολογίας, καθώς και δείκτες που επηρεάζουν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Διπλή ορθοπεταλιά. Πηγή της Επιτροπής που ενέχεται και στην παρακολούθηση της εφαρμογής του μνημονίου από την Ελλάδα διευκρίνιζε ότι «η εκτέλεση του μνημονίου θα πρέπει να θεωρείται από τον Οκτώβριο παράλληλη διαδικασία η οποία δεν αναιρεί άλλες υποχρεώσεις της χώρας που απορρέουν από τη συμμετοχή της στην ΟΝΕ». Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα βρίσκεται στην παράδοξη θέση να κάνει... διπλή ορθοπεταλιά: από τη μία πλευρά να τηρεί τις υποχρεώσεις του μνημονίου που στοχεύουν κυρίως στη μείωση ελλείμματος και δημοσίου χρέους και από την άλλη σε μια ανηφόρα αποκατάστασης της ανταγωνιστικότητας, καθώς σχεδόν σε όλους τους δείκτες η Ελλάδα υστερεί σημαντικότατα. Εάν προστεθούν οι αλλαγές που θα πρέπει να γίνουν στη λειτουργία του Δημοσίου- και τις αντιδράσεις που αναπόφευκτα θα προκαλέσουν- μπορεί κάποιος βάσιμα να υποθέσει ότι το ούτως ή άλλως θερμό καλοκαίρι θα το διαδεχθεί ένας εξαιρετικά βαρύς χειμώνας.

Η ιδιωτικοποίηση του Δημοσίου θα επιτευχθεί μέσω της σύνδεσης αμοιβής- παραγωγικότητας

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ :LIP: Η φαντασία στην εξουσία(1)

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr
LIP είναι το όνομα μιας μάρκας ρολογιών που παράγονταν κάποτε στη γαλλική πόλη Besancon.
Ταυτόχρονα όμως είναι μια κορυφαία στιγμή για όσους συμμετείχαν στους μετά το '68 αγώνες, η οποία στη χώρα μας τουλάχιστον φαίνεται να αγνοείται, και καλό θα ήταν τώρα που μεταξύ άλλων έρχεται το τσουνάμι των μαζικών απολύσεων να γνωστοποιηθεί.

Απρίλης 1973. Η διεύθυνση της LIP ανακοινώνει στους εργαζόμενους ότι πρόκειται να προβεί σε ένα σημαντικό αριθμό απολύσεων. Η πρώτη αντίδραση των εργαζομένων ήταν να ρίξουν τους ρυθμούς με τους οποίους δούλευαν. Η δεύτερη ήταν δεκάλεπτες ανά ώρα στάσεις εργασίας, και η τρίτη και φαρμακερή για την εργοδοσία, η εφαρμογή στην πράξη του συνθήματος που είχαν αναρτήσει οι φοιτητές των Καλών Τεχνών το Μάη του 1968: «Το αφεντικό σου σ' έχει ανάγκη εσύ δεν το έχεις ανάγκη».

Οταν οι εργαζόμενοι έμαθαν ότι επρόκειτο να απολυθούν 480 από αυτούς, κατέλαβαν την επιχείρηση και απέκλεισαν στα γραφεία τους τα διευθυντικά της στελέχη. Οι αστυνομικές δυνάμεις επιτίθενται, και αφού τα σπάνε όλα, ενώ οι καταληψίες εργάτες δεν έχουν κάνει ούτε μια γρατσουνιά στον τοίχο, τα απελευθερώνουν. Αποφασίζεται από τη γενική συνέλευση σ' ένα κλίμα ενότητας των συνδικαλιστικών παρατάξεων, η συνέχιση της κατάληψης και αρχικά η μεταφορά των ρολογιών σε ασφαλές κρυφό μέρος -το οποίο μέχρι σήμερα οι παλιοί εργάτες της LIP αρνούνται να αποκαλύψουν διότι «ίσως ξαναχρειαστεί»- και η πώλησή τους, και στη συνέχεια η συνέχιση της παραγωγής με βάση την αρχή «παράγουμε, πουλάμε, πληρωνόμαστε» και αυτό δίχως αφεντικά και φυσικά το κέρδος τους.

Οι πωλήσεις που γίνονταν παράνομα με παράνομες φορτώσεις, μεταμφιέσεις με περούκες κ.λπ. είχαν τεράστια επιτυχία ακόμη και στις παραλίες. Σε μόλις έξι βδομάδες ο τζίρος αντιστοιχούσε στο 50% του συνόλου μιας ολόκληρης χρονιάς, ενώ μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία δεν κλάπηκε ούτε ένα ρολόι.

Οι πόρτες του εργοστασίου άνοιξαν για όλο τον κόσμο, ενώ πολλοί από τους επισκέπτες συμμετείχαν στις καθημερινές γενικές συνελεύσεις.

Εκτός από τη Γαλλία(2), αναπτύσσεται ένα πανευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο κίνημα συμπαράστασης(3), ενώ το σύνθημα του Γκεβάρα «ένα, δύο, τρία Βιετνάμ» παραφράζεται σε «μία, δύο, τρεις LIP». Ξεσπάνε απεργίες συμπαράστασης, γίνονται μεγάλες διαδηλώσεις, στην ίδια την Besancon διαδηλώνουν υπό βροχή 100.000. Διαδίδεται η εφημερίδα των καταληψιών «Lip -Unite» «Lip -Ενότητα», πουλιόνται χέρι χέρι τα ρολόγια, μποϊκοτάρονται οι τράπεζες που επιχείρησαν να πνίξουν την επιχείρηση...

Η αστική εξουσία, ανήσυχη από αυτήν την έκβαση και φοβούμενη τη γενίκευσή της, αποφασίζει να επέμβει δραστικά. Ο τότε πρωθυπουργός Pierre Messmer προτείνει ένα σχέδιο που προβλέπει μόνο 159 απολύσεις. Το σχέδιο απορρίπτεται από τη γενική συνέλευση και το εργοστάσιο εκκενώνεται βίαια από τις αστυνομικές δυνάμεις. Ο Messmer περιχαρής αναφωνεί «η LIP τελείωσε». Και όμως γρήγορα διαψεύδεται. Την αναλαμβάνει ένας αριστερός επιχειρηματίας ο οποίος και αποδέχεται την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων.

Αυτό δεν το ανέχονται ο τότε πρόεδρος Giscard d' Estaing που εκλέχτηκε το Μάη του 1974 και ο πρωθυπουργός Jacques Chirac. «Οι εργάτες της Lip θα πρέπει να τιμωρηθούν να είναι άνεργοι και να παραμείνουν, διαφορετικά θα ξεσηκώσουν ολόκληρο το κοινωνικό σώμα». Αυτό ήταν το σκεπτικό τους. Γι' αυτό και αποφάσισαν να δολοφονήσουν τη LIP. Πώς; Η κρατική Renault ακυρώνει μέσα σε μια μέρα όλες τις παραγγελίες της προς την LIP και έτσι την πνίγει οικονομικά.

Παρ' όλ' αυτά η ιστορία της LIP παραμένει ζωντανή και παραδειγματική, όχι τόσο για να επαναληφθεί αυτούσια, αλλά για να καταδειχτεί η δυναμική της εργατικής τάξης, η ευρηματικότητά της, η ικανότητά της να αυτοδιαχειρίζεται την παραγωγή δίχως την ύπαρξη αφεντικών, η αποτελεσματικότητα της μετωπικής της δράσης και της εμπιστοσύνης στις συλλογικές πρωτοβάθμιες πρωτοβουλίες, η αξία της εργατικής αλληλεγγύης...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ :Ενημερώνει ο ... δικομματισμός


Ενημερώνει ο ... δικομματισμός


Η δικομματική «μονοφωνία» ...καλά κρατά, στα κεντρικά δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών και το πρώτο τρίμηνο του 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία για την πολιτική πολυφωνία, που έδωσε χτες το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Τα ιδιωτικά κυρίως τηλεοπτικά κανάλια παραμερίζουν και παραβιάζουν συστηματικά την πολιτική πολυφωνία, η προβολή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μονοπωλεί τον τηλεοπτικό φακό και οι θέσεις και οι απόψεις του ΚΚΕ αποσιωπούνται.

Μάλιστα, το ΕΣΡ όπως είπε ο πρόεδρος Ι. Λασκαρίδης, αποφάσισε να μην εξετάσει κανένα κανάλι για παραβίαση της πολιτικής πολυφωνίας για το πρώτο τρίμηνο, θεωρώντας ότι επειδή βασικό θέμα της περιόδου αυτής, ήταν η οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν φυσικό να επικεντρωθούν τα κανάλια στην πολιτική της κυβέρνησης.

Ετσι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΣΡ τους μήνες Γενάρη, Φλεβάρη και Μάρτη η προβολή του δικομματισμού έφτασε κατά μέσο όρο μέχρι 81,2%. «Πρωταθλητής» στην προβολή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αναδείχτηκε ο ΣΚΑΪ με 88,3% και το STAR με 85,4%. Την ίδια στιγμή, οι απόψεις και οι θέσεις του ΚΚΕ προβλήθηκαν από τον ΣΚΑΪ μόλις κατά 3,7%. Ακολουθούν ο ΑΝΤΕΝΝΑ και το STAR δίνοντας στο ΚΚΕ μόλις το 5,1% και 5,7%, αντίστοιχα, του συνολικού χρόνου.

Στο μεταξύ, χτες επιβλήθηκαν και πρόστιμα συνολικού ύψους 71.000 ευρώ. Απ' αυτά τα 50.000 ευρώ επιβλήθηκαν στον ALPHA για τις εκπομπές «Κους κους» και «Δέστε τους», οι οποίες αναφέρονταν στα «έργα και τις ημέρες» των Αλεξανδράτου - Ντούβλη. Το ΕΣΡ θεώρησε ότι παραβιάστηκε η νομοθεσία περί προστασίας ανηλίκων, καθώς οι εκπομπές μεταδόθηκαν με εσφαλμένη σήμανση σε ώρα παιδικής τηλεθέασης.

Με 15.000 ευρώ «τιμωρήθηκε» το MEGA για το διαφημιστικό τρέιλερ «Daily Fix». Το ΕΣΡ θεώρησε ότι επειδή το εν λόγω διαφημιστικό μιλά για «δύο ώρες εξάρτηση» ότι εξοικειώνονται τα παιδιά με την έννοια της εξάρτησης. Από 3.000 ευρώ επιβλήθηκαν στο «Ράδιο Ερμιονίδα» για χρήση δύο κέντρων εκπομπής και στον «ΑΝΤΕΝΝΑ Πελοποννήσου», για χρήση διαφορετικού κέντρου εκπομπής από
κλικ στο τλιτλο της ανάρτησης για το πλήρες δημοσίευμα

Τρίτη 29 Ιουνίου 2010

Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

ΕΛΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ :ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ, ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ



* Για την αξιοπρέπειά μας.

* Επειδή είμαστε ελεύθεροι και θέλουν να μας ξανακάνουν σκλάβους.

* Για την τιμή των γερόντων μας -αυτών που έχτισαν αυτή τη χώρα απ' τον Πόλεμο κι ύστερα- και για το μέλλον των παιδιών μας.

* Απεργούμε!

* Επειδή μας έκλεψαν.

* Και διότι συνεχίζουν να μας κλέβουν.

* Και επειδή θα συνεχίσουν να μας κλέβουν.

* Επειδή πήγαν να μας φορτώσουν την ενοχή κι επειδή μας διέσυραν διεθνώς.

* Επειδή με το Μνημόνιο εγκαθίδρυσαν τη Δικτατορία των Τραπεζιτών και του Διεθνούς Κεφαλαίου, επειδή με το Μνημόνιο έθεσαν τη χώρα υπό την Κατοχή ξένου Διευθυντηρίου, επειδή με το Μνημόνιο υποθήκευσαν την περιουσία της χώρας κι επειδή πλέον η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο, απεργούμε!

* Απεργούμε

* Διότι χθες έσφαξαν τις συντάξεις, σήμερα σφάζουν και παγώνουν τους μισθούς, αύριο θα μας ζητήσουν κι άλλες (ανθρωπο)θυσίες.

* Απεργούμε, διότι έχουν κάνει κοινωνικό πραξικόπημα.

* Επειδή καταστρέφουν τη μητρότητα, επειδή στερούν από τους νέους και τις νέες την προοπτική της προκοπής και της δημιουργίας οικογένειας.

* Επειδή δεν δίνουν δίφραγκο για την Παιδεία του λαού και την Υγεία. Απεργούμε.

* Επειδή κόβουν τα φτερά της χώρας και την οδηγούν στην υπανάπτυξη και την υποτέλεια κι επειδή μας είπαν ψέματα. Απεργούμε.

* Επειδή συνεχίζουν να μας λένε ψέματα, επειδή θα συνεχίσουν να μας εξαπατούν, επειδή η διαφθορά, η σπατάλη και η διαπλοκή εξακολουθούν να θεριεύουν.

* Για όλα αυτά, και τόσα άλλα, που ο καθένας μας ως πρόσωπο κι όλοι μαζί ως τάξεις έχουμε υποστεί απ' αυτά τα ανδρείκελα των πλουσίων και Δυνατών, απεργούμε.

* ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

Για να πάρουμε τη ζωή μας πίσω...
(ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ)

«Η Δικαιοσύνη αποδεικνύεται και πάλι θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ»

Εγινε το αναμενόμενο: «Η Δικαιοσύνη αποδεικνύεται και πάλι θεραπαινίδα της σάπιας νεοφιλελεύθερης ελίτ», όπως θα έλεγε και ο σύντροφος μας, μακαρίτης πια, δικηγόρος Γ. Κουντούνας.

Απ’ ότι διαβάζουμε σε τηλεγράφημα του ΑΠΕ "Παράνομη κήρυξε το Πρωτοδικείο Πειραιά την απεργία που έχουν κηρύξει για την Τρίτη τα σωματεία ΠΕΜΕΝ και «Στέφενσων», κάνοντας δεκτή την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που είχε υποβάλει το πρωί η Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας.

Η Ένωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας θα στείλει εξώδικο προς το Λιμενικό Σώμα και τον ΟΛΠ, προκειμένου να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να λειτουργήσει ομαλά το λιμάνι την Τρίτη".

Τα δεδομένα που έχουμε μέχρι στιγμής είναι ότι οι ναυτεργάτες θα γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις δικαστικές αποφάσεις και θα απεργήσουν όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις.

Ο Γ.Μανουσογιαννάκη, πρόεδρος του ναυτεργατικού σωματείου «Στέφενσων», δήλωσε χτεςσε δημοσιογράφο του "Βήματος":

«Μην ψάχνεις τρύπα στο δεκάρικο. Επιτίθενται σε όσους στέκονται εμπόδιο στη βάρβαρη πολιτική. Είναι δυνατόν να κάνουμε πίσω; Σαν σκλάβος να αποδεχτώ; Αν στην κάθε επίθεση Πεταλωτή-Παπανδρέου υποχωρούσα, θα πήγαινα να βλέπω τηλεόραση...Δεν ταιριάζουν αυτά σε ανθρώπους που διεκδικούν». Μάλιστα για τις μηνύσεις λέει: «Ούτε κλεφτρόνι ήμουν, ούτε χασισέμπορας.Εμείς παίρναμε αποφάσεις για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των εργαζομένων όπως τα αντιλαμβανόμαστε. Δεν θα μας φοβίσουν οι μηνύσεις».

Από την άλλη ο εκπρόσωπος προπαγάνδας της κυβέρνησης Γ. Πεταλωτής απολογούμενος σε δημοσιοκαφρικό τσιράκι του εφοπλιστή Αλαφούζου προανάγγειλε ότι η απεργία των ναυτεργατών θα χτυπηθεί από τις δυνάμεις καταστολής: «θέλω να διαβεβαιώσω ότι δεν θα ξανασυμβεί αυτό, δεν θα επιτραπεί να ξανασυμβεί αυτό», είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στην τελευταία απεργία των ναυτεργατών.

Αύριο θα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μέρα. Οσοι/ες μπορούμε ας είμαστε στο λιμάνι του Πειραιά να δηλώσουμε την συμπαράσταση μας στους απεργούς.
ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Χάνονται κατακτήσεις 100 χρόνων

Κατακτήσεις 100 χρόνων, που αντανακλούν τους αγώνες των εργαζομένων από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, αναιρούνται μέσα σε λίγες μέρες υπό την πίεση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Προβλέψεις του μνημονίου γυρίζουν το χάρτη των εργατικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων έναν αιώνα πίσω. Μια ιστορική διαδρομή στις κοινωνικές κατακτήσεις αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές:

1 Τα πρώτα δείγματα εργατικής νομοθεσίας δίνονται αμέσως μετά την οικονομική και πολιτική κρίση και το κίνημα 1909. Τότε καθιερώθηκε η αργία της Κυριακής και ορισμένων εορτών. Τα θεμέλια της εργατικής νομοθεσίας τέθηκαν από τις κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων του Ελ. Βενιζέλου από το 1911 έως το 1920. Ο συνδικαλισμός, κατά τα πρότυπα των αναπτυγμένων βιομηχανικά χωρών, αναγνωρίστηκε ως αναγκαία συνθήκη για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Με βάση την αντίληψη αυτή το Σύνταγμα του 1911 θέσπισε ένα φιλελεύθερο πλαίσιο λειτουργίας των εργατικών σωματείων και τη μονιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων. Στις μελέτες του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για την κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας (Γ. Κουζής, Δ. Κατσορίδας, Ν. Παλαιολόγος), στο αρχείο των νομικών τους υπηρεσιών και στις μελέτες που έχουν υποβάλει εργατολόγοι (Α. Καζάκος, Δ. Τραυλός-Τζανετάτος, Α. Μητρόπουλος, Τ. Πετρόπουλος κ.ά.) αποτυπώνονται οι κρίσιμες καμπές της εργατικής πολιτικής.

2 Το 1920 νομοθετείται η εργάσιμη ημέρα των 8 ωρών που εφαρμόστηκε πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1924, αρχικά για τους τυπογράφους της Αθήνας και τους μεταλλωρύχους του Λαυρίου. Σταδιακά μέχρι το 1936 καθιερώνεται σε όλους τους χώρους εργασίας, εκτός από τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Σήμερα ξαναγυρίζουμε στην ελαστική εργασία.

3 Το 1920 ψηφίζεται και ο νόμος 2112 περί «καταγγελίας συμβάσεων υπαλλήλων, εργατών, υπηρετών» που ορίζει το χρόνο προειδοποίησης και το ποσό αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης και έκτοτε ίσχυε μέχρι τώρα χωρίς καμία αλλαγή. Με τις ρυθμίσεις αυτές αμβλύνθηκαν οι συγκρούσεις και παράλληλα εισήχθη η πρακτική των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τα συνδικάτα και τις εργοδοτικές ενώσεις για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και τις αμοιβές.

Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας το «συμβούλιο για την εργασία και την κοινωνική πρόνοια» με τη συμμετοχή των συνδικάτων και των εργοδοτικών οργανώσεων, αν και στην πορεία φάνηκε πως ο ρόλος του ήταν περισσότερο συμβολικός. Ιδιαίτερη θέση στο νομοθετικό έργο της περιόδου αυτής κατέχει η ρύθμιση της εργασίας των γυναικών και των παιδιών. Στις εκθέσεις του σώματος επιθεωρητών, που ιδρύθηκε το 1912.

4 Το κόστος εργασίας υπολογιζόταν γύρω στο 20 με 25% του συνολικού κόστους παραγωγής, το χαμηλότερο σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπως αναφέρεται σε μελέτη του Ξ. Ζολώτα (1926), ως αποτέλεσμα της υπερπροσφοράς ανειδίκευτης εργασίας και της ανεξέλεγκτης εργασίας γυναικών και παιδιών. Ηταν τόσο χαμηλά τα ημερομίσθια ώστε να εγείρεται το ερώτημα μήπως τελικά αποτέλεσαν αντικίνητρο εκσυγχρονισμού της παραγωγής.

5 Την περίοδο του Μεσοπολέμου μπαίνουν και οι βάσεις για την κοινωνική ασφάλιση. Το 1922 ψηφίζεται ο νόμος περί «υποχρεωτικής ασφάλισης εργατών και υπαλλήλων» και το 1934 ο νόμος περί «ενιαίας κοινωνικής ασφαλίσεως». Ο νόμος αρχίζει να εφαρμόζεται τον Σεπτέμβριο του 1936, επί Ι. Μεταξά, με την ίδρυση του ΙΚΑ, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα δοκιμάστηκε η εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές με αποκορύφωμα την αιματηρή καταστολή της εργατικής εξέγερσης της Θεσσαλονίκης. Λίγους μήνες μετά, την 4η Αυγούστου 1936, επιβάλλεται η δικτατορία, μία ημέρα πριν από τη γενική απεργία των συνδικάτων.

6 Μετά τον πόλεμο ιδρύεται υπουργείο Εργασίας και το Ταμείο Ανεργίας (1946), για να απορροφηθούν οι κοινωνικοί κραδασμοί και να περιοριστεί η επιρροή των αριστερών σωματείων. Τίθεται ξανά σε εφαρμογή το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων, κρατώντας πάντως η κυβέρνηση τον τελευταίο λόγο στη ρύθμιση των κατώτατων μισθών.

7 Οι εργατικές κινητοποιήσεις τη διετία 1964-65 φέρνουν την Ελλάδα πρώτη σε απεργίες σε όλο τον κόσμο. Οι διεκδικήσεις της περιόδου εκείνης έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των μισθών κατά 31,6% στην τριετία, την καθιέρωση του επιδόματος αδείας, καθώς και το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας σε αρκετούς κλάδους, τη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης σε πολλά επαγγέλματα που χαρακτηρίστηκαν βαρέα και ανθυγιεινά ενώ με νόμο καθιερώνεται η 1η Μαΐου ως αργία.

8 Η χούντα διαλύει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και διορίζει στα συνδικαλιστικά όργανα ανθρώπους προσκείμενους στο καθεστώς.

9 Μετά το 1974 με την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή επανέρχονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.

10 Με το νόμο 1264/1982 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καταργεί το ν.330 της κυβέρνησης Καραμανλή για το λοκ-άουτ. Ακολούθησε η ψήφιση του νόμου για τον έλεγχο των ομαδικών απολύσεων (1387/1983), με τον οποίο τέθηκαν τα όρια που ισχύουν και σήμερα. Παράλληλα με τις συλλογικές συμβάσεις, που ορίζουν τους βασικούς μισθούς και τα μίνιμουμ ημερομίσθια, θεσμοθετούνται οι κλαδικές συμβάσεις με βελτιωμένες αμοιβές και παροχές για τους εργαζόμενους των βαρέων και ανθυγιεινών και των δημόσιων επιχειρήσεων.

Προσλήψεις στις ΔΕΚΟ

Επίσης, εισάγονται ευνοϊκές ρυθμίσεις για τις μητέρες, τους πολύτεκνους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες και κοινωνικά κριτήρια με μοριοδότηση στις προσλήψεις δημόσιων υπαλλήλων και εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.

11 Το φθινόπωρο του 1985 το σταθεροποιητικό πρόγραμμα της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου προκαλεί τη σφοδρή αντίδραση των συνδικάτων. Στις 11 Οκτωβρίου ανακοινώνεται υποτίμηση της δραχμής κατά 15%, περιορισμός της ΑΤΑ, περικοπές επιδομάτων και αυξήσεις τιμολογίων των δημόσιων οργανισμών.

Στις 19 Οκτωβρίου δημοσιεύεται το ΠΔ με το οποίο απαγορεύονται μισθολογικές αυξήσεις πάνω από την εισοδηματική πολιτική της κυβέρνησης.

12 Το 1990 με το νόμο 1876 της οικουμενικής κυβέρνησης για τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα, θεσπίζεται ο μηχανισμός μεσολάβησης και διαιτησίας (ΟΜΕΔ) που δίνει στους εργαζόμενους το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, ως έκφραση ενός κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού συμβολαίου.

Ολα αυτά λοιπόν που κατοχυρώθηκαν βήμα βήμα σε διάρκεια 100 χρόνων σήμερα κατεδαφίζονται με συνοπτικές διαδικασίες.

Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ

Δικαστικό μπλόκο και στο εργασιακό

Αντίθετες με το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις είναι οι παρεμβάσεις, σύμφωνα με μέλη των ανώτατων δικαστηρίων

Κόκκινη κάρτα και στις εργασιακές ανατροπές, που ετοιμάζει η κυβέρνηση, βγάζουν -σύμφωνα με πληροφορίες- δικαστικοί λειτουργοί, προειδοποιώντας ότι αρκετές από τις κυοφορούμενες ρυθμίσεις θα κινδυνεύσουν να καταπέσουν καθώς εμφανίζονται να είναι αντίθετες στο Σύνταγμα, σε διεθνείς συμβάσεις και στη νομολογία ελληνικών και κυρίως ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Η ταυτόχρονη σημαντική υποβάθμιση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα έχει προβληματίσει ιδιαίτερα την τρίτη εξουσία, καθώς μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα λίγων μηνών η πολιτεία φαίνεται να υποχωρεί δραστικά απέναντι στην υποχρέωσή της να στηρίξει το κοινωνικό κράτος δικαίου και να εγγυηθεί την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως της εργασίας και της κοινωνικής ασφάλισης.

Αν και αρχικά η δικαιοσύνη έδειχνε πρόθυμη να επιδείξει μεγάλη ανοχή απέναντι στη συρρίκνωση δικαιωμάτων με την επίκληση της εξαιρετικά κρίσιμης δημοσιονομικής κατάστασης, σύμφωνα με πληροφορίες, τις τελευταίες εβδομάδες διατυπώνεται ένας διαφορετικός προβληματισμός και υπάρχει μια αναστροφή κλίματος απέναντι στη διαπίστωση ότι επιχειρείται πολύ μεγάλη υποβάθμιση δικαιωμάτων που μπορεί να οδηγήσει σε δοκιμασία τον κοινωνικό ιστό.

«Μονόπλευρα μέτρα»

Διατυπώνονται, μάλιστα, ολοένα και περισσότερο δικαστικές επιφυλάξεις για τη μονόπλευρη προώθηση μέτρων σε βάρος των πολλών (εργαζομένων, ασφαλισμένων, συνταξιούχων), χωρίς να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας και χωρίς να διασφαλίζεται η αναζήτηση αναγκαίων πόρων και προς άλλες πλευρές, οικονομικά ισχυρότερες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, επισημάνθηκε από δικαστικούς λειτουργούς -και σε «κεκλεισμένων των θυρών» συνεδρίαση- ότι η κυβέρνηση όφειλε πρώτα απ’ όλα να έχει κινήσει τις απαιτούμενες διαδικασίες για να αναζητήσει την επιστροφή μεγάλων κονδυλίων με την κίνηση καταλογισμού όλων εκείνων των ποσών με τα οποία οι εμπλεκόμενοι σε μεγάλα σκάνδαλα ζημίωσαν το Δημόσιο (Βατοπεδί, ομόλογα, Siemens κλπ.).

Βλέπουν τσουνάμι προσφυγών για τα μέτρα

Δικαστικοί λειτουργοί επισημαίνουν ότι η υιοθέτηση τέτοιων μέτρων θα προκαλέσει «τσουνάμι» προσφυγών και θα διαπιστωθεί -πιθανώς μετά από την πάροδο λίγων ετών- ότι οι νέες ρυθμίσεις παραβιάζουν το Σύνταγμα ή τη νομολογία ευρωπαϊκών και ελληνικών δικαστηρίων.

  • Για την προσπάθεια να καταργηθεί το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία εφόσον οι δύο πλευρές δεν μπορούν να συμφωνήσουν)επισημαίνεται ότι δεν προκύπτει καμία ανάγκη νομοθετικής τροποποίησης από το Μνημόνιο. Η τροποποίηση γίνεται στη λογική της απαξίωσης του ΟΜΕΔ, κάτι που είχε ξεκινήσει πριν από μερικά χρόνια από την εργοδοτική πλευρά, αποδίδοντας τη μομφή ότι οι θέσεις του καταλήγουν να υπερασπίζονται κυρίως τις θέσεις των εργαζομένων.

Ωστόσο, δικαστικοί κύκλοι υπογραμμίζουν ότι η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με ομόφωνη απόφασή της (36-0 ψήφοι) είχε αποκρούσει την προσπάθεια απαξίωσης γενικά του ΟΜΕΔ, αλλά και της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, κρίνοντας (25/04) ότι το όλο σύστημα είναι σύμφωνο με τις συνταγματικές διατάξεις για την ισότητα, την εργασία κλπ. Είχε, μάλιστα, επισημανθεί ότι η επίμαχη ρύθμιση (που τώρα επιχειρείται να καταργηθεί, με κίνδυνο να οδηγήσει στην ανάδειξη των ατομικών συμβάσεων ή στο «πάγωμα» δικαιωμάτων και αποδοχών) εναρμονίζεται πλήρως και με διεθνείς συνθήκες, αφού επιδιώκει την ειρηνική επίλυση των συλλογικών διαφορών σε κλίμα συμφιλίωσης, χωρίς οξύτητες και πιέσεις.

  • Για τον υπερδιπλασιασμό του ποσοστού ομαδικών απολύσεων (από 2 σε 5%) επισημαίνεται ότι η ελληνική, και η ευρωπαϊκή, νομολογία είχε κατ’ επανάληψη αποδεχθεί τη συνταγματικότητα και νομιμότητα του ισχύοντος συστήματος, αλλά και του ποσοστού 2%.

Δεν θα περνούσε από το ΣτΕ το Προεδρικό

Σύμφωνα με πληροφορίες, εάν το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος περνούσε από την επεξεργασία της Ολομέλειας Διαταγμάτων του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν θα έβγαινε αλώβητο, καθώς είχαν εντοπιστεί διάφορα προβλήματα με τη δημοσιοποίηση του περιεχομένου του. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, είχαν διατυπωθεί προβληματισμοί κατά πόσον τέτοιου είδους ρυθμίσεις μπορούσαν να περάσουν με ΠΔ, καθώς τροποποιούσαν διατάξεις νόμων και θα μπορούσε να προκληθεί νομική εμπλοκή εν όψει του τρόπου νομοθέτησης που θεσπίζει το Σύνταγμα.

Δεν αποκλείεται, μάλιστα, η κυβερνητική μεταστροφή, με την αποφυγή του ΣτΕ και την επιλογή προώθησης των διατάξεων με νομοσχέδιο στη Βουλή, να οφείλεται στο γεγονός ότι είχαν πάρει «μήνυμα» για πιθανό «μπλόκο». Δικαστικοί κύκλοι και από τα τρία ανώτατα δικαστήρια δεν έκρυβαν τον προβληματισμό και την ανησυχία τους για το γεγονός ότι με την επίκληση του Μνημονίου και της κακής δημοσιονομικής κατάστασης επιχειρείται να τροποποιηθεί νομικό πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων που είχε θεσπιστεί εδώ και 90 χρόνια επί Ελ. Βενιζέλου (ν. 2112/20), αλλά και το 1959 ή το νομοθετικό πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της διαιτησίας (ν. 1876/90), ένα από τα ελάχιστα νομοθετήματα που είχε τότε την οικουμενική στήριξη του Κοινοβουλίου, αλλά και των εκπροσώπων της εργοδοσίας και των εργαζομένων.

Για τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης με συρρίκνωση του χρόνου προειδοποίησης, παρά τις οριακές βελτιώσεις που εξαγγέλθηκαν κατά 1-2 μόλις μήνες, οι νέες ρυθμίσεις είναι σαφές ότι επιχειρούν να καταστήσουν ελκυστικότερες και ευκολότερες τις απολύσεις σε ηλικίες μεγαλύτερες, βοηθώντας τον εργοδότη να απαλλαγεί από εργαζομένους (που λόγω ηλικίας, προϋπηρεσίας, οικογενειακών επιδομάτων κλπ.) έχουν υψηλότερες αμοιβές. Ετσι, αντί η σχετική νομοθεσία να εξακολουθεί να έχει προστατευτικό για τον εργαζόμενο χαρακτήρα, δημιουργεί... κίνητρα για την απόλυση (45άρηδων - 55άρηδων) προκειμένου να γίνεται αντικατάσταση με άλλους φθηνότερους, όπως τους νέους των νέων κατώτατων ορίων αμοιβής, που υπολείπονται των 600 ευρώ.

Δικαστικοί κύκλοι επισημαίνουν τον κίνδυνο να δημιουργηθούν στρατιές ανέργων γονέων αυτής της ηλικίας, αφού και ο εργοδότης δεν θα θέλει να συμμετέχει στη διαδικασία αυτασφάλισης του εργαζόμενου, επιλέγοντας να τον απομακρύνει πριν από το 55ο έτος, ενώ ο απολυόμενος σε αυτή την ηλικία είναι πολύ δύσκολο να ξαναβρεί εργασία (και, μάλιστα, αμειβόμενος στο νόμιμο ύψος των αποδοχών που αντιστοιχούν στην προϋπηρεσία του), με συνέπεια να καθίσταται αδύνατη η συμπλήρωση της απαιτούμενης 35ετίας ή και 40ετίας για τη συνταξιοδότηση.

Δικαστικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι ανάχωμα στην εφιαλτική αυτή προοπτική μπορεί να αποτελέσει η νομολογία του Αρείου Πάγου που απαιτεί να τηρούνται κοινωνικά κριτήρια όταν οι εργοδότες απολύουν για οικονομικοτεχνικούς λόγους που αφορούν τη λειτουργία των επιχειρήσεων. Ετσι, κατά τους δικαστές, κατά την επιλογή των απολυομένων πρέπει να εκτιμάται όχι μόνο η ικανότητα και η υπηρεσιακή απόδοση, αλλά και να προστατεύονται οι αρχαιότεροι σε υπηρεσία και ηλικία, όσοι έχουν μεγαλύτερες οικογενειακές υποχρεώσεις, αλλά και να συνεκτιμάται το κατά πόσον ο απολυόμενος μπορεί (λόγω ηλικίας) να ξαναβρεί άλλη εργασία.

Αν δεν συντρέχουν αυτά τα στοιχεία, η απόλυση μπορεί να ακυρώνεται ως καταχρηστική, όταν καταστεί δυνατόν όμως να εκδικαστεί η υπόθεση, καθώς σήμερα τέτοιες υποθέσεις προσδιορίζονται να δικαστούν με καθυστέρηση 1-2 ετών... Αξιοσημείωτη είναι η προειδοποίηση ότι η υποβάθμιση των αποζημιώσεων των ήδη εργαζομένων που απολύονται μπορεί να κριθεί δικαστικά ότι παραβιάζει τα περιουσιακά δικαιώματα όπως προστατεύονται από το 1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

ΕΘΝΟΣ : «Πωλείται η Ελλάς»

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ «E» 26/6


Διεθνής διασυρμός. Η Ελλάδα λοιδορείται με πρωτοφανή τρόπο από τους ξένους «εταίρους» και «συμμάχους». Μετά τους Γερμανούς πολιτικούς του κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού, που είχαν ζητήσει δημοσίως να πουλήσει η Ελλάδα κάνα δυο νησιά της για να ξεχρεώσει και τον γερμανικό Τύπο που μας χλεύαζε καλώντας μας να εκχωρήσουμε μέχρι και τον... Παρθενώνα, στο χορό μπήκαν αυτή την εβδομάδα και αμερικανικές και βρετανικές εφημερίδες. Οι μεν μας προτείνουν να νοικιάσουμε ελληνικά εδάφη σε ξένους, οι δε «αποκαλύπτουν» ότι έχει δήθεν αρχίσει η διαδικασία εκποίησης και ελληνικά νησιά έχουν ήδη βγει στο σφυρί!

Στάζει φαρμάκι το «ρεπορτάζ» της εφημερίδας: «Γερμανοί πολιτικοί κάλεσαν την Ελλάδα να αρχίσει να πουλάει νησιά, ιστορικά κτίρια και έργα τέχνης. Τώρα φαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση έλαβε υπόψη της τις απαιτήσεις τους» γράφει σαρκαστικά και με κάθε σοβαροφάνεια. «Η Ελλάδα ετοιμάζεται τώρα να πουλήσει ή να προσφέρει για μακροχρόνια μίσθωση μερικά από τα 6.000 ηλιόλουστα νησιά της σε μια απελπισμένη προσπάθεια να ξεπληρώσει τα βουνά από χρέη της» προσθέτει, ξεκινώντας από κάποια προσπάθεια πώλησης κρατικής γης στη Μύκονο.

Προηγήθηκαν οι Αμερικανοί. Οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» δημοσίευσαν την Τρίτη άρθρο Γερμανού καθηγητή Γεωπολιτικής που διδάσκει στο Παρίσι, ο οποίος πρότεινε να αρχίσει η Ελλάδα να εκχωρεί τμήματα του εδάφους της σε ξένους έναντι ενοικίου. «Αριστο τρόπο» μείωσης του δημόσιου χρέους χαρακτηρίζει ο αρθρογράφος της αμερικανικής εφημερίδας «την ιδέα μιας οικονομικής δουλείας (!) επί ελληνικού εδάφους», προβάλλοντας ως υποδείγματα τη... Διώρυγα του Παναμά, το Γκουαντάναμο και το Χονγκ Κονγκ!

Το πολιτικό θράσος όλων αυτών δεν είναι, δυστυχώς, ανεξήγητο. Τι διεθνές κύρος να έχει μια χώρα που υπήχθη οικειοθελώς σε καθεστώς υποτέλειας προς το ΔΝΤ; Ποιος να τη σεβαστεί και γιατί; Πόσω μάλλον όταν έχει υπογράψει αυτούς τους εφιαλτικούς όρους που έχει υπογράψει η κυβέρνηση Παπανδρέου στο αποτρόπαιο Μνημόνιο με το ΔΝΤ, το οποίο αποτελεί... μνημόσυνο για την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας. Φρίκη αισθάνεται όποιος διαβάζει όσα ανακαλύπτουν στο Μνημόνιο καθηγητές πανεπιστημίου.

Εφιαλτικός ο όρος της «Γνωμοδότησης» του Μνημονίου που καθορίζει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα μετά την υπαγωγή της στο καθεστώς του ΔΝΤ: «Ούτε ο δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας... σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση». Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι αν δεν πληρώσουμε κάποια δόση του δανείου, όχι μόνο το ΔΝΤ ή η ΕΕ συνολικά, αλλά οποιαδήποτε μεμονωμένη χώρα που μας έχει δανείσει αποκτά το νομικό δικαίωμα να... κατασχέσει ακόμη και το κτίριο της ελληνικής Βουλής - για να μην πούμε ακόμη και τον Παρθενώνα!!!

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατάλαβαν τι ακριβώς ψήφισαν, όταν ενέκριναν το Μνημόνιο; Και δεν επαναστάτησε η όποια συνείδηση τους έχει απομείνει; Θεώρησαν δηλαδή ότι το να συνδέσουν επισήμως και για πάντα το όνομά τους με μια τέτοια επαίσχυντη διάταξη νομικής εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας, αλλά και του εδάφους της πατρίδας μας στους ξένους, είναι σύμφωνο με τηνθεμελιώδη διακήρυξη του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου «Η Ελλάδα στους Ελληνες»; Αν είχε υπογράψει τέτοιο όρο η Δεξιά, θα την είχαν στήσει στον τοίχο από πολιτική σκοπιά - και δικαίως. Οι ίδιοι όμως γιατί υπέγραψαν;
(κλικ στο τίτλο της ανάρτησης για το πληρες δημοσίευμα)

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ Η ΑΠΛΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ;


Για πρώτη φορά στα συνδικαλιστικά χρονικά ο πρόεδρος της ομοσπονδίας των νοσοκομειακών γιατρών Δημήτρης Βαρνάβας δεν αντιμετωπίζει με μισόλογα τη τριτοκοσμική κατάσταση με τις μίζες και τα φακελάκια και ζητάει να γίνει «πόθεν έσχες» σε όλους τους νοσοκομειακούς γιατρούς.
Το αρμόδιο υπουργείο υγείας «βομβαρδίζει καθημερινά τα ΜΜΕ με τις «κλοπές» στα δημόσια νοσοκομεία (αν και διαχρονικά συνυπεύθυνο) αλλά κάνει το «παπί» στις εκκλήσεις της ΟΕΝΓΕ για πλήρη έλεγχο όλων των γιατρών και των διοικητικών των νοσοκομείων που συμμετείχαν σε θέσεις ευθύνης , να ΕΛΕΓΘΟΥΝ ΟΛΟΙ !
Το ερώτημα που προκύπτει είναι θέλουν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο ή απλά να βρουν μια δικαιολογία για τη πλήρη διάλυση το δημόσιου τομέα υγείας;
Ο κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας υγείας πόσο έχει «αφαιμάξει» τα ταμεία και πόσες οικογένειες πτώχευσαν για ένα κρεβάτι μονάδας που δεν έβρισκε στον δημόσιο λόγω υποστελέχωσης;
Αν το αρμόδιο υπουργείο δεν δείχνει διάθεση να «το «ψάξει» οι μαχόμενοι γιατροί που ζουν από το μισθό τους πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες και αποκαλύψουν τη τακτική της κυβέρνησης να μιλά για «πιράνχας» και μη θέλει να τα βρει !
Οι καιροί είναι δύσκολοι και ο κάθε «κατεργάρης» πρέπει να πάει στο πάγκο του !
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΑΙ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ !